Lapis Trubieckoj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lapis Trubieckoj
Ilustracja
Lapis Trubieckoj na koncercie „Solidarni z Białorusią” w Warszawie, 12 kwietnia 2014 roku
Inne nazwy Lyapis Trubetskoy
Lapis Trubiacki
Rok założenia 1990
Rok rozwiązania 2014
Pochodzenie Mińsk,  Białoruś
Gatunek ska-punk
ska-rock[1]
pop-rock
rock alternatywny
Aktywność 1990 – 2014
Powiązania Brutto, Trubetskoy, Lapis 98, Drezden
Skład
Siarhiej Michałok
Pawieł Bułatnikau
Rusłan Uładyka
Dzianis Sturczanka
Uładzisłau Sienkiewicz
Iwan Hałuszka
Dzianis Szurau
Byli członkowie
Dzmitryj Świrydowicz
Aleh Łado
Alaksiej Lubawin
Alaksandr Rołau
Juryj Zadziran
Aleh Uścinowicz
Jahor Dryndzin
Wital Drazdou
Waler Baszkou
Pawieł Kuziukowicz
Alaksiej Zajcau
Alaksandr Starażuk
Uładzimir „Jołkin” Ehlicis
Strona internetowa

Lapis Trubieckoj (ros. Ляпис Трубецкой; biał. Ляпіс Трубяцкі, Lapis Trubiacki) – białoruska grupa rockowa, założona w 1990 roku w Mińsku przez Siarhieja Michałoka.

W początkowym okresie działalności zespół wypracował charakterystyczne brzmienie na pograniczu rocka i popu, nawiązując często zarówno w warstwie muzycznej, jak i w humorystycznych tekstach do białoruskiej, rosyjskiej i radzieckiej kultury popularnej. Wydany w 1998 roku album Ty kinuła przyniósł grupie rozpoznawalność i popularność również w Rosji, na Ukrainie i w innych krajach byłego ZSRR[2].

Po okresie muzycznych eksperymentów i zmian w życiu osobistym Michałoka Lapis Trubieckoj prezentował, począwszy od premiery płyty Kapitał w 2007 roku, odbiegający od dotychczasowego styl. Cięższa, inspirowana punk rockiem i ska muzyka korespondowała z ostrzejszymi tekstami, nierzadko pełnymi politycznej satyry i krytyki. Konsekwencją społecznego zaangażowania zespołu był nałożony nań przez władze Białorusi wiosną 2011 roku nieoficjalny zakaz koncertowania na terenie tego kraju[3][4]. Po występie na scenie Euromajdanu w grudniu 2013 roku odwołana została także większość planowanych koncertów grupy w Rosji[5][6], od tego czasu zespół występował głównie na Ukrainie[7].

1 września 2014 roku Lapis Trubieckoj zakończył swoją działalność z powodu wyczerpania artystycznej formuły zespołu[8]. W jego miejsce założone zostały przez dotychczasowych członków formacje Brutto i Trubetskoy[9], nawiązujące do dorobku i repertuaru rozwiązanej grupy[10][11]. Ponadto od kwietnia 2016 roku część jej byłych muzyków z Siarhiejem Michałokiem na czele koncertuje pod nazwą Lapis 98, wykonując największe przeboje dawnego zespołu[12].

Piosenki grupy tworzone były przede wszystkim w języku rosyjskim, w późniejszym okresie część utworów pisana była także po białorusku (większość z nich zebrana została w 2013 roku na kompilacji Hraj[13]). Lapis Trubieckoj wykonywał ponadto pojedyncze piosenki anglo-, ukraińsko- i polskojęzyczne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki (1990–1996)[edytuj | edytuj kod]

Grupa powstała w lutym 1990 roku z inicjatywy studenta Białoruskiego Instytutu Kultury Siarhieja Michałoka, późniejszego lidera, wokalisty i autora tekstów większości piosenek zespołu. Pierwszy skład uzupełnili gitarzysta basowy Dzmitryj Świrydowicz, gitarzysta Rusłan Uładyka oraz perkusista Alaksiej Lubawin. Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska i pseudonimu jednego z drugoplanowych bohaterów popularnej w czasach ZSRR książki Ilji Ilfa i Jewgienija PietrowaDwanaście krzeseł”, poety Nicefora Lapisa[14]. Lapis Trubieckoj swój pierwszy koncert zagrał na festiwalu „Try Kolery 1990” w Mińsku. W początkowym okresie aktywność grupy miała charakter wyłącznie sceniczny, a członkowie spotykali się jedynie na potrzeby koncertów[15].

Działalność zespołu zintensyfikowała się od chwili rozpoczęcia współpracy z późniejszym wieloletnim dyrektorem grupy Jauhienem Kałmykauem w 1994 roku. W tym samym roku w ramach festiwalu „Next Stop New Life” odbyła się pierwsza trasa koncertowa zespołu po Białorusi. Sukcesy odnoszone na koncertach skłoniły grupę do zarejestrowania występu w Teatrze Alternatywnym w Mińsku, który ukazał się jako kaseta pod tytułem Lubowi kapiec! – Live '95. Album ten nie odniósł jednak sukcesu – pierwotnie sprzedano zaledwie 20 ze 100 wydanych egzemplarzy[16].

W 1996 roku zespół został zauważony przez Jauhiena Kraucoua, który zaproponował muzykom sesję nagraniową w mińskim studiu Mezzo Forte. Do grupy dołączyli wówczas trębacz Jahor Dryndzin, skrzypek i wokalista Wital Drazdou, waltornista Pawieł Kuziukowicz oraz gitarzysta Alaksandr Rołau. Owocem sesji był pierwszy studyjny album Ranietoje sierdce, który odniósł na Białorusi duży sukces – do końca 1996 roku sprzedano 15 tys. jego egzemplarzy[17]. Jesienią zespół nagrał w Mińsku jeszcze jeden album koncertowy, Smiarotnaje wiasielle[18]. Na ceremonii wręczenia białoruskich nagród muzycznych „Rok-karanacyja-96” Lapis Trubieckoj zwyciężył w trzech kategoriach (najlepszy zespół, najlepszy album – Ranietoje sierdce, najlepsze teksty)[19].

Sukces komercyjny (1997–2001)[edytuj | edytuj kod]

W 1997 roku zespół przeniósł się do Moskwy, gdzie powstał album Ty kinuła[20], na którym znalazły się zarówno stare, jak i premierowe utwory[21]. Płyta w styczniu 1998 roku została wydana w Rosji przez wytwórnię Sojuz[22]. Podczas jej nagrywania z zespołu odeszli Alaksandr Rołau i Wital Drazdou, a także Aleh Łado, którego w roli basisty zastąpił Waler Baszkou, a następnie Dzmitryj Świrydowicz. Do składu grupy dołączył wówczas drugi wokalista Pawieł Bułatnikau, były członek mińskiego duetu Licej[23]. Pod koniec 1997 roku nakręcony został teledysk do piosenki „Au”, pierwszy wideoklip w historii zespołu. Został on wykonany poprzez obróbkę komputerową zdjęć członków grupy wykonanych aparatem Zenit oraz dzięki użyciu plastelinowej animacji[24].

Album Ty kinuła przyniósł grupie wielki sukces w Rosji i innych krajach Wspólnoty Niepodległych Państw[25]. Wiosną 1998 roku Lapis Trubieckoj rozpoczął pierwszą od półtora roku trasę po Białorusi. W sierpniu 1998 roku dzięki inicjatywie wytwórni Sojuz i Jauhiena Kraucoua została wydana składanka nagrań archiwalnych Lubowi kapiec: archiwnyje zapisi 1992–1995[26]. W rosyjskich stacjach radiowych hitem stał się cover piosenki Olega Kwaszy „Zielenogłazoje taksi”, wydany oryginalnie na Białorusi na albumie Ranietoje sierdce[27].

