Laser tag

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żołnierz Wojska Polskiego w kamizelce MILES. Jego karabinek AKM wyposażono w odpowiedni nadajnik

Laser tag - zespołowy lub indywidualny sport, podobny do paintballa. Z tego względu często nazywany jest również "laserowym paintballem".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gra wywodzi się z systemu szkolenia MILES (Multiple Integrated Laser Engagement System) wdrożonego w Siłach Zbrojnych USA na przełomie lat 70. i 80. System polegał na znakowaniu "trafionych" osób, do broni przymocowany był nadajnik emitujący wiązkę podczerwieni, a żołnierze nosili specjalne kamizelki z czujnikiem odbiornika. Przy skierowaniu wiązki w kierunku takiej kamizelki odzywał się głośny dźwięk informujący o "trafieniu".

W 1982 roku George Carter zaprojektował system gry oparty na nadajnikach i odbiornikach podczerwieni z możliwością zdobywania punktów do komercyjnego wykorzystania na arenach. Pierwsze centrum takiej gry otworzył Photon, w Dallas 24 marca 1984 roku.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Gracze zdobywają punkty poprzez trafienie innego gracza urządzeniem z opcją podczerwieni LED. Namierza ona specjalny nadajnik (zazwyczaj umieszczony w kamizelce lub opasce na głowę), który dostaje każdy z graczy. W laser tag gra się zarówno w specjalnie przygotowanych pomieszczeniach lub też na zewnątrz. Gra w laser tag jest bezbolesna, ponieważ nie używa się tu pocisków. W zależności od rodzaju zastosowanych urządzeń, zasięg wynosi od 30 do ponad 200 metrów.

W Polsce rynek laser tag dopiero się rozwija. Coraz większe zainteresowanie widać szczególnie w dużych miastach, takich jak Warszawa, Poznań czy Gdańsk.

Zalety gry w laser tag[1][edytuj | edytuj kod]

Do zalet, w porównaniu do klasycznej wersji z kulkami z farbą, zalicza się:

  • większy zasięg i celność
  • darmowa amunicja
  • możliwość gry dla dzieci
  • brak zagrożenia dla zdrowia tak dla graczy, jak i osób postronnych
  • możliwość organizacji rozgrywek w dowolnym miejscu, bez konieczności specjalnego sprzątania po grze[2]
  • możliwość konfiguracji (ustalanie liczby punktów życia, nieograniczonej/ograniczonej amunicji itp.)
  • bardziej realistyczne i estetyczne repliki
  • utrudnione możliwości oszukiwania przez graczy ("zabitym" graczom wyłączana jest broń, nie mogą udawać, że nie zostali trafieni)
  • łatwa do wprowadzenia mechanika respawnów
  • brak konieczności noszenia masek ochronnych (mających tendencję do zaparowywania w chłodniejsze dni)
  • większa możliwość organizowania gier w ciasnych pomieszczeniach
  • łatwiejsza i tańsza implementacja granatów

Wady gry w laser tag[edytuj | edytuj kod]

Do wad można zaliczyć większą niż w paintballu niedokładność (strzał jest rejestrowany przez ograniczoną liczbę czujników na stroju i hełmie ostrzeliwanego gracza i nie zawsze można idealnie trafić w to miejsce, które wcześniej obrano za cel (choć wada ta jest częściowo rekompensowana przez szerokość wiązki podczerwonej oraz jej rykoszetowanie od ubrania), mniejszy realizm fizyki (otrzymanie strzału jest bezbolesne, a pocisk nie opada i nie zmienia kierunku poprzez wiatr), większy koszt sprzętu w porównaniu z markerami

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czym jest laser tag? > Wielka Spluwa, „Wielka Spluwa” [dostęp 2018-05-05] (pol.).
  2. Oferta i promocje > Wielka Spluwa, „Wielka Spluwa” [dostęp 2018-05-05] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]