Laurenty (Myhowycz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Laurenty
Mychajło Myhowycz
Biskup wasylkowski
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1959
Kerecki
Biskup wasylkowski
Okres sprawowania od 2013
Wyznanie prawosławne
Kościół Kościół Prawosławny Ukrainy
Inkardynacja Eparchia kijowska
Śluby zakonne 1983
Diakonat 1983
Prezbiterat 1985
Chirotonia biskupia grudzień 2004
Sukcesja apostolska
Data konsekracji grudzień 2004
Miejscowość Kijów
Miejsce Cerkiew św. Andrzeja

Laurenty, imię świeckie Mychajło Mychajłowycz Myhowycz (ur. 14 grudnia 1959 w Kereckach) – biskup Kościoła Prawosławnego Ukrainy (do 2018 r. Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ukończył szkołę średnią, w latach 1978–1980 odbywał zasadniczą służbę wojskową. Następnie podjął naukę w moskiewskim seminarium duchownym, które ukończył w 1983. Naukę teologii kontynuował zaocznie w Moskiewskiej Akademii Duchownej i ukończył ją w 1992 z tytułem kandydata nauk teologicznych[1]. Był już wtedy mnichem; w 1983 złożył wieczyste śluby zakonne. W tym samym roku w monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Czumaljowem przyjął święcenia diakońskie z rąk biskupa mukaczewskiego i użhorodzkiego Sawy. Dwa lata później metropolita kijowski i halicki Filaret wyświęcił go na hieromnicha i skierował do pracy duszpasterskiej w soborze Wniebowstąpienia Pańskiego w Chuście[1].

W 1990, gdy biskup Sawa został przeniesiony na katedrę połtawską, ks. Myhowycz przeszedł razem z nim do nowej eparchii i objął stanowisko proboszcza katedralnego soboru św. Makarego oraz sekretarza biskupa. W 1992 został przewodniczącym Wydziału Wydawniczego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego. W 1993 otrzymał godność archimandryty[1].

W latach 1996–2000 służył w Łotewskim Kościele Prawosławnym jako sekretarz jego Synodu, prorektor prawosławnego seminarium duchownego w Rydze, proboszcz parafii przy soborze Trójcy Świętej w Rydze oraz dziekan dekanatów windawskiego i lipawskiego. W związku z upływem terminu prawa pobytu na terytorium Łotwy w 2000 przeszedł do Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego i przez dwa lata służył w parafii w Mozyrzu[1].

W 2004 przeszedł w jurysdykcję Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i w grudniu tego samego roku został w soborze św. Andrzeja w Kijowie wyświęcony na biskupa połtawskiego w tejże jurysdykcji. Już na początku roku następnego przeszedł w jurysdykcję Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego, gdzie otrzymał tytuł biskupa wyszhorodzkiego. Jeszcze w tym samym 2005 został biskupem charkowskim i bohoduchowskim. W 2013 został biskupem pomocniczym eparchii kijowskiej z tytułem biskupa wasylkowskiego[1]. Od 2018 r. jest hierarchą Kościoła Prawosławnego Ukrainy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Flawian (Pasicznyk)
Biskup charkowski (Patriarchat Kijowski)
2005 – 2013
Następca
Mitrofan (Butynski)