Lando Norris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lando Norris
Ilustracja
Lando Norris (2021)
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1999
Bristol
Sezon 2021
Seria Formuła 1
Zespół McLaren
Samochód McLaren MCL35M
Nr startowy 4
Partnerzy Daniel Ricciardo
Sukcesy

2014: Gold medal icon.svg Kartingowe mistrzostwa świata
2015: Gold medal icon.svg MSA Formula
2016: Gold medal icon.svg Toyota Racing Series
2016: Gold medal icon.svg Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0
2016: Gold medal icon.svg Europejski Puchar Formuły Renault 2.0
2017: Gold medal icon.svg Europejska Formuła 3
2017: Silver medal icon.svg Grand Prix Makau
2018: Silver medal icon.svg Formuła 2

Strona internetowa

Lando Norris (ur. 13 listopada 1999 w Bristolu) – brytyjski kierowca wyścigowy pochodzenia belgijskiego, startujący w mistrzostwach świata Formuły 1 od sezonu 2019, kierowca zespołu McLaren. Wicemistrz Formuły 2 (2018), mistrz Europejskiej Formuły 3 (2017), Północnoeuropejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 (2016), Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 (2016), Toyota Racing Series (2017) i MSA Formula (2015), kartingowy mistrz świata 2014.

W latach 2017–2018 uczestnik programu młodych kierowców zespołu McLaren.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Belgijki Ciscy (z domu Wauman[1]) i Brytyjczyka Adama Norrisa[2][3]. Jego ojciec był uznawany za 501. najbogatszego człowieka w Wielkiej Brytanii, a zarazem jako jednego z najbogatszych ludzi w Bristolu (pracował jako dyrektor zarządzający w Pension Direct, firmie zajmującej się doradztwem emerytalnym, a następnie zajął się inwestycjami w start-upy poprzez spółkę Horatio Investments)[4]. Rodzina Norrisa zamieszkiwała Glastonbury. Ma starszego brata Olivera oraz dwie młodsze siostry, Flo i Ciscę[3]. Jego brat był kierowcą kartingowym[5]. Ma podwójne obywatelstwo, brytyjskie i belgijskie. Zna podstawy języka flamandzkiego[6].

Był uczniem szkoły Millifield w Somerset, ale opuścił ją bez zdania egzaminu GCSE, aby w pełni poświęcić się karierze sportowej[7].

Sukcesy w kartingu i debiut w wyścigach samochodowych[edytuj | edytuj kod]

Początkowo Norris interesował się wyścigami motocyklowymi, ale sytuacja zmieniła się po wizycie na lokalnym torze kartingowym, gdzie wraz z ojcem i bratem poszli oglądać rundę krajowych mistrzostw kartingowych Super 1. Mając siedem lat rozpoczął karierę w kartingu i wywalczył pole position w swoim pierwszym krajowym starcie[8]. W 2013 roku zdobył mistrzostwo Europy juniorów CIK-FIA (KFJ), wygrał w WSK Euro-Series i Międzynarodowym Superpucharze CIK-FIA (KFJ)[9]. Rok później zdobył tytuł kartingowego mistrza świata (w klasie KF, od 15 roku życia) zostając przy tym najmłodszym mistrzem w tej kategorii w dotychczasowej historii zawodów. W tym samym sezonie zadebiutował w Ginetta Junior Championship, zawodach wspierających serię BTCC, gdzie jako kierowca zespołu HHC Motorsport zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 432 punktów i został najlepszym debiutantem serii. Na 20 wyścigów 11 razy stawał na podium w tym czterokrotnie wygrywał, dziewięć razy startował z pole position i zanotował dwa najszybsze okrążenia[8]. Był to początek jego kariery w jednomiejscowych samochodach wyścigowych[9].