Uładyka, Bułatnikau i Michałok wiosną 2001 roku

Pod koniec 1998 roku zespół nagrał w Moskwie album Krasota, który został wydany w maju 1999 roku[28]. Jesienią tego roku Lapis Trubieckoj powrócił do aktywnej działalności koncertowej. W 1999 roku ukazał się album Lapisdens ze zremiksowanymi piosenkami grupy, jednak sami muzycy zespołu Lapis Trubieckoj nie byli zaangażowani w jego tworzenie[29]. W styczniu 2000 roku w studiu białoruskiej telewizji państwowej w Mińsku grupa nagrała album Tiażkij, który wydała następnie w maju rosyjska wytwórnia Real Records[30]. Wywołał on mieszane reakcje wśród fanów zespołu i w mediach[31][32]. W tym samym roku studio Sojuz dokonało reedycji albumu Krasota pod nową nazwą Wsiem diewczonkam nrawitsia..., na której znalazły się dodatkowo trzy premierowe utwory[33]. W międzyczasie ukazała się również kaseta VHS pod tą samą nazwą, zawierająca nagrania z koncertów zespołu oraz wypowiedzi członków zespołu[34].

W marcu 2001 roku muzycy grupy Lapis Trubieckoj zainicjowali powstanie stowarzyszenia twórczego „Dieti sołnca” oraz wytwórni muzycznej o tej samej nazwie[35]. Latem tego samego roku został nagrany klip do piosenki „Soczi”, który podobnie jak zaprezentowany wiosną teledysk do utworu „Gołubi” cieszył się dużą popularnością. Oba utwory promowały wydany we wrześniu 2001 roku album Junost', który okazał się komercyjnym sukcesem[36]. Zespół zaczął wówczas regularnie koncertować. Tuż po wydaniu nowej płyty Siarhiej Michałok przyznał, że po komercyjnej porażce, jaką okazał się Tiażkij, zastanawiał się nad rozwiązaniem grupy i rozpoczęciem kariery solowej[37]. Wkrótce zespół opuścił perkusista Alaksiej Lubawin, który grał w Lapisie Trubieckim od początku jego istnienia, a w jego miejsce do grupy dołączył Alaksandr Starażuk.

Eksperymenty ze stylami muzycznymi (2002–2006)[edytuj | edytuj kod]

Lapis Trubieckoj rozpoczął pracę nad kolejnym albumem jesienią 2002 roku. Od stycznia 2003 roku muzycy pracowali w kijowskim studiu Jewhena Stupki, a następnie w mińskim studiu Siełach[38]. Dwie z sześciu zapisanych wówczas piosenek zostały w maju opublikowane na eksperymentalnym maxi singlu Czyrwony kalsony, na którym znalazły się także ich remiksy autorstwa zaprzyjaźnionych artystów[39][40]. Ostatecznym rezultatem ponad rocznej pracy zespołu był album Zołotyje jajcy, wydany w kwietniu 2004 roku[41]. Lapis Trubieckoj odszedł na nim od swego dotychczasowego stylu, humorystycznego pop-rocka, na rzecz reggae i ska[42]. Przed wydaniem płyty opublikowano klipy do piosenek „Raińka” i „Zołotyje jajcy”, zaś w sierpniu do utworu „Pocztaliony”. W tym samym okresie lider zespołu Siarhiej Michałok zmienił swój wizerunek – ogolił głowę, a jakiś czas później także wąsy, zaczął się również aktywnie zajmować sportem[15].

W latach 2004–2005 Lapis Trubieckoj stworzył ścieżki dźwiękowe do serialu „Mużcziny nie płaczut”[43] oraz filmu „Poslednij zaboj”[44] – produkcji wyreżyserowanych przez Rosjanina Siergieja Bobrowa. Piosenki w stylu rosyjskiego szansonu stworzone na potrzeby tych filmów znalazły się na wydanym w marcu 2006 roku albumie Mużcziny nie płaczut[45]. Latem 2005 roku zespół rozpoczął pracę w studiu nad kolejnym krążkiem. Pierwsze nowe piosenki – „Andriusza” oraz „Chare” jeszcze przed ich nagraniem zostały zaprezentowane słuchaczom na festiwalu Naszestwie oraz podczas koncertów w Kazachstanie i w Rosji[46].

Trylogia Agitpop (2006–2010)[edytuj | edytuj kod]

W pierwszej połowie 2006 roku do zespołu na krótko powrócił Dzmitryj Świrydowicz, który zastąpił w roli gitarzysty basowego Uładzimira Jołkina. W takim składzie grupa ponownie rozpoczęła trasę koncertową oraz rozpoczęła prace nad kolejnym albumem studyjnym, nagrywając cztery nowe utwory. W grudniu 2006 roku w miejsce Świrydowicza do zespołu zaangażowano Dzianisa Sturczankę[47]. W nowej konfiguracji Lapis Trubieckoj zarejestrował kolejne kompozycje, w tym „Kapitał”, który został wybrany na tytułową piosenkę przyszłego albumu.

W kwietniu 2007 roku w Internecie pojawił się animowany klip do piosenki „Kapitał”, w którym Michałok został ukazany jako wielorękie bóstwo ze świnką-skarbonką w miejscu serca, podróżujące na niezwykłym zwierzęciu po całym świecie[48]. W krótkim czasie piosenka osiągnęła dużą popularność, a teledysk został nagrodzony na licznych festiwalach[49][50][51]. Album Kapitał, wydany pod koniec kwietnia, był pierwszym wydawnictwem grupy, na którym znalazły się utwory z tekstami komentującymi sytuację społeczno-polityczną. Tournée promujące nową płytę rozpoczęło się 1 maja 2007 roku prezentacją albumu w klubie Apielsin w Moskwie[52] i trwało do maja kolejnego roku. Koncert w moskiewskim klubie Toczka z 29 września 2007 roku został zarejestrowany i wydany jako pierwsze w historii zespołu koncertowe DVD w lutym 2008 roku[53].

Lapis Trubieckoj podczas koncertu w Docker Pub w Kijowie, 23 sierpnia 2008 roku

Lapis Trubieckoj rozpoczął pracę nad kolejnym albumem w styczniu i kontynuował ją do września 2008 roku. Na występach w pierwszej połowie roku muzycy zaprezentowali publiczności część nowych utworów[54]. Początkowo wydanie nowego krążka pod tytułem Manifest zaplanowane było na październik, jednakże w nieoczekiwanym i bezprecedensowym dla sceny muzycznej byłego ZSRR ruchu 25 września 2008 roku zespół udostępnił swój album za darmo w Internecie na portalach Tut.by[55], Afisha.ru[56] i Afisha.ua[57]. Wraz z albumem w sieci zaprezentowany został także teledysk do piosenki „Żłob”[58]. 30 września 2008 został on wydany na płytach CD przez wytwórnię Nikitin[59]. Trasa koncertowa promująca nową płytę rozpoczęła się 14 września występem dla białoruskiej publiczności w witebskim Letnim Amfiteatrze, w kolejnych trzech miesiącach grupa zagrała szereg koncertów w Rosji[60].

Z początkiem 2009 roku Lapis Trubieckoj został uhonorowany nagrodą „ZD-Awards” dla grupy roku w Rosji[61] i otrzymał analogiczny tytuł na białoruskiej „Rok-karanacyi”[62], a także zdobył nagrodę „Czartowa diużina” za teledysk roku do utworu „Ogońki”[63]. 9 marca zespół wystąpił w Pałacu Sportu w Mińsku, gdzie zaprezentował dwie kompozycje z powstającego nowego albumu Kultproswiet[64]. 27 marca ukazał się Album DVD Parad-Alle z kolekcją klipów grupy. W wydaniu rozszerzonym znalazły się także albumy Kapitał oraz Manifest, wzbogacone o dodatkowe utwory[65]. W maju zespół koncertował na Białorusi, a następnie odbył swoje pierwsze tournée po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie[66]. Latem 2009 roku muzycy wystąpili na kilku festiwalach w Rosji, na Białorusi i na Łotwie. W tym samym okresie zespół zakończył prace nad nową płytą, której wydanie zostało zaplanowane na 1 września 2009 roku[67]. Jednak podobnie jak w przypadku poprzedniego albumu, także Kultproswiet został na kilka dni przed premierą wersji kompaktowej udostępniony przez grupę do darmowego pobrania w internecie[68][69].

