League of Legends

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
League of Legends
Producent Riot Games[1][2][3]
Wydawca Riot Games[1][2][3], GOA[2], Tencent Inc.[1]
Projektant Steve Feak[4]
Aktualna wersja 6.14[5]
Data wydania 27 października 2009[6][3]
Gatunek multiplayer online battle arena[3]
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa[3]
Kategorie wiekowe ESRB: Teen[7][3]
Język angielski, chiński, czeski, francuski, grecki, hiszpański, koreański, niemiecki, polski, portugalski, rosyjski, rumuński, turecki, węgierski, włoski[8][9][10]
Wymagania sprzętowe
Platforma Microsoft Windows[10], OS X[7][3] (nie dotyczy wersji chińskiej[9] i koreańskiej[10])
Nośniki dystrybucja cyfrowa[10][9]
Wymagania

Minimalne wymagania systemowe[10]
8 GB wolnego miejsca
procesor 2 GHz
Windows XP lub wyższy, OS X[11]
1 GB RAM
Dowolna karta graficzna kompatybilna z DirectX 9.0

Zalecane wymagania systemowe[10]
12 GB wolnego miejsca
Windows XP lub wyższy, OS X[11]
Dwurdzeniowy procesor 2.4 GHz
4 GB RAM
GeForce 8800 lub odpowiednik

Kontrolery klawiatura, mysz
Strona internetowa

League of Legends (w skrócie LoL) – sieciowa gra komputerowa z gatunku multiplayer online battle arena[12]. Powstała na bazie modyfikacji Defense of the Ancients (DotA) do Warcraft III: The Frozen Throne. Została opracowana przez firmę Riot Games i początkowo wydana tylko dla systemu Windows. Po raz pierwszy ogłoszona 7 października 2008, a wydana 27 października 2009[6]. 15 lipca 2013 gra została uznana w USA za pełnoprawny sport[13].

Tworzenie[edytuj]

Steve „Guinsoo” Feak, wcześniejszy projektant popularnych map do Warcraft III: The Frozen ThroneDotA Allstars[4], i Steve „Pendragon” Mescon, administrator oficjalnego wsparcia, byli zaangażowani wraz z Riot Games w rozwój League of Legends. Używając oryginalnej Doty (oryginalna mapa Defence of The Ancients dla Warcraft III: Reign of Chaos i Warcraft III: The Frozen Throne) jako bazy, Guinsoo stworzył DotA Allstars poprzez dodanie własnych pomysłów, recepty, wielu przedmiotów, zwiększenie liczby bohaterów i zmiany w stylu gry.

Idea następcy Defense of the Ancients, który stanowiłby oddzielną grę z własnym silnikiem, a nie kolejną modyfikację do Warcraft III, narodziła się pod koniec 2005. Brandon Beck i Marc Merrill byli założycielami Riot Games. Współpracowali z niektórymi twórcami DoTy Allstars: Steve'em „Guinsoo” Feakiem i Steve'em „Pendragonem” Mesconem. Riot Games oficjalnie otworzył oddział we wrześniu 2006. Zamiast zostawić pracę nad tworzeniem różnych bohaterów paru osobom, zdecydowali się pozostawić ten proces otwartym dla wszystkich pracowników firmy na podstawie szablonu, w którym mogliby głosować nad poszczególnymi propozycjami.

Rozgrywka[edytuj]

Tryby gry[edytuj]

Stałe[edytuj]

