Lagopus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lagopus[1]
Brisson, 1760[2]
Przedstawiciel rodzaju – pardwa białosterna (L. leucurus)
Przedstawiciel rodzaju – pardwa białosterna (L. leucurus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Tetraonini
Rodzaj Lagopus
Typ nomenklatoryczny

Tetrao lagopus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki
  • L. leucura
  • L. muta
  • L. lagopus

Lagopus – rodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Eurazji[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 31–43 cm; masa ciała samców 326–900 g, samic 358–750 g[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Lagopus: łac. lagopus, lagopodis – pardwa, od gr. λαγωπους lagōpous, λαγωποδος lagōpodos – pardwa, szorstkostopy jak zając, od λαγως lagōs – zając; πους pous, ποδος podos – stopa[7].
  • Oreias: gr. ορειας oreias, ορειαδος oreiados – z gór, górska nimfa, Oready, od ορος oros, ορεος oreos – góra[8]. Gatunek typowy: Tetrao scoticus Latham, 1787.
  • Acetinornis: gr. ακητον akēton – najlepszy, najdoskonalszy; ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak (por. gr. ακεντρος akentros – bez ostrogi)[9]. Gatunek typowy: Tetrao scoticus Latham, 1787.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Przypisy

  1. Lagopus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés: a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 1. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 26, 181. (łac. • fr.)
  3. J.J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt: Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 177. (niem.)
  4. C.L. Bonaparte. Tableaux paralléliques de l’ordre des Gallinacés. „Comptes rendus hebdomadaires des séances de l’Académie des sciences”. 42, s. 880, 1856 (fr.). 
  5. F.Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 7.2. [dostęp 2017-07-11].
  6. E. de Juana: Family Tetraonidae (Grouse). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 402–403. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Lagopus.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Oreias.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Acetinornis.
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Tetraonini Leach, 1820 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-07-11].