Lawhill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lawhill
Ilustracja
Bandera  Południowa Afryka
Numer na żaglu 99215 (Wielka Brytania 1892)
Call sign M S P H (1892 bryt.)
T P J B (1914 fin.)
O H Q A (1934 fin.)
A Q H A (1942 połud.-afryk.)
Port macierzysty Lourenço Marques
Armator Charles Barrie (1892), Lawhill Sailing Ship Co. Ltd. (1894), Anglo-American Oil Co. (1900), Geo. Windram & Co. (1911); August Troberg (1914), Gustaf Erikson (1917); Lawhill (Pty) Ltd., East London (1946), Th. Worker & Herman Olthaver, Johannesburg (1947); Marcio da Silva Jr., Lourenço Marques (1948), Joaquim Fernandes Coelho, Lourenço Marques (1957)
Dane podstawowe
Materiał stal
Historia
Stocznia W. B. Thompson & Co., Dundee, Szkocja  Szkocja
Data budowy 1892
Data wodowania 24 sierpnia 1892
Dane techniczne
Wyporność 4 600 T
Liczba członków załogi 25-30
Długość całkowita (L) 116,4 m
Długość linii wodnej 96,76 m
Długość kadłuba 105,76 m
Długość po pokładzie 101,81 m
Szerokość (B) 13,64 m
Zanurzenie (D) 7,44) m
Pojemność 2 941 (2 749 TRN) RT
Masa całkowita ~6 400
Ożaglowanie
Typ ożaglowania czteromasztowy bark
Liczba żagli 27 (30) maks.
Powierzchnia ożaglowania 4 000 m²
Wysokość masztów 54
Liczba masztów 4
Napęd mechaniczny
Prędkość maks. 18 w

Lawhill - żaglowiec, czteromasztowy bark (2 942 BRT, 2 749 NRT), żaglowiec handlowy. Służył w fińskiej flocie Gustafa Eriksona w okresie 1917-1941. Staranował SS Niemen w kolizji w 1932 roku.

Wodowany 24 sierpnia 1892 w stoczni W.B. Thompson & Co. w Dundee dla armatora Charlesa Barrie w Dundee. Przez następne lata używany był jako statek handlowy na trasach oceanicznych, zmieniając armatorów w 1900 na Anglo-American Oil Co. w Londynie, a w 1911 na G. Windram & Co. w Liverpoolu. 14 czerwca 1914 został zakupiony przez fińskiego armatora Augusta Troberga w Mariehamnu, stając się największym fińskim ówczesnym statkiem.

W 1917 "Lawhill" został zakupiony przez fińskiego armatora Gustafa Eriksona, stając się pod jego flagą znanym żaglowcem. W 1918 został zatrzymany przez Francuzów, lecz w następnym roku zwrócony właścicielowi. W następnych latach pracowicie przewoził głównie pszenicę na trasie między Europą a Australią, lecz także inne ładunki. "Lawhill" był jednym z najbardziej efektywnych żaglowców handlowych; przez Eriksona nazywany był lucky Lawhill ("szczęśliwy Lawhill"). Wczesnym rankiem 1 października 1932 w kolizji w Kattegatcie "Lawhill" zatopił polski parowiec s/s Niemen (kapitan "Lawhill" Johan Arthur Herman Söderlund został oczyszczony od odpowiedzialności). Jedyną śmiertelną ofiarą wypadku był drugi oficer żaglowca. II wojna światowa zastała "Lawhill" na południowym Pacyfiku, gdzie kontynuował rejsy handlowe.

W 1941 (lub 1942) "Lawhill" został skonfiskowany przez rząd Związku Południowej Afryki, gdyż Finlandia walczyła po stronie Osi. Po wojnie, pływał początkowo u południowoafrykańskich armatorów. W 1948 został sprzedany portugalskiemu armatorowi, lecz stał nieużywany w Mozambiku do 1958, kiedy został sprzedany na złom. Okręt bliźniaczy: Jutepolis

Linki zewnętrzne[edytuj]