  • Tryb klasyczny – gracze zostają podzieleni na dwie drużyny, każda po trzech lub pięciu graczy (zależnie od wybranej mapy). Drużyny rozpoczynają rozgrywkę w przeciwnych rogach mapy, w pobliżu Nexusa. Aby wygrać mecz, drużyna musi zniszczyć nexus przeciwnika. Do bazy wroga dostać można się jedną z trzech alej (ang. „lanes”), po drodze trzeba jednak zniszczyć wieże (ang. „turrets”), które uniemożliwiają nam dostęp do Nexusa przeciwnika. Każda ścieżka broniona jest przez trzy wieże, które niszczyć trzeba po kolei. Po zniszczeniu trzeciej wieży otrzymujemy dostęp do „inhibitora”. Sam Nexus broniony jest przez dwie wieże. Choć teoretycznie wystarczy uporać się z wieżami na jednej ścieżce, by wygrać grę, to rozgrywka idzie raczej w stronę zdominowania jak największej ilości linii. Pomiędzy nexusami, wzdłuż ścieżek, przemieszczają się kontrolowane przez grę stwory (ang. „minions”, „creeps”). Stwory te podążają od nexusa jednej drużyny do nexusa przeciwnika od 90. sekundy gry aż do jej zakończenia. Walczą między sobą, atakują wieże i inhibitory, a także sam Nexus. W pewnych sytuacjach mogą również atakować wrogich graczy. Każda postać, przebywająca odpowiednio blisko ginącego, wrogiego „miniona” otrzymuje doświadczenie, a jeśli uda się jej zadać ostateczny cios stworowi – zyskuje również pewną ilość złota. Zniszczenie wrogiego inhibitora sprawia, że sojusznicze „miniony” poruszające się wzdłuż danej linii są silniejsze (tzw. „super minions”), co oznacza istotną przewagę. Warto wspomnieć, że poza „minionami” występują również stwory neutralne, które nie poruszają się wzdłuż linii, a co określony czas odradzają się w tym samym miejscu w tak zwanej dżungli, czyli obszarach mapy, nie będących liniami. Zabijanie ich, podobnie jak w przypadku „minionów”, dostarcza złota i doświadczenia, a w pewnych przypadkach określone błogosławieństwa, okresowo wzmacniające bohatera. W tym trybie rozgrywki wszystkie postaci wybrane przez graczy rozpoczynają rozgrywkę na poziomie pierwszym i mogą rozwijać się aż do poziomu osiemnastego, a także zdobywać złoto, które można wydawać w sklepie na coraz to potężniejsze przedmioty.
  • Tryb ARAM (All Random All Mid) – uproszczony tryb rozgrywki, wymyślony przez graczy i dopiero w czerwcu 2012[14] uwzględniony przez twórców gry w oficjalnych trybach rozgrywki. Każdy gracz gra losową postacią, walka toczy się na jednej linii (na której, podobnie jak w trybie klasycznym, ustawione są wieże i inhibitor), celem gry jest zniszczenie wrogiego nexusa. W tym trybie rozgrywki możliwość kupowania przedmiotów i regeneracji życia oraz many w „bazie” możliwa jest jedynie po śmierci bohatera, co jest cechą unikatową tego trybu rozgrywki. W trybie tym dostępne są nowe przedmioty, dostosowane do specyfiki mapy i trybu gry. Sami pracownicy Riot przyznają, że tryb ARAM nie jest zbalansowany, co wynika z zupełnej losowości doboru postaci, na czym polega jego specyficzny klimat.

Specjalne[edytuj]

Specjalne tryby rozgrywki są dostępne w ramach cotygodniowej rotacji przez trzy dni (od piątku do niedzieli). Na każdy weekend losowany jest jeden tryb. Wśród nich wyróżnia się:

