Le Triomphant (1934)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Le Triomphant
Ilustracja
Historia
Stocznia Ateliers et Chantiers de France, Dunkierka
Położenie stępki 28 sierpnia 1931
Wodowanie 16 kwietnia 1934
 Marine nationale
Wejście do służby 1 sierpnia 1936
 Wolna Francja
Wycofanie ze służby 1954
Los okrętu złomowany w 1960
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2610 t
Długość 132,4 m
Szerokość 12,35 m
Zanurzenie 3,8 m (dziób), 4,9 m (rufa)
Napęd
4 kotły parowe Penhoët, 2 turbiny parowe Parsonsa o łącznej mocy 86 000 KM, 2 śruby
Prędkość 37 węzłów (na próbach do 43,24 w.)
Uzbrojenie
1936:
5 dział kal. 138 mm
2 działka plot. kal. 37 mm
4 wkm plot. kal. 13,2 mm
9 wyrzutni torped kal. 550 mm
2 zrzutnie bomb głębinowych
Załoga 257 oficerów i marynarzy (1936)

Le Triomphantfrancuski wielki niszczyciel typu Le Fantasque z okresu II wojny światowej.

Historia budowy[edytuj | edytuj kod]

"Le Triomphant" był jednym z sześciu wielkich niszczycieli typu Le Fantasque, budowanych we Francji w latach 1931-1936, przeznaczonych głównie do zwalczania lekkich sił nawodnych przeciwnika. Charakteryzowały się one wielką szybkością i silnym uzbrojeniem artyleryjskim. Stępkę pod okręt położono w stoczni Ateliers et Chantiers w Dunkierce 28 sierpnia 1931 roku, zwodowano go zaś 16 kwietnia 1934 roku. Otrzymana nazwa "Le Triomphant" miała w marynarce francuskiej tradycje sięgające XVII wieku[1].

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

Po okresie prac wykończeniowych i wyposażeniowych "Le Triomphant" wszedł do służby w Marine Nationale 1 sierpnia 1936 roku[2]. Otrzymał numer burtowy "9" i przydział do 8. Dywizjonu Lekkiego (franc.: Division Légère), bazującego w Breście. Wraz z nim służyły tam bliźniacze "L'Indomptable" i "Le Malin". Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej dywizjon przemianowano na dywizjon niszczycieli, a "Le Triomphant" zmienił numer taktyczny na X 83[3].

Po wybuchu II wojny światowej "Le Triomphant" w składzie 8. Dywizjonu Niszczycieli brał udział w bezskutecznych poszukiwaniach niemieckich rajderów na Oceanie Atlantyckim. Po niemieckiej agresji na Norwegię w 1940 roku wszystkie trzy niszczyciele zostały przebazowane do Rosyth i działały na Morzu Północnym we współpracy z Royal Navy. W nocy z 23 na 24 kwietnia 1940 roku "Le Triomphant" odniósł na wodach Skagerraku uszkodzenia śruby wskutek bliskiego wybuchu bomby lotniczej. Dla dokonania napraw został odesłany do portu w Lorient, gdzie zastał go niemiecki Blitzkrieg. W czerwcu 1940 roku wciąż uszkodzony okręt został ewakuowany na holu do Portsmouth.

Po kapitulacji Francji niszczyciel został, wobec odmowy jego dowódcy wcielenia okrętu do sił Wolnej Francji, zajęty 3 lipca przez siły brytyjskie i przekazany marynarce gen. de Gaulle'a. Jesienią 1940 roku przeszedł remont, połączony ze wzmocnieniem uzbrojenia przeciwlotniczego. Ponownie wszedł do służby, z nową załogą, na początku 1941 roku, jednak już w lutym został ponownie skierowany na remont po zderzeniu z brytyjskim frachtowcem na redzie Greenock.

30 lipca 1941 roku "Le Triomphant" wypłynął z Plymouth w rejs na swój nowy obszar działania: Ocean Indyjski i Spokojny. W trudnych warunkach nawigacyjnych tamtego regionu ujawniły się problemy z maszynownią niszczyciela, co spowodowało konieczność częstych remontów. Także zasięg pływania okrętu okazał się zbyt mały w stosunku do wymogów wojny na Pacyfiku. Pomimo to "Le Triomphant" wziął udział w ewakuacji mieszkańców wysp Nauru[4] i Ocean, uciekających przed inwazją japońską. Ponadto obecność okrętu sił Wolnej Francji w tamtym regionie miała wydźwięk polityczny i propagandowy.

Pod koniec 1943 roku "Le Triomphant" został uszkodzony przez tajfun, co spowodowało wysłanie go do Stanów Zjednoczonych na remont i kolejną modernizację. W jej trakcie niszczyciel otrzymał nowoczesne uzbrojenie przeciwlotnicze, sonar i radary produkcji amerykańskiej. Po zakończeniu modernizacji w marcu 1945 roku uzbrojenie okrętu składało się z czterech dział kal. 138 mm, sześciu armat przeciwlotniczych Bofors kal. 40 mm i dziesięciu Oerlikon kal. 20 mm oraz sześciu wyrzutni torped kal. 550 mm.

Tak zmodernizowany okręt powrócił w kwietniu 1945 roku na wody europejskie, bazując w Tulonie. Po skompletowaniu nowej załogi "Le Triomphant" został ponownie skierowany na Ocean Indyjski, do Trincomalee na Cejlonie. Eskortował stamtąd konwoje do Indii i na Madagaskar. We wrześniu 1945 roku brał udział w wyzwoleniu Singapuru, a następnie wraz z pancernikiem "Richelieu" eskortował transport wojska do francuskich Indochin. Został przebazowany do Sajgonu, gdzie działał wspólnie z bliźniaczym "Le Fantasque", ostrzeliwując pozycje sił Việt Minhu walczących o niepodległość Wietnamu. Oba okręty wróciły do Francji w połowie 1946 roku.

Po zakończeniu działań wojennych "Le Triomphant" służył jako okręt szkolny Marine Nationale na Morzu Śródziemnym aż do wycofania ze stanu floty w grudniu 1954 roku. Później był jeszcze wykorzystywany w charakterze hulku aż do złomowania w roku 1960.

Obecnie nazwę "Le Triomphant" nosi w Marine Nationale atomowy okręt podwodny z rakietami balistycznymi, typu Le Triomphant, w służbie od 1997 roku[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. netmarine.net [dostęp 23 listopada 2009]
  2. za Wojciech Holicki, Le Fantasque – najszybsze niszczyciele Marine Nationale. uboat.net podaje datę 25 maja 1936 roku
  3. naval-history.net [dostęp 23 listopada 2009]
  4. Jack D. Haden, Nauru: A Middle Ground During World War II w: Pacific Magazine [dostęp 23 listopada 2009]
  5. netmarine.net [dostęp 23 listopada 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Holicki, Le Fantasque – najszybsze niszczyciele Marine Nationale w: Nowa Technika Wojskowa nr 3/2002, ISSN 1230-1665