Cztery tytuły mistrzowskie[edytuj | edytuj kod]

Norris w wyścigu Niemieckiej Formuły 4 na torze Circuit de Spa-Francorchamps (2015)

W sezonie 2015 Norris występował w kilku seriach wyścigowych. Pełny sezon zanotował w barwach zespołu Carlin Motorsport (z silnikiem Ford EcoBoost) w nowo powstałej serii MSA Formula (później przemianowanej na Brytyjską Formułę 4). Mając jedynie 15 lat stał się jedną z czołowych postaci serii. Wygrał osiem wyścigów, sześciokrotnie zajmował miejsce drugie, dziesięciokrotnie startował z pole position i wykonał osiem najszybszych okrążeń[9]. W walce o tytuł mistrzowski pokonał Ricky’ego Collarda z zespołu Arden[10][11]. W tym samym sezonie wystąpił w trzech weekendach wyścigowych Niemieckiej Formuły 4 w zespole ADAC Berlin-Brandenburg e.V. Na dziewięć startów dwukrotnie był autorem najszybszego okrążenia wyścigu, sześciokrotnie stawał na podium, w tym zwyciężył w wyścigu na torze Circuit de Spa-Francorchamps. Na koniec sezonu uplasował się na ósmej pozycji z dorobkiem 131 punktów, choć były to nieregularne, gościnne występy w tej serii. Ponadto kolejne dziewięć startów w tym samym zespole zanotował również we Włoskiej Formule 4, gdzie stanął raz na podium i wykonał trzy najszybsze okrążenia wyścigu. Startował również w czterech wyścigach Formuły 4 BRDC w zespole HHC Motorsport za każdym razem stając na podium i wygrywając dwa z nich. Wystartował raz z pole position i zdobył jedno najszybsze okrążenie[9].

W sezonie 2016 kontynuował zwycięską passę w Toyota Racing Series w Nowej Zelandii jako jeden z kierowców zespołu M2 Competition. Stawał na podium w jedenastu z 15 wyścigów, przy czym sześć z nich wygrał[12]. Jego regularność w osiąganiu wysokich lokat pozwoliła mu na zdobycie tytułu mistrzowskiego jako pierwszemu Europejczykowi w tej serii wyścigowej[13]. W tym samym sezonie triumfował także w dwóch innych seriach wyścigowych: Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0[14]. W obu reprezentował niemiecki zespół Josef Kaufmann Racing i rywalizował w każdej z serii po 15 razy. W obu z nich stawał na podium kolejno po 11 (6 wygranych) i 12 razy (5 wygranych). W Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 aż dziesięciokrotnie startował z pole position, zaś w drugiej z serii sześciokrotnie. W 2016 roku Brytyjczyk odbył również gościnne starty z brytyjską ekipą Carlin w trzech rodzajach wyścigów. W Brytyjskiej Formule 3 BRDC wygrał cztery z jedenastu startów oraz zadebiutował w Europejskiej Formule 3, gdzie miał startować w kolejnym sezonie. Wziął również udział w Grand Prix Makau[9].

Po zdobyciu trzech tytułów mistrzowskich sezonu 2016 w Toyota Racing Series, Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 i Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 zdobył nagrodę McLaren Autosport BRDC oraz nagrodę brytyjskiego kierowcy roku (ang. British Club Driver of the Year). W przypadku pierwszej z nagród otrzymał zaproszenie na testy w symulatorze, a następnie w bolidzie Formuły 1 zespołu McLaren[15], które odbyły się w sierpniu 2017 na torze Hungaroring. Brytyjczyk przejechał wtedy 91 okrążeń i ustanowił drugi najszybszy czas tego dnia testów. Pod wrażeniem występu Norrisa na Węgrzech był ówczesny dyrektor wyścigowy McLarena Eric Boullier, który stwierdził, że młody kierowca zaskoczył ich „swoją dojrzałością, profesjonalizmem i szybkością”[16]. Nie była to jednak pierwsza współpraca Landa Norrisa z McLarenem, gdyż już w listopadzie 2016 roku testował samochody Formuły 2, Mercedes DTM i McLaren GT na torze Silverstone. Brał także udział w sesjach w symulatorze i treningach sprawnościowych prowadzonych przez ten zespół[15].

