Lawsonia bezbronna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lawsonia bezbronna
Lawsonia bezbronna: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd mirtowce
Rodzina krwawnicowate
Rodzaj lawsonia
Nazwa systematyczna
Lawsonia inermis L.
Sp. Pl. 340 1753[2]
Synonimy

Lawsonia alba Lam.

Kwitnące pędy

Lawsonia bezbronna (Lawsonia inermis L.) – gatunek rośliny z rodziny krwawnicowatych (Lythraceae). Nazywany jest także hennowym krzewem lub nadbarwią bezbronną[3].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z obszarów tropikalnych Afryki (Egipt, Etiopia, Somalia, Sudan, Demokratyczna Republika Konga, Benin, Burkina Faso, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea-Bissau, Liberia, Mali, Niger, Nigeria, Senegal, Sierra Leone, Togo, RPA (KwaZulu-Natal), Komory, Seszele) oraz Azji (Indie, Pakistan, Sri Lanka). Jako gatunek introdukowany lub zawleczony rozprzestrzenił się w wielu innych jeszcze krajach świata. Jest uprawiany w Egipcie, Libii, Sudanie, Nigrze, Indiach i Pakistanie[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew o wysokości 2-6 m o skróconych, kolczastych pędach. Z wyglądu podobny jest do ligustru.
Liście
Lancetowate, całobrzegie.
Kwiaty
Nieduże, pachnące, mające 4-działkowy kielich, koronę złożoną z 4 pofałdowanych płatków, 1 słupek i (4)-8-(12) pręcików.
Owoc
Sucha jagoda zwierająca drobne, brązowe nasiona.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-21].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  3. 3,0 3,1 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  4. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2014-12-17].
  5. Bohumír. Hlava: Rośliny kosmetyczne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1984, s. 136. ISBN 83-09-00765-5.
  6. 6,0 6,1 Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.
  7. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 83-8331-1916-0.