Lider zespołu na festiwalu „Dobrofiest 2010”

28 października 2009 roku Lapis Trubieckoj zdobył na ceremonii rozdania rosyjskich nagród muzyki alternatywnej „RAMP 2009” dwie statuetki – w kategorii klip roku za „Ogońki” oraz dla grupy roku[70]. W grudniu grupa wzięła udział w obchodach czterdziestolecia formacji Maszyna Wriemieni, występując na jubileuszowym koncercie w Moskwie oraz nagrywając własną studyjną wersję piosenki „Skworiec”[71]. W czerwcu 2010 roku we współpracy z wydawnictwem Eastblok Music Lapis Trubieckoj wydał w Niemczech kompilację Agitpop, na której obok szesnastu wybranych utworów z ostatnich trzech albumów studyjnych grupy znalazły się także remiksy utworu „Kapitał” autorstwa Igora Wdowina i Noize MC[72][73]. Wydawnictwo promowała krótka trasa koncertowa zespołu po Niemczech i Holandii[74]. Latem 2010 roku grupa wystąpiła na głównej scenie węgierskiego festiwalu Sziget[75] oraz była główną gwiazdą festiwali Dobrofiest w Rosji[76] i Kubana na Łotwie[77].t

W październiku 2010 roku trębacza Pawła Kuziukowicza zastąpił Uładzisłau Sienkiewicz[78]. 5 listopada 2010 roku Lapis Trubieckoj wydał w internecie nowy maxi singel Swiaszczennyj ogoń, składający się z trzech nowych utworów, wśród których znalazł się cover piosenki grupy Komitiet Ochrany Tiepła z gatunku roots reggae – „Afrika”. Wydawnictwo poświęcone było pamięci lidera tego zespołu Siergieja Biełousowa, który zmarł dzień wcześniej[79].

Końcowy okres działalności (2011–2014)[edytuj | edytuj kod]

1 lutego 2011 roku grupa udostępniła w sieci nowy singel, Ja wieriu[80], do którego 14 lutego zaprezentowany został teledysk. 10 lutego grupa rozpoczęła trasę koncertową promującą nowy album Wiesiołyje kartinki, który ukazał się 9 marca w internecie, a 14 marca na płytach CD[81]. Wiosną 2011 roku Lapis Trubieckoj znalazł się według niezależnych białoruskich portali informacyjnych na nieoficjalnej, stworzonej przez władze liście artystów i zespołów, którym uniemożliwiana jest działalność twórcza na Białorusi, tzw. czarnym spisie[82]. Z powodu obecności na „indeksie” odwołane zostały zaplanowane na marzec i kwiecień występy zespołu na Białorusi[83]. Z racji problemów w ojczyźnie grupa zmuszona była koncertować wyłącznie poza jej granicami, głównie na Ukrainie i w Rosji. 30 marca 2011 roku muzycy po raz pierwszy wystąpili w Polsce na koncercie w warszawskiej Stodole[84], zaś w lipcu 2011 roku zagrali w Łodzi[85]. W maju 2011 roku zespół opuścił perkusista Alaksandr Starażuk, a jego miejsce zajął Dzianis Szurau, grający dotychczas w białoruskim zespole Biez Bileta[86]. W październiku przeciw liderowi grupy wszczęto na Białorusi postępowanie za publiczną obrazę prezydenta Alaksandra Łukaszenki[87], jednak prokuratura ostatecznie nie dopatrzyła się naruszenia prawa ze strony Michałoka[88].

W listopadzie 2011 roku w sieci ukazał się klip do piosenki „Nie być skotam” do słów wiersza Janki Kupały „Chto ty hetki?”. Utwór zapowiadający nowy album w krótkim czasie stał się jednym z hymnów białoruskiej opozycji[89]. W marcu 2012 roku Lapis Trubieckoj otrzymał rosyjską nagrodę muzyczną „Czartowa diużina” w kategoriach najlepszy wykonawca, tekst piosenki oraz teledysk roku[90]. Wydana 1 maja 2012 roku płyta Rabkor wyróżniła się na tle poprzednich dokonań zespołu ciężkim brzmieniem, częstym wykorzystaniem rapowanych partii wokalnych oraz szczególnie ostrymi, politycznymi tekstami[91]. W 2012 roku Lapis Trubieckoj zagrał ponad sto koncertów i wystąpił na wielu festiwalach w Rosji i krajach ościennych. Pod koniec roku skompilowano nagrania z tournée „Rabkor” i wydano je jako album Rabkor Live, wydany w formie kompaktowej w limitowanym nakładzie i niedostępny w normalnej sprzedaży[92]. 8 lutego 2013 roku odbyła się premiera filmu koncertowego Rabkor Live, na który podobnie jak na album muzyczny złożyły się fragmenty różnych występów w ramach minionej trasy koncertowej[93].

Rusłan Uładyka podczas koncertu-mityngu Aleksieja Nawalnego w Moskwie, 6 września 2013 roku

20 lutego 2013 roku zespół opublikował wideoklip do piosenki „Lyapis Crew”, który promował trasę koncertową o tej samej nazwie, rozpoczętą 1 marca 2013 roku występem w Kazaniu[94]. W maju 2013 roku w sieci pojawił się teledysk do utworu „Tancuj”, zapowiadającego nowy album mający się ukazać na początku 2014 roku[95]. 24 lipca 2013 roku Lapis Trubieckoj ogłosił rozpoczęcie kampanii crowdfundingowej, której efektem było wydanie w 2014 roku serii trzech tribute albumów z coverami zespołu pod wspólną nazwą Lyapis Crew: TRUbjut[96]. 6 września 2013 roku grupa wystąpiła na koncercie-mityngu wyborczym kandydata na mera Moskwy Aleksieja Nawalnego[97]. 16 października Lapis Trubieckoj we współpracy z grupą Caribace wydał mini-album z remiksami Oldi. Serёnity Dub dla uczczenia pamięci nieżyjącego lidera zespołu Komitiet Ochrany Tiepła[98]. 1 listopada 2013 roku ukazała się kompilacja Hraj, na której znalazły się wyłącznie białoruskojęzyczne utwory grupy – dziesięć dotychczas znanych oraz dwa premierowe[99]. 30 listopada zespół zaprezentował album na koncercie w Wilnie, którego transmisja w internecie na portal Tut.by przyciągnęła rekordową publiczność[100]. 7 grudnia grupa wystąpiła na scenie Euromajdanu w Kijowie, wspierając protestujących przeciwko reżimowi Wiktora Janukowycza[101]. Wykonana przez zespół piosenka „Woiny swieta” stała się jednym z hymnów protestów[102], a nieoficjalny wideoklip do utworu stworzony przez fana na podstawie nagrań z Euromajdanu został odtworzony na portalu YouTube ponad 19 milionów razy (stan na 6 czerwca 2018 roku)[103].

