Le Triomphant (1934)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Le Triomphant
Ilustracja
Historia
Stocznia Ateliers et Chantiers de France, Dunkierka
Położenie stępki 28 sierpnia 1931
Wodowanie 16 kwietnia 1934
 Marine nationale
Wejście do służby 1 sierpnia 1936
 Wolna Francja
Wycofanie ze służby 1954
Los okrętu złomowany w 1960
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2610 t
Długość 132,4 m
Szerokość 12,35 m
Zanurzenie 3,8 m (dziób), 4,9 m (rufa)
Napęd
4 kotły parowe Penhoët, 2 turbiny parowe Parsonsa o łącznej mocy 86 000 KM, 2 śruby
Prędkość 37 węzłów (na próbach do 43,24 w.)
Uzbrojenie
1936:
5 dział kal. 138 mm
2 działka plot. kal. 37 mm
4 wkm plot. kal. 13,2 mm
9 wyrzutni torped kal. 550 mm
2 zrzutnie bomb głębinowych
Załoga 257 oficerów i marynarzy (1936)

Le Triomphantfrancuski wielki niszczyciel typu Le Fantasque z okresu II wojny światowej.

Historia budowy[edytuj | edytuj kod]

"Le Triomphant" był jednym z sześciu wielkich niszczycieli typu Le Fantasque, budowanych we Francji w latach 1931-1936, przeznaczonych głównie do zwalczania lekkich sił nawodnych przeciwnika. Charakteryzowały się one wielką szybkością i silnym uzbrojeniem artyleryjskim. Stępkę pod okręt położono w stoczni Ateliers et Chantiers w Dunkierce 28 sierpnia 1931 roku, zwodowano go zaś 16 kwietnia 1934 roku. Otrzymana nazwa "Le Triomphant" miała w marynarce francuskiej tradycje sięgające XVII wieku[1].

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

Po okresie prac wykończeniowych i wyposażeniowych "Le Triomphant" wszedł do służby w Marine Nationale 1 sierpnia 1936 roku[2]. Otrzymał numer burtowy "9" i przydział do 8. Dywizjonu Lekkiego (franc.: Division Légère), bazującego w Breście. Wraz z nim służyły tam bliźniacze "L'Indomptable" i "Le Malin". Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej dywizjon przemianowano na dywizjon niszczycieli, a "Le Triomphant" zmienił numer taktyczny na X 83[3].

Po wybuchu II wojny światowej "Le Triomphant" w składzie 8. Dywizjonu Niszczycieli brał udział w bezskutecznych poszukiwaniach niemieckich rajderów na Oceanie Atlantyckim. Po niemieckiej agresji na Norwegię w 1940 roku wszystkie trzy niszczyciele zostały przebazowane do Rosyth i działały na Morzu Północnym we współpracy z Royal Navy. W nocy z 23 na 24 kwietnia 1940 roku "Le Triomphant" odniósł na wodach Skagerraku uszkodzenia śruby wskutek bliskiego wybuchu bomby lotniczej. Dla dokonania napraw został odesłany do portu w Lorient, gdzie zastał go niemiecki Blitzkrieg. W czerwcu 1940 roku wciąż uszkodzony okręt został ewakuowany na holu do Portsmouth.

Po kapitulacji Francji niszczyciel został, wobec odmowy jego dowódcy wcielenia okrętu do sił Wolnej Francji, zajęty 3 lipca przez siły brytyjskie i przekazany marynarce gen. de Gaulle'a. Jesienią 1940 roku przeszedł remont, połączony ze wzmocnieniem uzbrojenia przeciwlotniczego. Ponownie wszedł do służby, z nową załogą, na początku 1941 roku, jednak już w lutym został ponownie skierowany na remont po zderzeniu z brytyjskim frachtowcem na redzie Greenock.

30 lipca 1941 roku "Le Triomphant" wypłynął z Plymouth w rejs na swój nowy obszar działania: Ocean Indyjski i Spokojny. W trudnych warunkach nawigacyjnych tamtego regionu ujawniły się problemy z maszynownią niszczyciela, co spowodowało konieczność częstych remontów. Także zasięg pływania okrętu okazał się zbyt mały w stosunku do wymogów wojny na Pacyfiku. Pomimo to "Le Triomphant" wziął udział w ewakuacji mieszkańców wysp Nauru[4] i Ocean, uciekających przed inwazją japońską. Ponadto obecność okrętu sił Wolnej Francji w tamtym regionie miała wydźwięk polityczny i propagandowy.

Pod koniec 1943 roku "Le Triomphant" został uszkodzony przez tajfun, co spowodowało wysłanie go do Stanów Zjednoczonych na remont i kolejną modernizację. W jej trakcie niszczyciel otrzymał nowoczesne uzbrojenie przeciwlotnicze, sonar i radary produkcji amerykańskiej. Po zakończeniu modernizacji w marcu 1945 roku uzbrojenie okrętu składało się z czterech dział kal. 138 mm, sześciu armat przeciwlotniczych Bofors kal. 40 mm i dziesięciu Oerlikon kal. 20 mm oraz sześciu wyrzutni torped kal. 550 mm.

Tak zmodernizowany okręt powrócił w kwietniu 1945 roku na wody europejskie, bazując w Tulonie. Po skompletowaniu nowej załogi "Le Triomphant" został ponownie skierowany na Ocean Indyjski, do Trincomalee na Cejlonie. Eskortował stamtąd konwoje do Indii i na Madagaskar. We wrześniu 1945 roku brał udział w wyzwoleniu Singapuru, a następnie wraz z pancernikiem "Richelieu" eskortował transport wojska do francuskich Indochin. Został przebazowany do Sajgonu, gdzie działał wspólnie z bliźniaczym "Le Fantasque", ostrzeliwując pozycje sił Việt Minhu walczących o niepodległość Wietnamu. Oba okręty wróciły do Francji w połowie 1946 roku.

Po zakończeniu działań wojennych "Le Triomphant" służył jako okręt szkolny Marine Nationale na Morzu Śródziemnym aż do wycofania ze stanu floty w grudniu 1954 roku. Później był jeszcze wykorzystywany w charakterze hulku aż do złomowania w roku 1960.

Obecnie nazwę "Le Triomphant" nosi w Marine Nationale atomowy okręt podwodny z rakietami balistycznymi, typu Le Triomphant, w służbie od 1997 roku[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. netmarine.net [dostęp 23 listopada 2009]
  2. za Wojciech Holicki, Le Fantasque – najszybsze niszczyciele Marine Nationale. uboat.net podaje datę 25 maja 1936 roku
  3. naval-history.net [dostęp 23 listopada 2009]
  4. Jack D. Haden, Nauru: A Middle Ground During World War II w: Pacific Magazine [dostęp 23 listopada 2009]
  5. netmarine.net [dostęp 23 listopada 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Holicki, Le Fantasque – najszybsze niszczyciele Marine Nationale w: Nowa Technika Wojskowa nr 3/2002, ISSN 1230-1665