Lars-Gunnar Andersson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lars-Gunnar Andersson
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1949
Göteborg
Zawód, zajęcie językoznawca
Narodowość szwedzka

Lars-Gunnar Andersson (ur. 9 sierpnia 1949 w Göteborgu) – szwedzki językoznawca. Do jego zainteresowań naukowych należą: gramatyka, semantyka, socjolingwistyka, postawy językowe, dialektologia[1].

Wykształcenie wyższe zdobył w zakresie językoznawstwa ogólnego, języków nordyckich, historii literatury, filozofii teoretycznej i teorii nauki[1]. W 1975 r. doktoryzował się w dziedzinie językoznawstwa ogólnego[1].

Jest profesorem współczesnego języka szwedzkiego na Uniwersytecie w Göteborgu. Uczestniczy w audycji radiowej „Språket” (radio P1)[2].

W 1999 r. został wybrany członkiem Królewskiego Towarzystwa Nauk i Sztuk w Göteborgu[3].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Form and function of subordinate clauses (1975)
  • Semantik (współautorstwo, 1976)
  • Logic in linguistics (współautorstwo, 1979)
  • Sicket mål (współautorstwo, 1986)
  • Mål på hemmaplan (współautorstwo, 1987)
  • Bad language (współautorstwo, 1990)
  • Languages in Botswana (współautorstwo, 1997)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lars-Gunnar Andersson, Göteborgs universitet [dostęp 2019-12-27] (szw.).
  2. Svenska ö, typ!, s. 7 [dostęp 2019-12-25] (szw.).
  3. Ledamöter, KVVS [zarchiwizowane z adresu 2013-05-06] (szw.).