23 grudnia 2013 roku Siarhiej Michałok ogłosił w nagraniu opublikowanym na oficjalnym profilu grupy na portalu Youtube, że 1 marca 2014 roku ukaże się nowy album zespołu zatytułowany Matrioszka[104]. Wcześniej, 3 lutego 2014 roku, ukazał się teledysk do tytułowej piosenki z nowej płyty[105]. 17 marca 2014 roku Siarhiej Michałok poinformował, że 1 września grupa ulegnie samorozwiązaniu[106]. Wiosną i latem zespół odbył pożegnalne trasy koncertowe, w ramach których wystąpił między innymi w Polsce podczas imprezy „Solidarni z Białorusią” w Warszawie 11 kwietnia 2014 roku[107]. Część zaplanowanych koncertów grupy na terenie Rosji nie doszła do skutku z uwagi na kontrowersje związane ze wsparciem przez Siarhieja Michałoka dla zmian politycznych na Ukrainie oraz jego rzekomą antyrosyjską retorykę[108][109]. Swój ostatni koncert Lapis Trubieckoj zagrał 29 sierpnia 2014 roku w Petersburgu[102]. 31 sierpnia oficjalna strona internetowa zespołu poinformowała o zakończeniu jego działalności po dwudziestu czterech latach aktywności[110].

1 września 2014 roku ujawnione zostały plany dotychczasowych członków grupy Lapis Trubieckoj co do działalności po jej rozwiązaniu[111]. Siarhiej Michałok powołał do życia zespół Brutto, którego członkami zostali między innymi basista Dzianis Sturczanka i perkusista Dzianis Szurau, a od 2016 roku również członkowie sekcji dętej Uładzisłau Sienkiewicz i Iwan Hałuszka[112][113]. Natomiast drugi wokalista Pawieł Bułatnikau i gitarzysta Rusłan Uładyka wspólnie z byłym perkusistą Alaksandrem Starażukiem (a także basistą Krambambuli Alesiem-Franciszkiem Myszkiewiczem) założyli formację Trubetskoy[114]. Dwa lata później część muzyków Brutto założyła zespół Lapis 98, który wykonuje na koncertach największe hity grupy Lapis Trubieckoj[12].

Skład[edytuj | edytuj kod]

Siarhiej Michałok (2014)
Pawieł Bułatnikau (2014)
Od lewej: Hałuszka, Szurau, Sienkiewicz i Sturczanka (2014)

Ostatni skład[edytuj | edytuj kod]

  • Siarhiej Michałok – wokal (1990—2014), akordeon (1990—1999), gitara (1998—2005)
  • Pawieł Bułatnikau – wokal, tamburyn (1997—2014)
  • Rusłan Uładyka – gitara (1990—2014), akordeon, klawisze
  • Dzianis Sturczanka – gitara basowa (2006—2014)
  • Uładzisłau Sienkiewicz – waltornia, trąbka, chórki (2010—2014)
  • Iwan Hałuszka – puzon, chórki (2000—2014)
  • Dzianis Szurau – instrumenty perkusyjne (2011—2014)

Personel techniczny[edytuj | edytuj kod]

  • Andrej Babrouka – technik dźwięku
  • Alaksandr Laszkiewicz – technik dźwięku (koncerty)
  • Dzmitryj Babrouka – technik sceny
  • Alaksandr Biergier – PR-manager

Byli członkowie[edytuj | edytuj kod]

  • Alaksiej Zahoryn – saksofon (1990—1991)
  • Dzmitryj Świrydowicz – gitara basowa (1990—1994, 1997—2001, 2003—2004, 2006)
  • Alaksiej Lubawin – perkusja (1990—2001)
  • Juryj Zadziran – gitara (1994—1995)
  • Aleh Uścinowicz – gitara basowa (1994—1995)
  • Alaksandr Rołau – wokal, gitara (1994—1997)
  • Aleh Łado – gitara basowa (1995—1996)
  • Wital Drazdou – skrzypce (1995—1997)
  • Jahor Dryndzin – trąbka (1995—2004)
  • Waler Baszkou – gitara basowa (1996—1997)
  • Pawieł Kuziukowicz – waltornia (1996—2004), trąbka (2004—2010)
  • Аlaksiej Zajcau – gitara basowa (2001—2003)
  • Alaksandr Starażuk – perkusja (2001—2011)
  • Uładzimir „Jołkin” Ehlicis – gitara basowa (2004—2006)[115]

Oś czasu[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Dane dot. albumu
1996 Ranietoje sierdce
  • Oryginalna pisownia tytułu: Ранетое сердце
  • Data wydania: czerwiec 1996
  • Wydawca: Satis
1998 Ty kinuła
  • Oryginalna pisownia tytułu: Ты кинула
  • Data wydania: 30 stycznia 1998
  • Wydawca: Sojuz
1999 Krasota
  • Oryginalna pisownia tytułu: Красота
  • Data wydania: 14 maja 1999
  • Wydawca: Sojuz
2000 Tiażkij
  • Oryginalna pisownia tytułu: Тяжкий
  • Data wydania: 15 maja 2000
  • Wydawca: Real Records
2001 Junost'
  • Oryginalna pisownia tytułu: Юность
  • Data wydania: 15 września 2001
  • Wydawcа: Grand Records
2004 Zołotyje jajcy
  • Oryginalna pisownia tytułu: Золотые яйцы
  • Data wydania: 22 kwietnia 2004
  • Wydawcа: Sojuz
2006 Mużcziny nie płaczut
  • Oryginalna pisownia tytułu: Мужчины не плачут
  • Data wydania: 15 lutego 2006
  • Wydawcа: Birds Fabric
2007 Kapitał
  • Oryginalna pisownia tytułu: Капитал
  • Data wydania: 30 kwietnia 2007
  • Wydawcа: Nikitin
2008 Manifest
  • Oryginalna pisownia tytułu: Manifest
  • Data wydania: 25 września 2008
  • Wydawcа: Nikitin
2009 Kultproswiet
  • Oryginalna pisownia tytułu: Культпросвет
  • Data wydania: 1 września 2009
  • Wydawcа: Soyuz Music
2011 Wiesiołyje kartinki
  • Oryginalna pisownia tytułu: Весёлые картинки
  • Data wydania: 9 marca 2011
  • Wydawcа: Soyuz Music
2012 Rabkor
  • Oryginalna pisownia tytułu: Рабкор
  • Data wydania: 1 maja 2012
  • Wydawcа: Yandex Muzyka
2014 Matrioszka
  • Oryginalna pisownia tytułu: Матрёшка
  • Data wydania: 1 marca 2014
  • Wydawcа: Soyuz Music

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Dane dot. albumu
1998 Lubowi kapiec: archiwnyje zapisi 1992–1995
  • Oryginalna pisownia tytułu: Любови капец: архивные записи 1992–1995
  • Data wydania: sierpień 1998
  • Wydawcа: Sojuz
2000 Wsiem diewczonkam nrawitsia...
  • Oryginalna pisownia tytułu: Всем девчонкам нравится...
  • Data wydania: styczeń 2000
  • Wydawcа: Sojuz[33]
2009 Parad-Alle
  • Oryginalna pisownia tytułu: Парад-Алле
  • Data wydania: 27 marca 2009
  • Wydawcа: Nikitin[116]
2010 Agitpop
  • Data wydania: 26 czerwca 2010
  • Wydawcа: Eastblok Music[117]
2013 Hraj
  • Oryginalna pisownia tytułu: Грай
  • Data wydania: 1 listopada 2013
  • Wydawcа: Soyuz Music
2016 Łuczszeje za wsie gody
  • Oryginalna pisownia tytułu: Лучшее за все годы
  • Data wydania: 28 października 2016
  • Wydawcа: Soyuz Music[118]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Dane dot. albumu
1995 Lubowi kapiec – Live '95
  • Oryginalna pisownia tytułu: Любови капец! – Live '95
  • Data wydania: czerwiec 1995
  • Wydawcа: Satis
1997 Smiarotnaje wiasielle
  • Oryginalna pisownia tytułu: Смяротнае вяселле
  • Data wydania: marzec 1997
  • Wydawcа: Fobos
2012 Rabkor Live
  • Oryginalna pisownia tytułu: Рабкор Live
  • Data wydania: 29 grudnia 2012
  • Wydawcа: Soyuz Music

