Le Mouvement de la ruralité

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Le Mouvement de la ruralité
Państwo  Francja
Lider Eddie Puyjalon
Data założenia 1989
Ideologia polityczna agraryzm, tradycjonalizm
Barwy zielony
Strona internetowa

Le Mouvement de la ruralité (LMR) – francuska partia polityczna o profilu prawicowym, tradycjonalistycznym i eurosceptycznym, opowiadająca się za obroną tradycyjnych wartości wiejskich społeczności Francji. Do 2019 działała pod nazwą Łowiectwo, Wędkarstwo, Przyroda, Tradycja (fr. Chasse, Pêche, Nature, Traditions, CPNT)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Geneza partii wiąże się z wyborami do Parlamentu Europejskiego z 1989, w których lista wyborcza Łowiectwo, Wędkarstwo i Tradycja (Chasse Pêche et Traditions), kierowana przez André Goustata, uzyskała ponad 4% głosów, nie uzyskując żadnych mandatów w PE. We wrześniu tego samego roku na jej podstawie założono partię polityczną CPNT. W kolejnych eurowyborach tradycjonaliści uzyskali również około 4% poparcia.

Ugrupowanie nie uzyskiwało też żadnych mandatów w Zgromadzeniu Narodowym. Lepsze wyniki odnotowywało w wyborach regionalnych. W 1992 CPNT wprowadziło 29 swoich kandydatów do rad 13 regionów Francji, w tym 10 w Akwitanii. Podobne rezultaty przyniosły wybory regionalne w 1998, w których tradycjonaliści umieścili 32 swoich przedstawicieli w radach 17 regionów.

W wyborach do PE w 1999 CPNT odniosło największy sukces w swojej historii. Wynik 6,77% pozwolił uzyskać sześć mandatów w Parlamencie Europejskim. Posłowie partii przystąpili swoich członków do PE. Wówczas członkowie tej partii wchodzili w skład eurosceptycznej Grupy na rzecz Europy Demokracji i Różnorodności.

W wyborach prezydenckich w 2002 wziął udział przewodniczący CPNT, Jean Saint-Josse, uzyskując poparcie 4,23% wyborców (ok. 1,2 mln głosów).

W 2004 do Unii na rzecz Ruchu Ludowego odeszła Véronique Mathieu, posłanka do PE i sekretarz generalny partii. W tym samym roku CPNT utraciło całą swoją reprezentację w radach regionalnych oraz w Parlamencie Europejskim. Konsekwencją były liczne odejścia działaczy do UMP i Ruchu dla Francji.

W wyborach prezydenckich w 2007 kandydatem ugrupowania był Frédéric Nihous, otrzymał ok. 0,4 mln głosów (1,15%). Rok później został nowym przewodniczącym CPNT. W 2009 partia podpisała porozumienie z MPF celem wystawienia wspólnych list w wyborach do Parlamentu Europejskiego pod szyldem Libertasu. Później partia nawiązała współpracę z UMP i następnie powstałymi na jej bazie Republikanami[1].

W październiku 2019 ugrupowanie zmieniło nazwę[2].

Przewodniczący[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Le Girondin Eddie Puyjalon prend les commandes de CPNT (fr.). francebleu.fr, 14 marca 2016. [dostęp 2021-04-10].
  2. Politique: CPNT se met en retrait au profit du Mouvement de la Ruralité (fr.). sudouest.fr, 5 października 2019. [dostęp 2021-04-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]