Lara Arruabarrena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lara Arruabarrena
Lara Arruabarrena
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Barcelona
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1992
San Sebastián
Wzrost 166 cm
Masa ciała 58 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3 WTA, 12 ITF
Najwyżej w rankingu 52 (3 lipca 2017)
Australian Open 2R (2015, 2016, 2018)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon 2R (2015, 2016, 2018)
US Open 2R (2012, 2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 7 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 28 (22 lutego 2016)
Australian Open 2R (2014, 2015, 2018)
Roland Garros QF (2018)
Wimbledon 2R (2015, 2017, 2018)
US Open QF (2015)

Lara Arruabarrena-Vecino (ur. 20 marca 1992 w San Sebastián) – hiszpańska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W zawodowych meczach zadebiutowała w lutym 2007 roku, biorąc udział z dziką kartą w kwalifikacjach do turnieju ITF w hiszpańskim Sant Boi, ale odpadła już w pierwszej rundzie. Grała potem w kolejnych kwalifikacjach do podobnych turniejów, ale dopiero za siódmym razem udało jej się przejść te kwalifikacje i zagrać w turnieju głównym. W grudniu tego samego roku ponownie zagrała w turnieju głównym, w Vallduxo, gdzie wygrała swój pierwszy w karierze mecz w fazie głównej i awansowała do drugiej rundy. W lipcu 2008 roku wygrała swój pierwszy turniej singlowy w Oviedo, pokonując w finale Niemkę, Hermon Brhane. Pierwszy deblowy turniej wygrała w 2009 roku w Mollerussa, gdzie w parze z Carlą Roset-Franco pokonała parę Tatiana Bua i Inés Ferrer Suárez. W 2010 roku tenisistka ustanowiła swoistego rodzaju rekord – 23 wygranych meczów pod rząd. Szczęśliwą passę przerwała jej dopiero Nina Bratczikowa, w lutym 2011 roku, na turnieju w Rabacie gdzie pokonała ją w półfinale. W sumie w czasie swojej kariery wygrała dwanaście turniejów w grze pojedynczej i osiem w grze podwójnej rangi ITF.

W 2010 roku zagrała dwukrotnie w kwalifikacjach do turniejów WTA, w Marbelli i Barcelonie, ale w obu tych przypadkach odpadła już po pierwszej rundzie, przegrywając odpowiednio z Nurią Llagosterą Vives i Sílvią Soler Espinosa. W kwietniu 2011 roku wygrała kwalifikacje do turnieju Andalucia Tennis Experience w Marbelli, pokonując między innymi takie zawodniczki jak Eleni Daniilidu czy Nina Bratczikowa i zagrała w turnieju głównym. Debiut był bardzo udany i tenisistka osiągnęła tam ćwierćfinał imprezy, pokonując w pierwszych dwóch rundach Monicę Niculescu i Sandrę Záhlavovą. W ćwierćfinale trafiła na Swietłanę Kuzniecową i gładko przegrała 1:6, 2:6.

Wygrane turnieje ITF po koniec 2010 roku i dobre występy w turniejach WTA na początku 2011 roku pozwoliły tenisistce 2 maja 2011 roku awansować, po raz pierwszy w karierze, do drugiej setki światowego rankingu – na miejsce 199.

W lutym 2012 roku wygrała swój pierwszy turniej cyklu WTA w Bogocie. W pierwszej rundzie pokonała rozstawioną zawodniczkę, Patricię Mayr-Achleitner, a w następnych takie zawodniczki jak: Eva Birnerová, Paula Ormaechea i Edina Gallovits. W finale wygrała z Aleksandrą Panową 6:2, 7:5.

W lutym 2013 roku zwyciężyła w singlowych zawodach rangi WTA Challenger Tour w Cali, pokonując w finale 6:3, 6:2 Catalinę Castaño. W kwietniu razem z Lourdes Domínguez Lino zwyciężyła w swoim pierwszym turnieju deblowym, a miało to miejsce w Katowicach, gdzie w finale pokonały Ralucę Olaru i Waleriję Sołowjową 6:4, 7:5.

W kwietniu 2014 Arruabarrena razem z Caroline Garcią triumfowały w Bogocie, w meczu mistrzowskim wygrywając 7:6(5), 6:4 z Vanią King i Chanelle Scheepers. We wrześniu wspólnie z Iriną-Camelią Begu zdobyły tytuł w Seulu. W finale pokonały 6:3, 6:3 Monę Barthel oraz Mandy Minellę. Miesiąc później w parze z Tatjaną Marią nie sprostały w meczu o mistrzostwo w Osace Shūko Aoyamie i Renacie Voráčovej.