Albumy z remiksami nagrań zespołu[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna Wydawca
1999 Lapisdens «Ляписдэнс» Sojuz
2001 Lapisdens-2 «Ляписдэнс-2» Sojuz
2010 Puls epochi Remixed «Пульс эпохи Remixed» Internet

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna Wydawca
2003 Czyrwony kalsony «Чырвоны кальсоны» Birds Fabric
2010 Swiaszczennyj ogoń «Священный огонь» Single

internetowe

Hraj! «Грай!»
2011 Nie być skotam «Не быць скотам»
2013 Tancuj «Танцуй»
Miesiac «Месяц»
Tank «Танк»
Matrioszka «Матрёшка»
2015 Impierija dobra[a] «Империя добра»

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna Reżyser
1997 „Au” „Ау” Aleksiej Terechow, Maksim Tyminko
1998 „W płatje biełom” „В платье белом” Borys Diedieniow
„Ty kinuła” „Ты кинула”
1999 „Rozoczka” „Розочка” Aleksiej Terechow, Maksim Tyminko
„Jabłoni” „Яблони” Igor Paszkiewicz
2000 „Drużban” „Дружбан” Dieti Sołnca
„Po allejam” „По аллеям” Gieorgij Delijew
„Sport proszoł” „Спорт прошёл” Jewgienij Mitrofanow
„NŁO” „НЛО” Aleksiej Chackiewicz
2001 „Gołubi” „Голуби” Igor Paszkiewicz
„Soczi” „Сочи”
„Niekrasawica”[b] „Некрасавица” Jan Karpow, Aleksiej Chackiewicz
2002 „Junost” „Юность” Igor Paszkiewicz
„Gop-hip-hop (KDB mix) „Гоп-хип-хоп (КДБ mix) Aleksiej Chackiewicz
2003 „Łastoczki” „Ласточки”
„Raińka” „Раинька” Igor Paszkiewicz
2004 „Zołotyje jajcy” „Золотые яйцы” Eduard Sidoruk, Witalij Sidoruk
„Pocztaliony” „Почтальоны” Kevin Jackson, Roman Wasjanow
2006 „Andriusza” „Андрюша” Matwiej Saburow
„Sajany”[b] „Саяны” Igor Paszkiewicz
„Chare” „Харэ” Władimir Epifanciew
2007 „Kapitał” „Капитал” Aleksiej Tieriechow[c]
Matwiej Saburow[d]
2008 „Zołotaja antiłopa” „Золотая антилопа” Dmitrij Okładnikow
„Kiercz-2” „Керчь-2” Władimir Epifancew
„Żłob” „Жлоб” Dieti Sołnca
„Manifiest”[e] „Манифест”
„Ogońki” „Огоньки” Aleksiej Tieriechow
„Manifiest”[f] „Манифест” Matwiej Saburow
„Belarus Freedom”[g] Maksim Siryj
2009 „Burewiestnik” „Буревестник” Matwiej Saburow, Maksim Siryj
„Swietlaczki” „Светлячки” Witalij Sidoruk
2010 „Puls epochi” „Пульс эпохи” Iwan Uszkow
„Afrika” „Африка” Matwiej Saburow
2011 „Ja wieriu” „Я верю” Aleksiej Tieriechow[h]
Ołeksandr Stekołenko[i]
„Kosmonawty” „Космонавты” Andriej Kagadiejew, Nikołaj Kopiejkin[j]
„Princessa” „Принцесса” Ołeksandr Stekołenko
Nie być skotam „Не быць скотам”
2012 „Putinaroda” „Путинарода”
„Bronienosiec (Ty ni pri czom?)” „Броненосец (Ты ни при чём?)” Aleksiej Tieriechow
„Żeleznyj” „Железный” Ołeksandr Stekołenko
„Rabkor” „Рабкор” Aleksandr Sałtykow
2013 „Lyapis Crew” Ołeksandr Stekołenko
„Tancuj!” „Танцуй!”
„Miesiac” „Месяц”
„Tank”[k] „Танк” Konstantin Ładanin
2014 „Matrioszka” „Матрёшка” Andriej Kagadiejew
„Woiny swieta” „Воины света” Ołeksij Karpenko[l]
Aleksiej Tieriechow
„Mołoch”[k] „Молох” Artiom Krotow

Teledyski z gościnnym udziałem zespołu[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pisownia oryginalna Artysta Reżyser
2006 „Oleni” „Олені” TiK Roman Werkulicz
2010 „Bołt” „Болт” Noize MC Aleksiej Tieriechow

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Lapis Trubieckoj był wielokrotnym laureatem organizowanych w latach 1994–2011 gal białoruskiego środowiska rockowego „Rok-karanacyja”, zdobywając w 1996 i 2008 roku tytuł grupy roku. Zespół wybierany był także kilkukrotnie najpopularniejszą formacją rockową w Rosji (2008 – ZD-Awards, 2009 – nagrody RAMP, 2011 – plebiscyt „Czartowa diużina”).

