Lake Fryxell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lake Fryxell
Ilustracja
Tafla Lake Fryxell (2002)
Położenie
Terytorium

 Antarktyka

Wysokość lustra

18 m n.p.m.

Morfometria
Wymiary
• max długość
• max szerokość


5 km
1,6 km

Głębokość
• maksymalna


19 m

Hydrologia
Rodzaj jeziora

endoreiczne

Położenie na mapie Antarktyki
Mapa konturowa Antarktyki, blisko centrum na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Lake Fryxell”
Ziemia77°37′00″S 163°11′00″E/-77,616667 163,183333

Lake Fryxell[1] – niewielki antarktyczny zbiornik wodny w Taylor Valley, jednej z dolin McMurdo Dry Valleys, pomiędzy Canada Glacier a Commonwealth Glacier, na Ziemi Wiktorii.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa upamiętnia amerykańskiego geologa Fritiofa Fryxella (1900–1986)[1].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Lake Fryxell leży ok. 8 km od Morza Rossa[2], na wysokości 18 m n.p.m.[3] w Taylor Valley, jednej z dolin McMurdo Dry Valleys na Ziemi Wiktorii[1]. Znajduje się pomiędzy Canada Glacier a Commonwealth Glacier[1]. Powstało w depresji morenowej[3].

Jezioro ma ok. 5 km długości, 1,6 km szerokości i osiąga maksymalną głębokość ok. 19 m[4]. Zasilane jest przez przynajmniej dziewięć strumieni wypływających z Canada Glacier, Commonwealth Glacier i Howard Glacier[4]. Charakteryzuje się obecnością wysp morenowych i płytszych obszarów[3]. Na jednej z wysp znajduje się stacja meteorologiczna[5].

Jezioro jest pokryte lodem, przy czym w miesiącach letnich przy brzegu tworzy się na ogół pas wody wolny od lodu[3]. Permanentna pokrywa lodowa ma 4–6 m grubości[6]. Poziom wody w jeziorze podniósł się o ok. 2 m w latach 1971–1996[3]. Górna warstwa wody jest przesycona tlenem, natomiast poniżej 10 m woda staje się beztlenowa i coraz bardziej siarczkowa, co zbiega się ze stopniowym wzrostem zasolenia[6]. Nie ma odpływów powierzchniowych, a jedyną znaną formą utratą wody jest ablacja[3].

W wodach jeziora stwierdzono występowanie fototroficznych bakterii purpurowych[7], bakterii siarkowych[8] oraz okrzemek, m.in. Craticula molestiformis czy Hantzschia amphioxys[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jezioro zostało zmapowane przez członków Ekspedycji Terra Nova w latach 1910–1913 pod kierownictwem Roberta Falcona Scotta (1868–1912)[1]. W latach 1957–1958 do jeziora dotarł Troy L. Péwé podczas Operation Deep Freeze U.S.Navy[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]