W sezonie 2015 Arruabarrena i María-Teresa Torró-Flor zwyciężyły w Acapulco, pokonując w finale debel Andrea HlaváčkováLucie Hradecká wynikiem 7:6(2), 5:7, 13–11. W dalszej części sezonu Hiszpanka osiągnęła dwa finały deblowe – razem z Ralucą Olaru w Norymberdze oraz wspólnie z Lucie Hradecką w Bad Gastein. Hiszpanka we wrześniu osiągnęła piąte deblowe zwycięstwo w karierze – tym razem w Seulu z Andreją Klepač.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 5 (3-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 19 lutego 2012 Bogota Ceglana Rosja Aleksandra Panowa 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 2. 17 lutego 2013 Cali Ceglana Kolumbia Catalina Castaño 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 3. 25 września 2016 Seul Twarda Rumunia Monica Niculescu 6:0, 2:6, 6:0
Finalistka 1. 15 kwietnia 2017 Bogota Ceglana Włochy Francesca Schiavone 4:6, 5:7
Finalistka 2. 15 kwietnia 2018 Bogota Ceglana Słowacja Anna Schmiedlová 2:6, 4:6

Gra podwójna 13 (7-6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 14 kwietnia 2013 Katowice Ceglana (hala) Hiszpania Lourdes Domínguez Lino Rumunia Raluca Olaru
Rosja Walerija Sołowjowa
6:4, 7:5
Zwyciężczyni 2. 13 kwietnia 2014 Bogota Ceglana Francja Caroline Garcia Stany Zjednoczone Vania King
Południowa Afryka Chanelle Scheepers
7:6(5), 6:4
Zwyciężczyni 3. 21 września 2014 Seul Twarda Rumunia Irina-Camelia Begu Niemcy Mona Barthel
Luksemburg Mandy Minella
6:3, 6:3
Finalistka 1. 12 października 2014 Osaka Twarda Niemcy Tatjana Maria Japonia Shūko Aoyama
Czechy Renata Voráčová
1:6, 2:6
Zwyciężczyni 4. 28 lutego 2015 Acapulco Twarda Hiszpania María-Teresa Torró-Flor Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:6(2), 5:7, 13–11
Finalistka 2. 23 maja 2015 Norymberga Ceglana Rumunia Raluca Olaru Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Hiszpania Anabel Medina Garrigues
4:6, 6:7(5)
Finalistka 3. 26 lipca 2015 Bad Gastein Ceglana Czechy Lucie Hradecká Czarnogóra Danka Kovinić
Liechtenstein Stephanie Vogt
6:4, 4:6, 3–10
Finalistka 4. 8 sierpnia 2015 Waszyngton Twarda Słowenia Andreja Klepač Szwajcaria Belinda Bencic
Francja Kristina Mladenovic
5:7, 6:7(6)
Zwyciężczyni 5. 27 września 2015 Seul Twarda Słowenia Andreja Klepač Holandia Kiki Bertens
Szwecja Johanna Larsson
2:6, 6:3, 10–6
Finalistka 5. 18 października 2015 Hongkong Twarda Słowenia Andreja Klepač Francja Alizé Cornet
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
5:7, 4:6
Zwyciężczyni 6. 16 kwietnia 2016 Bogota Ceglana Niemcy Tatjana Maria Brazylia Gabriela Cé
Wenezuela Andrea Gámiz
6:2, 4:6, 10–8
Zwyciężczyni 7. 17 lipca 2016 Gstaad Ceglana Szwajcaria Xenia Knoll Niemcy Annika Beck
Rosja Jewgienija Rodina
6:1, 3:6, 10-8
Finalistka 6. 22 lipca 2018 Gstaad Ceglana Szwajcaria Timea Bacsinszky Chile Alexa Guarachi
Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
6:4, 4:6, 6-10

Wygrane turnieje ITF[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 06/07/2008 Hiszpania Oviedo ITF 10 000 twarda Niemcy Hermon Brhane 7:6, 6:4
2. 26/04/2009 Hiszpania Torrent ITF 10 000 ziemna Hiszpania Marta Marrero 6:2, 6:3
3. 20/09/2009 Hiszpania Lleida ITF 10 000 ziemna Rumunia Diana Enache 6:3, 5:7, 6:2
4. 25/10/2009 Hiszpania Sewilla ITF 10 000 ziemna Serbia Neda Kozic 6:1, 6:2
5. 09/05/2010 Hiszpania Badalona ITF 10 000 ziemna Ukraina Jewgienija Kryworuczko 6:4, 6:3
6. 07/11/2010 Hiszpania Majorka ITF 10 000 ziemna Hiszpania Sandra Soler Sola 6:3, 6:3
7. 14/11/2010 Hiszpania Majorka ITF 10 000 ziemna Portugalia Maria João Koehler 7:6, 6:3
8. 28/11/2010 Hiszpania Vallduxo ITF 10 000 ziemna Rosja Nanuli Pipija 7:5, 7:6
9. 05/12/2010 Hiszpania Vinaros ITF 10 000 ziemna Rumunia Cristina Dinu 6:2, 6:0
10. 13/02/2011 Hiszpania Majorka ITF 10 000 ziemna Szwajcaria Conny Perrin 6:1, 6:2
11. 13/03/2011 Hiszpania Madryt ITF 10 000 ziemna Hiszpania Leticia Costas 6:4, 6:2
12. 17/08/2014 Kolumbia Bogota ITF 100 000 ziemna Szwecja Johanna Larsson 6:1, 6:3

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2010 Francja French Open Ceglana Hiszpania María-Teresa Torró-Flor Węgry Tímea Babos
Stany Zjednoczone Sloane Stephens
2:6, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]