Rok Festiwal/gala Rezultat Kategoria Źródło
1996 Białoruś Rok-karanacyja laur zespół roku [119]
laur album roku (Ranietoje sierdce)
laur najlepsze teksty
1998 Białoruś Rok-karanacyja laur nagroda specjalna „za zdobycie zagranicznego rynku” [120]
1999 Białoruś Rok-karanacyja nominacja zespół roku [121]
nominacja album roku (Krasota)
nominacja piosenka roku („Jabłoni”)
nominacja wideoklip roku („Rozoczka”)
2002 Białoruś Rok-karanacyja laur wideoklip roku („Junost'”) [122]
2006 Białoruś Rok-karanacyja nominacja projekt roku (Mużcziny nie płaczut) [123]
nominacja wideoklip roku („Andriusza”) [124]
2007 Białoruś Rok-karanacyja nominacja zespół roku [125][126]
nominacja album roku (Kapitał)
laur piosenka roku („Kapitał”)
laur wideoklip roku („Kapitał”)
Rosja Rock Alternative Music Prize nominacja piosenka roku („Kapitał”) [127]
laur wideoklip roku („Kapitał”)
Rosja Czartowa diużina nominacja piosenka roku („Kapitał”) [128][129]
nominacja tekst roku („Kapitał”)
laur wideoklip roku („Kapitał”)
Rosja Festiwal Sztuki Multimedialnej Multimatograf laur sztuka wideo (wideoklip „Kapitał”) [130]
Portugalia Międzynarodowy Festiwal Teledysków ViMus laur specjalna nagroda jury (wideoklip „Kapitał”) [131]
2008 Białoruś Rok-karanacyja laur zespół roku [132]
nominacja wokalista roku (Siarhiej Michałok)
laur album roku (Manifest)
laur piosenka roku („Zoraczki”)
Rosja ZD-Awards (Zwukowaja dorożka MK) laur zespół roku [133][134]
laur wykonawca rockowy
nominacja album roku (Manifest)
Rosja Czartowa diużina laur wideoklip roku („Ogońki”) [135]
Rosja Stiepnoj wołk laur wideoklip roku („Kapitał”) [136]
Ukraina NePopsa laur album roku (Manifest) [137]
Portugalia Międzynarodowy Festiwal Teledysków ViMus laur animacja roku (wideoklip „Ogońki”) [138]
2009 Białoruś Rok-karanacyja nominacja zespół roku [139][140]
nominacja wokalista roku (Siarhiej Michałok)
nominacja album roku (Kultproswiet)
laur piosenka roku („Rużowyja akulary”)
nominacja wideoklip roku („Buriewiestnik”)
Białoruś Ultra-Music Awards laur album roku (Kultproswiet) [141]
Rosja Rock Alternative Music Prize laur zespół roku [142][143]
nominacja album roku (Kultproswiet)
nominacja piosenka roku („Manifiest”)
laur wideoklip roku („Ogońki”)
Rosja ZD-Awards (Zwukowaja dorożka MK) nominacja wykonawca rockowy [144]
nominacja album roku (Kultproswiet)
Rosja Czartowa diużina nominacja zespół roku [145]
nominacja tekst roku („Manifiest”)
nominacja wideoklip roku („Buriewiestnik”)
Rosja Stiepnoj wołk nominacja album roku (Manifest) [146][147]
nominacja autor tekstów (Siarhiej Michałok)
laur wideoklip roku („Ogońki”)
2010 Białoruś Ultra-Music Awards laur piosenka roku („Hraj”) [148]
Rosja Stiepnoj wołk nominacja autor tekstów (Siarhiej Michałok) [149]
nominacja wideoklip roku („Buriewiestnik”)
2011 Białoruś Ultra-Music Awards laur album roku (Wiesiołyje kartinki) [150]
Rosja ZD-Awards (Zwukowaja dorożka MK) nominacja wykonawca rockowy [151]
nominacja koncert roku (30.09.2011 r. w Moskwie)
Rosja Czartowa diużina laur zespół roku [152][153]
nominacja album roku (Wiesiołyje kartinki)
nominacja piosenka roku („Ja wieriu”)
laur tekst roku („Ja wieriu”)
laur wideoklip roku („Ja wieriu”)
Rosja Stiepnoj wołk laur piosenka roku („Ja wieriu”) [154][155]
nominacja autor tekstów (Siarhiej Michałok)
nominacja wideoklip roku („Ja wieriu” i „Afrika”)
2012 Białoruś Ultra-Music Awards laur wideoklip roku („Bronienosiec”) [156]
Rosja Czartowa diużina nominacja wokalista roku (Siarhiej Michałok) [157]
nominacja koncert roku (30.09.2012 r. w Moskwie)
Rosja Stiepnoj wołk nominacja wideoklip roku („Nie być skotam”) [158]
2013 Rosja Czartowa diużina nominacja wokalista roku (Siarhiej Michałok) [159][160]
laur koncert roku (26.10.2013 r. w Moskwie)
2014 Rosja Czartowa diużina nominacja zespół roku [161]
nominacja piosenka roku („Woiny swieta”)
Rosja Stiepnoj wołk nominacja album roku (Matrioszka) [162][163]
laur wideoklip roku („Woiny swieta”)
nominacja wideoklip roku („Matrioszka”)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Piosenka była nagrana w 2010 roku, lecz nie trafiła na album Wiesiołyje kartinki.
  2. a b Klip nie doczekał się oficjalnej premiery, w 2007 roku został udostępniony w internecie.
  3. Wersja animowana.
  4. Wersja garażowa.
  5. Wersja koncertowa.
  6. Wersja fabularna, oficjalna premiera w marcu 2009 roku.
  7. Oficjalna premiera w marcu 2009 roku.
  8. Wersja z udziałem S. Michałoka.
  9. Wersja na podstawie nagrań z Nepalu.
  10. Reżyserzy filmu „Zwiozdnyj wors”, z którego fragmentów zmontowany został teledysk.
  11. a b Wideo fanowskie opublikowane przez oficjalny profil zespołu na portalu YouTube.
  12. Wideo fanowskie na podstawie nagrań z Euromajdanu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Сергей Михалок на наше.ру. Kolyabra 2008-12-27. [dostęp 2017-06-11].
  2. Ляпис Трубецкой "Ты кинула" (+аудио), „http://experty.by” [dostęp 2017-09-26] (ros.).
  3. В Беларуси запретили ДДТ и „Ляписа Трубецкого” (ros.). pravda.com.ua, 2011-03-04. [dostęp 2016-06-26].
  4. Koniec trasy Lyapis Trubetskoy na Białorusi: "Zabijają kulturę", „PolskieRadio.pl” [dostęp 2017-09-26].
  5. В России отменяют концерты группы Ляпис Трубецкой [dostęp 2017-09-26] (ros.).
  6. Forbes.ua, «Ляпис Трубецкой» и другие запрещенные музыканты, „Forbes.net.ua” [dostęp 2017-09-26] (ros.).
  7. Экс-лидер группы "Ляпис Трубецкой" хочет жить в Украине, „LB.ua” [dostęp 2017-09-26].
  8. Сергей Михалок: «Идея Brutto разорвала «Ляпис» изнутри» | Информационно-справочный портал Беларуси – interfax.by, www.interfax.by [dostęp 2017-09-26].
  9. Zespół Lyapis Trubetskoy kończy działalność (pol.). zw.lt. [dostęp 2016-06-26].
  10. Сергей Михалок: Толстый парнишка с гармошкой никуда не делся – он внутри меня (05.03.2016), bruttoband.ru [dostęp 2017-09-26].
  11. Trubetskoy.me, trubetskoy.me [dostęp 2017-09-26].
  12. a b "Ляпис Трубецкой" возвращается: Михалок анонсировал проект "Ляпис-98", „ТСН.ua” [dostęp 2017-09-26] (ros.).
  13. Korrespondent.net, Ляпис Трубецкой впервые выпустит альбом полностью на белорусском языке [dostęp 2017-09-26] (ros.).
  14. Елена Меньшенина, «Ляпис Трубецкой». 11 интересных фактов из истории группы, www.aif.ru [dostęp 2017-09-26].
  15. a b История группы Ляпис Трубецкой, „Русский рок от "А" до "Я"” [dostęp 2017-02-26].
  16. Елена Меньшенина, «Ляпис Трубецкой». 11 интересных фактов из истории группы, www.aif.ru [dostęp 2017-02-26].
  17. НОВЫЕ ОТКРЫТИЯ Г-НА КРАВЦОВА, 15 stycznia 2004 [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  18. http://web.archive.org/web/20040115045416/http://lyapis.com/press_21.html, web.archive.org [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  19. "Рок-коронация" вновь возвращается в Молодечно, „TUT.BY” [dostęp 2016-11-11] (ros.).
  20. http://web.archive.org/web/20040115035920/http://lyapis.com/press_19.html, web.archive.org [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  21. Ляпис Трубецкой – Ты Кинула, Discogs [dostęp 2016-11-11].
  22. ЛЯПИС ТРУБЕЦКОЙ ИДЕТ, 15 stycznia 2004 [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  23. Ляпис Трубецкой – официальный сайт – Пресса, 15 stycznia 2004 [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  24. Ау Ау, „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  25. http://web.archive.org/web/20040115055509/http://lyapis.com/press_29.html, web.archive.org [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  26. Подробное описание альбома – Любови капец (Архивные записи, 1992-1995), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  27. http://web.archive.org/web/20040115052647/http://lyapis.com/press_27.html, web.archive.org [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-15].
