Lamelidoris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lamelidoris
Onchidoris muricata[1]
(O. F. Müller, 1776)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada Heterobranchia
Infragromada tyłoskrzelne
Rząd nagoskrzelne
Podrząd Euctenidiacea
Infrarząd Doridacea
Nadrodzina Onchidoridoidea
Rodzina Onchidorididae
Rodzaj Onchidoris
Synonimy
  • Lamellidoris aspera Alder & Henderson, 1842
  • Lamellidoris diaphana (Adler & Hancock, 1845)
  • Lamellidoris muricata[2]

Lamelidoris (Onchidoris muricata) – bezmuszlowy ślimak tyłoskrzelny. Ciało krępe, grzbiet pokryty małymi, rdzawymi brodawkami. Z jego przodu znajdują się 2 zwracające uwagę pierścieniowaniem czułki, a z tyłu - pióropusz mniej więcej 8 przezroczystych skrzeli wokół odbytu. Długość ciała do ok. 1 cm[3].

Lamelidoris jest jednym z najpospolitszych ślimaków tyłoskrzelnych występujących w Bałtyku. Porusza się wolno. Bytuje głównie wśród wodorostów u zachodnich krańców Morza Bałtyckiego, ale czasami bywa spotykany aż po wschodnią krawędź Rynny Słupskiej. Występuje tam na dnie kamienistym o głębokości mniej więcej 70 m[3].

Występuje na terenie Oceanu Atlantyckiego od Francji i Wysp Brytyjskich po Grenlandię i Amerykę Północną, zamieszkuje również wody europejskie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Onchidoris muricata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Onchidoris muricata (ang.). World Register of Marine Species.
  3. a b Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 58, 128-129. ISBN 83-02-02374-4.