Leźnica Mała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°2′27.4″N 19°5′9.7″E
- błąd 4 m
WD 52°2'N, 19°5'E
- błąd 2299 m
Odległość 915 m
Leźnica Mała
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat łęczycki
Gmina Łęczyca
Wysokość 90 m n.p.m.
Liczba ludności (2020) ok. 1000
Strefa numeracyjna 24
Kod pocztowy 99-142[1]
Tablice rejestracyjne ELE
SIMC 0570097
Położenie na mapie gminy wiejskiej Łęczyca
Mapa konturowa gminy wiejskiej Łęczyca, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Leźnica Mała”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Leźnica Mała”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Leźnica Mała”
Położenie na mapie powiatu łęczyckiego
Mapa konturowa powiatu łęczyckiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Leźnica Mała”
Ziemia52°02′27,4″N 19°05′09,7″E/52,040944 19,086028

Leźnica Maławieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Łęczyca.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Leźnica Mała[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0570105 Dudły część wsi
0570111 Kobylak część wsi
0570128 Kocirady część wsi
0570134 Ostrówek część wsi
0570140 Trupianka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oddalona o kilka kilometrów na zachód od Łęczycy wieś Leźnica Mała jest odnotowywana już w średniowiecznych źródłach.

W XV w. w Leźnicy utworzona została rzymskokatolicka parafia św. Marii Magdaleny[4].

Pod koniec XVIII wieku była własnością księdza Andrzeja Miniszewskiego (Miniszewscy z końca XIX wieku pochowani są na cmentarzu łęczyckim). W XIX wieku rodzina Gnoińskich była dziedzicami wsi. Na początku XX wieku wyemigrowali do Ameryki, przekazując folwark Wyrzykowskiemu, krewnemu rodziny. Do dnia dzisiejszego potomkowie tego rodu mieszkają we wsi.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Cmentarz[edytuj | edytuj kod]

Tutejszy cmentarz ulokowany jest przy samej drodze przecinającej wieś. Niemal na końcu głównej alei, po jej lewej stronie, zachował się niezmiernie interesujący grobowiec o podwójnej, sklepionej beczkowo krypcie. Nad nim umieszczono pokaźnych rozmiarów pomnik z piaskowca. Pomnik jest ozdobiony misternie kutą materią zwieszającą się od szczytu, z frędzlami po bokach. Z prawej strony, spod „materiału” wystaje wianek kwiatów. W centralnej części umieszczono napis „Grób rodziny Borzęckich i Czarneckich”. Pod nim znalazły się wypukło rzeźbione motywy krzyża, kotwicy, serca gorejącego i wiązki kwiatów.

Mieszkańcy Leźnicy Małej twierdzą, że pochowany jest tutaj, w niezbyt ładnym grobowcu z lastryko, Hubert ks. Lubomirski, syn księżnej Teresy z Radziwiłłów i ks. Huberta Lubomirskiego. Zmarły w 1977 roku Hubert Lubomirski jr miał być stróżem w PGR Mniszki. W grobie spoczywa jego druga żona Małgorzata.

Kościół[edytuj | edytuj kod]

W Leźnicy Małej można zobaczyć kościół z roku 1784, wybudowany przez ówczesnego dziedzica ks. Andrzeja Mniszkowskiego. Budynek orientowany, jednonawowy, drewniany, o konstrukcji zrębowej, oszalowany, jednonawowy. Ołtarz główny manierystyczny z drugiej połowy XVII wieku, wewnątrz wczesnobarokowe rzeźby naturalnej wielkości pochodzące z tumu.

Na terenie starego cmentarza, który znajdował się przy kościele możemy podziwiać pomniki przyrody: dwa wiązy szypułkowe o obwodach 434, 580 cm oraz wysokości 30 i 15 m.

Szkoła[edytuj | edytuj kod]

W Leźnicy Małej znajduje się szkoła podstawowa, której początki istnienia sięgają okresu po I wojnie światowej.

Jeden z mieszkańców tej wsi o nazwisku Beticher (z pochodzenia Niemiec) z pomocą okolicznej ludności wybudował największy w okolicy budynek, przeznaczając na to własne środki finansowe. W 1918 roku wynajęto w tym budynku izby i zorganizowano Publiczną Szkołę Powszechną w Leźnicy Małej. Brak jest jakichkolwiek dokumentów i zarządzeń dotyczących okoliczności utworzenia i stopnia organizacji tej szkoły. Była to szkoła z klasami I-IV. W 1932 roku była to już szkoła powszechna stopnia III o siedmiu oddziałach.

Podczas II wojny światowej szkoła była nieczynna. Wszystkie dokumenty w czasie okupacji zaginęły. 1 września 1945 szkoła wznowiła oficjalną działalność i działa do dzisiejszego dnia. Rok szkolny 1974/1975 był przełomowy dla historii tej szkoły. Władysław Wyrzykowski przekazał grunty pod budowę nowej szkoły. Od 5 października 1974 roku zajęcia szkolne odbywały się w nowym budynku szkolnym, który użytkowany jest przez szkołę do dziś.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do rejestru zabytków nieruchomych zostały wpisane[5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., styczeń 2015, s. 653 [zarchiwizowane 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Leźnica Mała. Parafia p.w. św. Marii Magdaleny. diecezja.lowicz.pl. [dostęp 2017-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-11)].
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 2020-09-30. s. 20. [dostęp 2017-06-11].