Las Załęski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Las Załęski
Ilustracja
Las Załęski w Załęskiej Hałdzie
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Las Załęski
Las Załęski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Las Załęski
Las Załęski
Ziemia50°15′06,5″N 18°57′44,3″E/50,251800 18,962300

Las Załęski – kompleks leśny o charakterze półnaturalnym znajdujący się na granicy Chorzowa, Katowic i Rudy Śląskiej. Stanowi północny przyczółek dawnej dziedziny książąt pszczyńskichLasów Pszczyńskich (Puszcza Śląska), obecnie w leśnym pasie ochronnym GOP[1].

Lasy Załęskie zarządzane są przez Nadleśnictwo Katowice z Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach, Leśnictwo Panewnik. Na terenie lasów znajduje się zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Uroczysko Buczyna”[2].

Według podziału fizycznogeograficznego Jerzego Kondrackiego Las Załęski znajduje się w mezoregionie Wyżyna Katowicka (341.13), będącej południową częścią Wyżyny Śląskiej, w podprowincji Wyżyna Śląsko-Krakowska[3][4].

Geologia i ukształtowanie terenu[edytuj | edytuj kod]

Las Załęski położony jest w niecce górnośląskiej, która wypełnia utwory pochodzące z górnego karbonu, zawierające pokłady węgla kamiennego. Według jednostek morfologicznych kompleks leśny znajduje się na Wzgórzach Kochłowickich, stąd też obszar ten charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem powierzchni. Najwyższe wzniesienia, położone w środkowej części lasu, dochodzi do 338 m n.p.m.[3][5]

Klimat i hydrografia[edytuj | edytuj kod]

Klimat kompleksu leśnego w niewielkim stopniu różni się od warunków klimatycznych panujących w okolicy. Średnia roczna temperatura wynosi 8,1 °C., a średnia roczna suma opadów 710 mm. Powierzchnia Lasu Załęskiego położona jest w północnej części w dorzeczu Wisły, w zlewni Rawy, a w południowej w dorzeczu Odry. Średni czas zalegania pokrywy śnieżnej wynosi 60-70 dni, a okres wegetacyjny trwa średnio 200-220 dni. Charakterystyczne są tu wiatry słabe, o prędkości nieprzekraczającej 2 m/s, wiejące z kierunku zachodniego[6][7].

Przyroda i ochrona środowiska[edytuj | edytuj kod]

Flora[edytuj | edytuj kod]

Dużą powierzchnię kompleksu zajmują zbiorowiska leśna o charakterze półnaturalnym (płaty starodrzewu bukowego i dębowego)[8]. Składają się na niego bory mieszane, lasy mieszane oraz w niewielkim stopniu lasy grądowe. Z żyjących gatunków występują tu m.in. konwalia majowa, kruszyna pospolita, borówka czarna, borówka brusznica, wrzos zwyczajny, trędownik bulwiasty, narecznica samcza, oraz orlica pospolita. Część lasu zajmuje zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Uroczysko Buczyna”[1].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Spośród gatunków zwierząt występuje tu m.in. sarna, tchórz, łasica i wiele gatunków ptaków typowych dla środowiska leśnego. Dzięki sąsiedztwu z Lasami Panewnickimi łatwa jest migracja różnych gatunków zwierząt[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lokalny Program Rewitalizacji Obszarów Po-przemysłowych i Po-wojskowych Miasta Chorzów. „Załącznik do Uchwały Rady Miasta Chorzów nr XXII/432/04 z dnia 1 lipca 2004 r.”, s. 14, 2004. Chorzów. Urząd Miasta Chorzów (pol.). 
  2. Podział administracyjny. mapa.katowice.lasy.gov.pl. [dostęp 2014-02-25].
  3. a b Absalon, Czaja i Jankowski 2012 ↓, s. 43.
  4. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: PWN, 2002. ISBN 83-01-13897-1.
  5. Geoportal krajowy (pol.). geoportal.gov.pl. [dostęp 2014-05-13].
  6. Absalon, Czaja i Jankowski 2012 ↓, s. 51-56.
  7. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. Geoportal (pol.). [dostęp 2014-10-28].
  8. Tokarska-Guzik, Rostański i Kupka 2002 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Damian Absalon, Stanisław Czaja, Andrzej T. Jankowski: Środowisko geograficzne. W: Katowice. Środowisko, dzieje, kultura, język i społeczeństwo. T. 1. Katowice: Muzeum Historii Katowic, 2012, s. 43-78. ISBN 978-83-8772-724-6.
  2. Barbara Tokarska-Guzik, Adam Rostański, Roman Kupka: Katowice. Przyroda miasta. Katowice: Wydawnictwo KUBAJAK, 2002. ISBN 83-87971-49-9.