Lancia Aprilia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lancia Aprilia
Lancia Aprilia z 1939 roku
Lancia Aprilia z 1939 roku
Producent Lancia
Zaprezentowany 1935
Okres produkcji 1937-1949[1]
Miejsce produkcji  Włochy
Poprzednik Lancia Augusta
Następca Lancia Appia
Dane techniczne
Segment D[1]
Typy nadwozia 4-drzwiowy saloon[1]
Silniki V4 1,3 dm³, 34,5 kW (47 KM)
Skrzynia biegów 4-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny

Lancia Aprilia – czterodrzwiowy sedan produkowany od 1936 do 1949 roku przez włoską firmę Lancia[1].

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

Samochód był dalszą wersją rozwojową Lancii Augusty będącej prekursorem Aprilii. Auto było nowatorskie jak na owe czasy ze względu na nowoczesną karoserię, jak i nowe rozwiązania techniczne. Aprilia pozostała wierna tradycjom Lancii – została wyposażona w czterocylindrowy silnik w układzie V o ostrym kącie rozwidlenia, niezależne zawieszenie kół przednich z kolumnami teleskopowymi i sprężynami śrubowymi oraz niezależne zawieszenie kół tylnych (poprzeczne resory piórowe). Jej samonośne czterodrzwiowe nadwozie charakteryzowało się łagodnymi okrągłymi wykończeniami i opływową linią, która pozwoliła na rozpędzenie się do blisko 130 km/h przy niedużym zużyciu paliwa, co pozwoliło nazywać Aprilię samochodem sportowym.

Lancia Aprilia z 1947 roku

W Aprilii po raz pierwszy w silniku Lancii zastosowano półkuliste komory spalania z zaworami umieszczonymi po przeciwnych stronach, a napędzanymi wałkiem rozrządu w głowicy poprzez dźwignię zaworów. Samochód wyposażony był w hamulce bębnowe na wszystkie cztery koła. Dzięki tym unowocześnieniom samochód bardzo dobrze sprzedawał się mimo kryzysu wojennego aż do końca lat 40., kiedy to został zastąpiony modelem Appia.

Przypisy

  1. a b c d Lancia Aprilia versions & types (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19].