Latawiec złotogrzbiety

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Latawiec złotogrzbiety
Cicinnurus magnificus[1]
(J. R. Forster, 1781)
Latawiec złotogrzbiety
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina cudowronki
Rodzaj Cicinnurus
Gatunek latawiec złotogrzbiety
Synonimy
  • Paradisea Magnifica J. R. Forster, 1781[2]
  • Diphyllodes magnificus (J. R. Forster, 1781)[1][3]
Podgatunki
  • C. m. magnificus (J. R. Forster, 1781)
  • C. m. chrysopterus Elliot, 1873
  • C. m. hunsteini A. B. Meyer, 1885
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Latawiec złotogrzbiety[5] (Cicinnurus magnificus) – gatunek ptaka z rodziny cudowronek (Paradisaeidae).

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono trzy podgatunki D. magnificus[6][2]:

  • C. magnificus magnificus – północno-zachodnia Nowa Gwinea i Salawati.
  • C. magnificus chrysopterus – zachodnia i środkowa Nowa Gwinea i Yapen.
  • C. magnificus hunsteini – wschodnia Nowa Gwinea.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 18 cm. Samiec mały i krępy, ze złotym płaszczem na wierzchu ciała. Dziób i kreska nad okiem niebieskie, w krótkim ogonie dwie sterówki, długie i cienkie, zawijające się. Samica brązowa, od spodu prążkowana; dziób, nogi oraz naga skóra za okiem niebieskie. Samiec śpiewa z przygotowanego i uprzątniętego miejsca w zaroślach. Przy samicy tokuje strosząc pióra na szyi i tańcząc, czasami wspina się niewysoko na pnie. Jego pożywienie stanowią głównie owoce, w tym gałka muszkatołowa.

Zasięg, środowisko[edytuj | edytuj kod]

Zalesione wzgórza, niższe zbocza w Nowej Gwinei oraz na sąsiednich wyspach.

Przypisy

  1. a b Cicinnurus magnificus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 15 lipca2012]
  2. a b Magnificent Bird-of-paradise (Cicinnurus magnificus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 15 lipca 2012].
  3. Cicinnurus magnificus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 15 lipca 2012]
  4. BirdLife International 2012. Cicinnurus magnificus. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-11-15]
  5. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Paradisaeidae Vigors, 1825 - cudowronki - Birds of paradise (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-11-15].
  6. F. Gill, D. Donsker: Crows, mudnesters & birds-of-paradise (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.