Norris jako kierowca United Autosports w wyścigu mistrzowskim WeatherTech SportsCar (2018)

Inne[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2020 roku Norris założył zespół e-sportowy, Quadrant Team. W trakcie pandemii COVID-19 był on jednym z aktywnych graczy w wirtualnych grach, ale jak sam stwierdził: „Quadrant to coś, co chciałem zrobić od dłuższego czasu. Zamknięcie w domach przyśpieszyło sprawę, ponieważ w tamtym czasie częściej nadawałem na żywo”[17]. Zaczął promować zespół wraz z kilkorgiem innych twórców m.in. swoim przyjacielem, kierowcą wyścigowym Maxem Fewtrellem. Grupa rozpoczęła publikowanie materiałów wideo na kanale YouTube oraz otworzyła sklep internetowy z linią ubrań sygnowanych marką Quadrant Team[18].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Europejska Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach[9] Punkty Pozycja
2016 Carlin Francja
LEC
Francja
LEC
Francja
LEC
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
PAU
Francja
PAU
Francja
PAU
Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Włochy
IMO
Włochy
IMO
Włochy
IMO
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
0 NS
NU 16 16
2017 Carlin Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Francja
PAU
Francja
PAU
Francja
PAU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
441 1
1 9 3 1 2 2 2 2 NU 8 14 3 11 1 3 1 NU 1 1 3 1 1 2 1 4 2 17† 2 11 4

Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach[9] Punkty Pozycja
2017
[19]
Campos Racing Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Monako
MON
Monako
MON
Azerbejdżan
BAK
Azerbejdżan
BAK
Austria
RBR
Austria
RBR
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YAS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YAS
0 25
NU 13
2018
[20]
Carlin Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Azerbejdżan
BAK
Azerbejdżan
BAK
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Monako
MON
Monako
MON
Francja
LEC
Francja
LEC
Austria
RBR
Austria
RBR
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Rosja
SOC
Rosja
SOC
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YAS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YAS
219 2
1 4 6 4 3 3 6 3 16 5 2 11 10 3 2 4 4 2 6 5 NU NU 5 2

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2019
[21]
McLaren F1 Team McLaren MCL34 Renault R.E.19 1.6 V6T Australia Bahrajn Azerbejdżan Hiszpania Monako Kanada Francja Austria Wielka Brytania Niemcy Węgry Belgia Włochy Singapur Rosja Japonia Meksyk Stany Zjednoczone Brazylia 49 11
12 6 18 8 NU 11 NU 9 6 11 NU 9 11 10 7 8 11 NU 7 8 8
2020
[22]
McLaren F1 Team McLaren MCL35 Renault R.E.20 1.6 V6T Austria Węgry Wielka Brytania Wielka Brytania Hiszpania Belgia Włochy Toskania Rosja Niemcy Portugalia Emilia-Romania Turcja Bahrajn Bahrajn 97 9
3 5 13 5 9 10 7 4 6 15 NU 13 8 8 4 10 5
2021
[23]
McLaren F1 Team McLaren MCL35M Mercedes-AMG F1 M12 Bahrajn Emilia-Romania Portugalia Hiszpania Monako Azerbejdżan Francja Austria Wielka Brytania Węgry Belgia Holandia Włochy Rosja Turcja Stany Zjednoczone Meksyk Katar Arabia Saudyjska 160 6
4 3 5 8 3 5 5 5 3 4 NU 14 10 2 7 7 8 10 10 9 10 7

