Latarnia Morska Kikut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Latarnia Morska Kikut
Ilustracja
Latarnia Morska Kikut
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Wysokość wieży 18,20 m
Wysokość światła 91,50[1] m n.p.m.
Zasięg światła 16,00 [1] Mm
Charakterystyka światła Izofazowe[1]
Okres: 10,00 s[1]
Światło: 5,00 s[1]
Przerwa: 5,00 s[1]
Data uruchomienia 10 lutego 1962[2]
Administrator Urząd Morski w Szczecinie
Położenie na mapie gminy Międzyzdroje
Mapa konturowa gminy Międzyzdroje, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Kikut”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Kikut”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Kikut”
Położenie na mapie powiatu kamieńskiego
Mapa konturowa powiatu kamieńskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Kikut”
Ziemia53°58′59″N 14°34′56″E/53,983056 14,582222

Latarnia Morska Kikutlatarnia morska nad Zatoką Pomorską, na polskim wybrzeżu, położona w gminie Międzyzdroje, powiecie kamieńskim, województwie zachodniopomorskim, na wyspie Wolin, w Wolińskim Parku Narodowym, na wzniesieniu Kikut, na południowy zachód od wzniesienia Strażnica[3].

Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Świnoujście (około 28 km na zachód), a Latarnią Morską Niechorze (około 30 km na wschód), nieopodal wsi letniskowej Wisełka[4].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Szczecinie i nie jest udostępniona do zwiedzania.

Latarnia jest w pełni zautomatyzowana bez stałej obsługi[1], a w spisach świateł nawigacyjnych jest opisana jako niedozorowana.

Znajduje się tu jedna z jedenastu stacji brzegowych na polskim wybrzeżu systemu AIS-PL projektu HELCOM, który umożliwia automatyczne monitorowanie ruchu statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji w Kikucie ma wysokość 95 m[5].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Położenie: 53°58'59" N 14°34'56" E
  • Wysokość wieży: 18,20 m[1]
  • Wysokość światła: 91,50 m n.p.m.[1]
  • Zasięg nominalny światła: 16 Mm (29,632 km)[1]
  • Charakterystyka światła: Izofazowe[1][6]
    • Okres: 10,0 s
    • Światło: 5,0 s
    • Przerwa: 5,0 s

Wyposażona w AIS[6] MMSI 2614800[7]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. XX wieku rozwój zespołu portowego Szczecin-Świnoujście, przyczynił się do powstania problemu dokładnego określenia pozycji na torze podejściowym do portu dla coraz większych statków zawijających do Świnoujścia[1]. Zaproponowano więc aby w latarnię morską zmienić wieżę widokową na wzniesieniu Strażnica (73,9 m n.p.m.), niedaleko miejscowości Wisełka, na terenie Wolińskiego Parku Narodowego. Projekt adaptacji powstał w Biurze Projektantów Budownictwa Morskiego w Gdańsku[1]. Okrągłą wieżę zbudowaną z kamieni polnych o wysokości 10,2 m podwyższono za pomocą cegieł o 2,6 m[8]. Na tym postawiono pomalowaną na biało laternę[1]. Latarnia uruchomiona została 10 lutego 1962[2]

W laternie zamontowano sprowadzone ze Szwecji urządzenia optyczne. Początkowo w kabinie optycznej znajdowała się latarnia elektryczno – gazowa z 1000 W żarówką. Jako rezerwowe źródło światła służyło oświetlenie pochodzące z czterech umieszczonych w przyziemiu latarni butli acetylenowych połączonych przewodami gazowymi z latarnią. Po dwudziestu latach instalację gazową zlikwidowano na rzecz instalacji elektrycznej ze zmieniaczem na dwóch żarówkach. Od 1994, w laternie zamontowane jest urządzenie składające się z cylindrycznej soczewki o średnicy 500 mm, wewnątrz której umieszczono sześciopozycyjny zmieniacz z żarówkami halogenowymi o mocy 75 W każda. Zmieniacz działa w ten sposób, że obracając się automatycznie wprowadza do optyki nową żarówkę, gdy któraś z żarówek się przepali. W razie awarii działa w latarni automatycznie ładowana bateria akumulatorów, dzięki czemu latarnia nie wymaga stałej obsługi na miejscu. Latarnia Kikut jest jedyną w Polsce latarnią bezobsługową[8].

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

  • Przez to że latarnia zbudowana jest na wzniesieniu, ma najwyżej położone światło latarni na polskim wybrzeżu.
  • Jest druga nazwa Kikut – wzniesienie na Równinie Białogardzkiej, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n Apoloniusz Łysejko: Polskie latarnie morskie. Wrocław: "ZET", 1998, s. 40. ISBN 83-86736-88-7.
  2. a b Wiadomości Żeglarskie nr 6 z 10 lutego 1962.
  3. Latarnia Morska Kikut. W: Polskie latarnie morskie [on-line]. [dostęp 2021-04-07].
  4. Latarnia Kikut koło Wisełki [dostęp 2021-04-03].
  5. Marek Dziewicki, Marcin Waraksa: Status AIS – PL. Urząd Morski w Gdyni.
  6. a b Pub. 116 List of lights radio aids and fog signals Baltic Sea with Kattegat, Belts and Sound and Gulf of Bothnia. Springfield, VA: NATIONAL GEOSPATIAL-INTELLIGENCE AGENCY, 2017, s. 88. [dostęp 2020-01-27]. (ang.)
  7. latarnia morska Kikut w marinetraffic.com (pol.). [dostęp 2013-07-05]. Cytat: 2614800
  8. a b Renata Baczyńska, Polskie latarnie morskie i ich związek z gospodarką turystyczną, Bydgoszcz 2010, s. 27-29 [dostęp 2021-04-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]