  28. Подробное описание альбома – Красота (1999), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  29. Подробное описание альбома – Ляписдэнс (2000), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  30. Подробное описание альбома – Тяжкий (2000), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  31. Ляпис Трубецкой – официальный сайт – Пресса, 23 stycznia 2004 [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-23].
  32. Ляпис Трубецкой – официальный сайт – Пресса, 23 stycznia 2004 [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-23].
  33. a b Подробное описание альбома – Всем девчонкам нравится (2000), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  34. Подробное описание альбома – Всем девчонкам нравится (Видеоальбом) (2000), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  35. ЛЯПИС ТРУБЕЦКОЙ: "Дети Солнца" | news.mp3s.ru, news.mp3s.ru [dostęp 2016-11-11].
  36. Подробное описание альбома – Юность (2001), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-26].
  37. Вечно молодой "Ляпис Трубецкой", 23 stycznia 2004 [dostęp 2017-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2004-01-23].
  38. Ляпис Трубецкой "Золотые яйцы", „http://experty.by” [dostęp 2017-02-27] (ros.).
  39. Подробное описание альбома – Чырвоны Кальсоны (2003), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-27].
  40. Ляпис Трубецкой – Чырвоны Кальсоны, Discogs [dostęp 2016-11-11].
  41. Подробное описание альбома – Золотые яйцы (2004), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-27].
  42. Ляпис Трубецкой "Золотые яйцы", „http://experty.by” [dostęp 2019-05-17] (ros.).
  43. КиноПоиск.ru, www.kinopoisk.ru [dostęp 2017-02-27] (ros.).
  44. КиноПоиск.ru, www.kinopoisk.ru [dostęp 2017-02-27] (ros.).
  45. Подробное описание альбома – Мужчины не плачут (2006), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-27].
  46. Ляпис Трубецкой – Нашествие. 2005 год, „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-02-27].
  47. Подробное описание альбома – Капитал (2007), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2017-08-03].
  48. Vitoff | Капитал – скандальный клип группы Ляпис Трубецкой смотреть онлайн., vitoff.net [dostęp 2016-11-11] (ros.).
  49. «Capital» Lyapis Trubetskoy. ALEXEY ★ TEREHOFF 2008-11-04. [dostęp 2017-08-03].
  50. "Капитал" "Ляписов" – лучший альтернативный клип года, „TUT.BY” [dostęp 2016-11-11] (ros.).
  51. Клип «Ляписов» «Капитал» взял спецприз на конкурсе в Португалии, „naviny.by”, 28 września 2007 [dostęp 2016-11-11].
  52. Ляпис Трубецкой презентует новый альбом Капитал, www.apelzin.ru [dostęp 2016-11-11] (ros.).
  53. Ляпис Трубецкой – Капитал. Концерт В Клубе Точка, Discogs [dostęp 2016-11-11] (ros.).
  54. Официальный веб-архив группы ЛЯПИС ТРУБЕЦКОЙ, www.lyapis.narod.ru [dostęp 2017-09-30].
  55. TUT.BY | АФИША : кино, театры, концерты и вечеринки в Беларуси, 28 września 2008 [dostęp 2017-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-28].
  56. Статья Ляпис Трубецкой. «Manifest» [dostęp 2017-06-11].
  57. Манифест – CD – АФИША (Киев), 9 marca 2009 [dostęp 2017-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-09].
  58. Клип – «Ляпис Трубецкой» – «Жлоб» (Скачать в HD, смотреть онлайн), 5 kwietnia 2016 [dostęp 2017-09-30].
  59. На следующей неделе "Манифест" "ляписов" появится в Беларуси на CD, Новости Беларуси | euroradio.fm [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  60. "Ляпис Трубецкой" отправляется в "Манифест-тур" по России, www.shakhty.su [dostęp 2017-09-30].
  61. Вручены премии ZD Awards 2008, „РИА Новости”, 2009 [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  62. Будзьма беларусамі! » “Ляпісы”: апошнія каралі апошняй “Рок-каранацыі”, budzma.by [dostęp 2017-09-30].
  63. Официальный веб-архив группы ЛЯПИС ТРУБЕЦКОЙ, www.lyapis.narod.ru [dostęp 2017-09-30].
  64. «Ляписы» в Минске: В едином порыве (Видео), charter97.org [dostęp 2017-09-30].
  65. «Ляпис Трубецкой» устроит «Парад-алле», „eMax”, 18 marca 2009 [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  66. «Ляпис Трубецкой» согласился сыграть в Америке, „Новости шоу бизнеса и музыки NEWSmuz.com”, 28 kwietnia 2009 [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  67. "Ляпис Трубецкой" тайно записал "Культпросвет" [dostęp 2017-09-30].
  68. Новый альбом "Ляписа Трубецкого" можно скачать бесплато, „TUT.BY” [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  69. Апперкот общественному вкусу [dostęp 2017-09-30].
  70. Группой года на RAMP 2009 стали «Ляпис Трубецкой», Ultra-Music [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  71. Свое 40-летие "Машина времени" отметила хард-роковым шоу, „Российская газета”, 15 grudnia 2009 [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  72. «Ляпис Трубецкой» выпускает в Германии альбом «Agitpop», „naviny.by”, 11 maja 2010 [dostęp 2017-06-11].
  73. Lyapis Trubetskoy – PresseLyapis Trubetskoy – Press – www.eastblok.de, „www.eastblok.de” [dostęp 2017-09-30] (niem.).
  74. Подробное описание альбома – Agitpop (2010), 24 września 2013 [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-24].
  75. Одним из хэдлайнеров фестиваля Sziget станет группа «Ляпис Трубецкой», Ultra-Music [dostęp 2017-06-11] (ros.).
  76. Доброфест-2010 в Ярославле: мало дыма — и очень даже ничего! [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  77. u, Ляпис Трубецкой на KUBANA-2010, Ляпис Трубецкой, 13 maja 2010 [dostęp 2019-05-17].
  78. Биография Влада Сенкевича, 24 września 2013 [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-24].
  79. «Ляпис Трубецкой» «зажег» в Интернете «Священный огонь» [dostęp 2017-09-30].
  80. «Ляпис Трубецкой» — «Я верю», „naviny.by”, 1 lutego 2011 [dostęp 2017-09-30].
  81. "Ляпис Трубецкой" сыграет в Москве свой новый и самый "детский" альбом, „РИА Новости”, 2011 [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  82. В Беларусь возвращаются "черные списки"?, „TUT.BY” [dostęp 2017-06-11] (ros.).
  83. Все концерты "Ляписа Трубецкого" в Беларуси отменены, „TUT.BY” [dostęp 2017-06-11] (ros.).
  84. Białoruska grupa Lapis Trubieckoj w marcu wystąpi w Warszawie (j. pol).
  85. Wyborcza.pl, lodz.wyborcza.pl [dostęp 2017-09-30].
  86. «Ляпис Трубецкой» поменял ударника – infinitiv.ru, infinitiv.ru [dostęp 2017-09-30].
  87. Grupa Wirtualna Polska, Gwiazda rocka pójdzie siedzieć za obrazę prezydenta?, „wiadomosci.wp.pl”, 25 października 2011 [dostęp 2017-06-11] (pol.).
  88. Прокуратура решила пока не заводить дело на Сергея Михалка, charter97.org [dostęp 2017-09-30].
  89. Białoruś: „Nie być bydłem” – śpiewają białoruscy rockmeni | Eastbook.eu, www.eastbook.eu [dostęp 2016-06-29].
  90. «Чартова дюжина»: лучшими стали «шизофреники», Вокруг ТВ [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-06].
  91. Ляпис Трубецкой "Рабкор" (+аудио), „http://experty.by” [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  92. Подробное описание альбома – Рабкор Live (2012), 24 lutego 2017 [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-24].
  93. "Рабкор Live". Премьера музыкального фильма "Ляписа Трубецкого", „TUT.BY” [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  94. Ляпис Трубецкой, e-kazan.ru [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  95. «Ляпис Трубецкой» выложил в Сеть клип «Танцуй!» [dostęp 2017-09-30].
  96. Планета, Planeta.ru [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  97. На митинге за Навального выступят «Ляпис Трубецкой» и «Ночные снайперы», KM.RU Новости – новости дня, новости России, последние новости и комментарии [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  98. Oldi. Serёnity Dub. – совместный мини-альбом, посвященный Олди, 30 stycznia 2017 [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-30].