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Starty P1 PP NO Podium Punkty Pozycja
2014 Ginetta Junior Championship HHC Motorsport 20 4 8 2 11 432 3
2015 Formuła MSA Carlin 30 8 10 9 14 413 1
Niemiecka Formuła 4 Mücke Motorsport 8 1 0 3 6 131 8
Włoska Formuła 4 9 0 0 3 1 51 11
Formuła 4 BRDC HHC Motorsport 4 2 1 1 4 128 5
2016 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Josef Kaufmann Racing 15 5 6 4 12 253 1
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 15 6 10 4 11 316 1
Toyota Racing Series M2 Competition 15 6 8 5 11 924 1
Brytyjska Formuła 3 BRDC Carlin 11 4 4 3 8 247 8
Europejska Formuła 3 3 0 0 0 0 0 NS
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 11
2017 Europejska Formuła 3 Carlin 30 9 8 8 20 441 1
Grand Prix Makau 1 0 0 0 1 2
Formuła 2 Campos Racing 2 0 0 0 0 0 25
Formuła 1 McLaren Honda Kierowca testowy
2018 Formuła 2 Carlin 24 1 1 1 9 219 2
Mistrzostwa WeatherTech SportsCar United Autosports 1 0 0 0 0 18 58
Formuła 1 McLaren F1 Team Kierowca testowy
2019 Formuła 1 McLaren F1 Team 21 0 0 0 0 49 11
2020 Formuła 1 McLaren F1 Team 17 0 0 2 1 97 9
2021 Formuła 1 McLaren F1 Team 22 0 1 1 4 160 6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arpit Gomes: Is Lando Norris Half-Belgian? (ang.). essentiallysports.com, 2021-08-24. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-12)].
  2. Phillip van Osten: Norris forced to ditch 'offensive' special Belgian GP helmet (ang.). f1i.com, 2020-08-29. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-11)].
  3. a b Jonathan McEvoy: Who is Lando Norris, McLaren's new teen driver? (ang.). iol.co.za, 2018-09-05. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  4. Joseph Wilkes: Who is Adam Norris, millionaire father of McLaren F1 star Lando? (ang.). bristolpost.co.uk, 2019-03-06. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  5. Driver Database – Oliver Norris (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-14)].
  6. Lando Norris (ang.). planetf1.com. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-10)].
  7. 5 Things You May Not Know About F1'S British Teen Sensation Lando Norris (ang.). motorsport.co.uk, 2017-11-07. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-21)].
  8. a b Lando Norris (ang.). bellracing.eu. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-16)].
  9. a b c d e f g Driver Database – Lando Norris (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-11].
  10. Lando Norris: MSA Formula Champion in profile (ang.). fiaformula4.com, 2015-10-11. [dostęp 2021-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-19)].
  11. Stephen Lickorish: Lando Norris wins inaugural MSA Formula championship (ang.). autosport.com, 2015-10-15. [dostęp 2021-11-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-07)].
  12. Shaun Eade: Lando Norris wins Toyota Racing Series and New Zealand Grand Prix (ang.). stuff.co.nz, 2016-02-14. [dostęp 2021-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-08)].
  13. MSA Formula champion Lando Norris wins 2016 Toyota Racing Series (ang.). autosport.com, 2016-02-14. [dostęp 2021-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-04)].
  14. Jack Cozens: Lando Norris wins 2016 Formula Renault Eurocup championship (ang.). autosport.com, 2016-09-25. [dostęp 2021-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-27)].
  15. a b 2015 FIA British Formula 4 Champion Lando Norris wins McLaren Autosport BRDC Award (ang.). fiaformula4.com, 2016-12-05. [dostęp 2021-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-25)].
  16. McLaren: Lando Norris showed star quality in Hungary Formula 1 test (ang.). autosport.com, 2017-08-02. [dostęp 2021-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-09)].
  17. Tomek Jóźwik: Lando Norris startuje z własną organizacją esportową. Poznajcie Team Quadrant (ang.). cybersport.pl, 2020-11-07. [dostęp 2021-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-11)].
  18. About us - Quadrant (ang.). quadrant.gg. [dostęp 2021-11-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-11)].
  19. Driver Standings for the FIA Formula 2 2017 Championship (ang.). fiaformula2.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  20. Driver Standings for the FIA Formula 2 2018 Championship (ang.). fiaformula2.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  21. 2019 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-22)].
  22. 2020 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-11)].
  23. 2021 Driver Standings: Lando Norris (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]