  99. Премьера нового диска "Ляписа Трубецкого" "Грай" TUT, „TUT.BY” [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  100. Трансляция концерта "Ляписа Трубецкого" поставила рекорд, „DELFI” [dostęp 2017-09-30].
  101. Ляпис Трубецкой на Майдане. Франик ТВ 2013-12-07. [dostęp 2017-09-30].
  102. a b Lyapis Trubetskoy zakończył działalność. Są jednak nowe plany?, „PolskieRadio.pl” [dostęp 2017-09-30].
  103. Ляпис Трубецкой – Воины Света -. Alex Karpenko 2014-03-02. [dostęp 2017-09-30].
  104. Новогоднее обращение Сергея Михалка (видео) – Салідарнасць, gazetaby.com [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-01].
  105. Новый клип «Ляпис Трубецкой» — «Матрешка» — Журнал об искусстве и культуре "Шаги по стеклу", golubchikav.ru [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  106. Zespół Lyapis Trubetskoy kończy działalność. zw.lt. [dostęp 2014-10-01].
  107. Koncert Solidarni z Białorusią, warszawa.tvp.pl [dostęp 2016-06-26].
  108. Новости – Северо-Западный федеральный округ – interfax-russia.ru, www.interfax-russia.ru [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  109. Депутат предложил запретить группу "Ляпис Трубецкой" в России, 28 kwietnia 2014 [dostęp 2017-09-30].
  110. «ЛЯПИС» — ВСЁ | Новости | Ляпис Трубецкой — официальный сайт группы, 14 kwietnia 2015 [dostęp 2017-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-14].
  111. «Ляпис Трубецкой» разделился на «Brutto» и «Trubetskoy», „naviny.by”, 1 września 2014 [dostęp 2017-09-30].
  112. Состав группы – BRUTTO, bruttoband.ru [dostęp 2017-09-30].
  113. Стала известна дата выхода нового альбома Brutto, tolmiriam.ru [dostęp 2017-09-30].
  114. Trubetskoy: Мы и без Михалка произведем фурор, „nsn.fm” [dostęp 2017-09-30] (ros.).
  115. Музыканты группы "Ляпис Трубецкой". Где они сейчас?, delaemvmeste.by [dostęp 2017-09-03] (ros.).
  116. Подробное описание альбома – Парад-Алле (2009), „Фан-cайт группы – «Ляпис Трубецкой»” [dostęp 2018-06-05].
  117. Lyapis Trubetskoy – Agitpop – www.eastblok.de, „www.eastblok.de” [dostęp 2018-06-05] (niem.).
  118. SOYUZ-MUSIC – Релизы, soyuz-music.ru [dostęp 2018-06-05].
  119. “Гукапіс”: гісторыя “Рок-каранацыі”, Радыё Свабода [dostęp 2018-05-08] (biał.).
  120. Музыкальная газета :: V/A :: Рок-каранацыя-98, www.nestor.minsk.by [dostęp 2018-05-08].
  121. Фестиваль "Рок-Коронация" :: Это не рок-н-ролл…, www.nestor.minsk.by [dostęp 2018-05-08].
  122. Музыкальная газета :: Фестиваль "Рок-коронация" :: Карты, деньги, двадцать два «ствола», www.nestor.minsk.by [dostęp 2018-05-08].
  123. Тузін Гітоў. Музычныя навіны, 27 października 2007 [dostęp 2018-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-27].
  124. Тузін Гітоў. Музычныя навіны, 27 października 2007 [dostęp 2018-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-27].
  125. Тузін Гітоў. Музычныя навіны, 21 kwietnia 2008 [dostęp 2018-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-21].
  126. Победителем "Рок-коронации-2007" стала группа "Нейро Дюбель", „TUT.BY” [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  127. Победителями RAMP 2007 стали «Lumen» и «Animal Jazzz», „Новости шоу бизнеса и музыки NEWSmuz.com”, 1 listopada 2007 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  128. «Чартова дюжина» объявила тройки номинантов своей премии » ИнформРадио, informradio.ru [dostęp 2018-05-08].
  129. Незамеченный дебют [dostęp 2018-05-08].
  130. Мультиматограф III: Победители, www.multimatograf.ru [dostęp 2018-05-08].
  131. Awards ViMus (2007), „ViMus”, 23 czerwca 2008 [dostęp 2018-05-07] (ang.).
  132. На "Рок-коронации" в Молодечно "Ляпис Трубецкой" назван группой года, „TUT.BY” [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  133. «Ляпис Трубецкой» признали «Группой года» в России, „naviny.by”, 3 lutego 2009 [dostęp 2018-05-08].
  134. Вручены премии ZD Awards 2008, „РИА Новости”, 2009 [dostęp 2018-05-07] (ros.).
  135. Первая кризисная [dostęp 2018-05-08].
  136. r, Стали известны обладатели премии Артемия Троицкого «Степной волк», „Правда.Ру”, 16 czerwca 2008 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  137. "Ляпис Трубецкой" – "Альбом года" на Украине и тур по Беларуси, „TUT.BY” [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  138. Awards (2008), „ViMus”, 15 września 2008 [dostęp 2018-05-07] (ang.).
  139. Половину рок-королей в этом году выберут из одного кандидата, Новости Беларуси | euroradio.fm [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  140. Мужской, Рок-коронация 2009., „Мужской журнал MENSBY.COM” [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  141. Прошла церемония награждения Ultra-Music Awards 2009, Ultra-Music [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  142. Премия RAMP 2009 ждет от молодых продукта, „Гуру Кен Шоу. Новости шоу-бизнеса”, 21 października 2009 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  143. Фаворитом RAMP-2009 стал "Ляпис Трубецкой", „Новости шоу бизнеса и музыки NEWSmuz.com”, 29 października 2009 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  144. Как Билан уплыл от Рыбака. ФОТО, ВИДЕО [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  145. "Ляпис Трубецкой" и Tequilajazzz стали фаворитами премии "Нашего радио" [dostęp 2018-05-08].
  146. "Мумий Тролль" и "Аквариум" стали фаворитами премии "Степной волк" [dostęp 2018-05-08].
  147. Вручен «Степной волк» — OpenSpace.ru [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  148. Состоялась церемония вручения Ultra-Music Awards 2010, Ultra-Music [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  149. Эдуард Хиль и Сергей Шнуров номинированы на премию "Степной волк" [dostęp 2018-05-08].
  150. Состоялась церемония награждения Ultra-Music Awards 2011, Ultra-Music [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  151. ZD AWARDS 2011 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  152. «Чартова дюжина» объявила номинантов, „Новости шоу бизнеса и музыки NEWSmuz.com”, 10 stycznia 2012 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  153. "Наше Радио" выбрало лучшую группу года [dostęp 2018-05-08].
  154. Независимая музыкальная премия «Степной волк» – впервые в Петербурге – 7 июля, „Собака.ru” [dostęp 2018-05-08].
  155. «Ляпис Трубецкой» получил премию «Степной волк», „Товарищ.оnline”, 8 lipca 2011 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  156. Ultra-Music Awards, Ultra-Music [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  157. Группа «Оргия Праведников» стала фаворитом премии «Чартова Дюжина. Топ-13», KM.RU Новости – новости дня, новости России, последние новости и комментарии [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  158. Елена ЛАПТЕВА | Сайт «Комсомольской правды», Премия "Степной волк": Обломов-Собчак-Парфенов против Pussy Riot, „KP.RU – сайт «Комсомольской правды»”, 16 czerwca 2012 [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  159. "НАШЕ Радио" объявило имена победителей экспертного голосования, „nsn.fm” [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  160. "Чартова Дюжина" во всех телевизорах страны, „nsn.fm” [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  161. Чартова дюжина | Авторизация, www.nashe.ru [dostęp 2018-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-12].
  162. Итоги премии «Степной волк» [dostęp 2018-05-08] (ros.).
  163. VI Независимая Премия "Степной волк" — Центральный дом художника (ЦДХ), web.archive.org, 12 czerwca 2018 [dostęp 2019-07-06] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]