  • One-for-All (Jeden za wszystkich) – podobnie jak w trybie klasycznym gracze podzieleni są na dwie drużyny zaczynające w przeciwległych krawędziach mapy. Celem gry jest także zniszczenie Nexusa wroga. Co różni ten tryb od klasycznego, to fakt, że w trakcie wyboru postaci gracze zamiast wybierać postać oddają głos na to jaką postacią będzie grała całą drużyna. Postać wybierana jest większością głosów, w wypadku remisu postać jest wybierana losowo z tych które mają największą liczbę głosów. Gracze zaczynają rozgrywkę na poziomie pierwszym i zdobywają poziomy tak samo jak w trybie klasycznym. Ten tryb rozgrywki powstał po stworzeniu przez graczy "hacka" (oszustwa systemu) który pozwalał na rzeczony tryb rozgrywki. Widząc jego popularność, jak również chcąc uniknąć problemów z serwerami związanymi z niesankcjonowanym trybem Riot Games postanowił wprowadzić tenże tryb[15].
  • Ultra Rapid Fire – tak jak One-for-All i Hexakill, ten tryb gry rozgrywa się na mapie 5v5, jednakże cechuje go kilka zmian. Przede wszystkim czas odnowienia wszystkich umiejętności (z małymi wyjątkami np. czar przywoływacza - Porażenie) skrócony jest o 80%, a koszt rzucenia czaru jest zerowy. Oznacza to, że zaklęcia mogą być używane w bardzo krótkich odstępach czasu niemalże bez przerwy. Na dodatek złoto za zabicie jest zwiększone o 400%, szybkość poruszania się bohaterów jest większa o 60 pkt, dodatkowa prędkość ataku u bohaterów dystansowych jest podwajana, a trafienia krytyczne zadają 225% obrażeń ataku (tylko dla bohaterów walczących na dystans).
  • Ascension (Wyniesienie) - tryb dostępny na mapie trybu dominacji (Crystal Scar). W centrum mapy znajduje się Starożytny Wyniesiony Xerath. Gracz, który zabije bossa zdobywa specjalne wzmocnienie - Wyniesienie. Przyznaje ono liczne premie, np. zerowy koszt umiejętności, podwojona liczba punktów za zabicie przeciwnika. Gracz traci efekt Wyniesienie wraz z jego zabiciem. Celem gry jest zdobycie 200 punktów, które gracze otrzymują za zabijanie przeciwników (1 pkt.; 2 pkt. - w trakcie bycia Wyniesionym, 5 pkt. - zabicie gracza, który był Wyniesiony), Pradawnego Wyniesionego (5 pkt.) , czy zdobywanie Reliktów Shurimy (3 pkt.). Mapa jest pokryta burzą pustynną, a żeby ponownie wrócić na platformę przywołania, trzeba zginąć.
  • Hexakill - tryb dostępny na mapie Summoner's Rift (5v5) lub Twisted Treeline (3v3). Rozgrywka wygląda podobnie, jak w trybie klasycznym, lecz w grze bierze udział łącznie 12 graczy, 6 graczy w jednej drużynie (6v6).
  • Legend Of The Poro King (Legenda o Królu Poro) - tryb dostępny na mapie trybu ARAM. W grze bierze udział 10 graczy (5 graczy w jednej drużynie). Obie drużyny mają możliwość zbanowania po 3 bohaterów i wyboru konkretnego bohatera (nie tak jak w przypadku ARAM, gdzie bohater był losowany). W rozgrywce zamiast zwykłych czarów przywoływacza dostepne są 2 stałe: Rzut Poro i Do Króla! Drużyny rzucają się wzajemnie Poro. Po trafieniu przez drużynę przeciwników 10 razy u drużyny pojawia się Król Poro, który może pomóc m.in. w czyszczeniu wież. Do króla można się również teleportować używając czaru: Do Króla!
  • Definietly Not Dominion (Na Pewno Nie Dominion)- jest to tryb rozgrywany na mapie The Crystal Scar(5vs5). Bohaterowie są wybierani w ciemno z uprzednim wykluczeniem 3 z nich przez każdą z drużyn. Tryb ten to nic innego jak zmodyfikowany Tryb Dominacji. W tej wersji do przejęcia są 3 zamiast 5 punktów na mapie, a na środku planszy znajduje się ołtarz, po którego przejęciu postacie drużyny która go zdobyła otrzymują dodatkowe 4/5/6% punktów życia oraz nieuchronne obrażenia na zaklęcia oraz ataki podstawowe bazujące na posiadanym poziomie. Na dole mapy w miejscu, gdzie poprzednio były punkty do przejmowania, obecnie znajdują się Relikty Ultra Miniona (po jednym dla drużyny) po których zdobyciu w następnej fali minionów pojawi się super minion który jest znacznie wytrzymalszy i przejmuje szybciej punkty w porównaniu z innymi stworkami czy nawet samymi graczami.

Dawne[edytuj]

  • Tryb dominacji (ang. Dominion) – podobnie jak w trybie klasycznym gracze podzieleni są na dwie pięcioosobowe drużyny. Celem gry jest zniszczenie wrogiego Nexusa, nie można go jednak uszkodzić przez atak bohatera. Na mapie twórcy umieścili pięć miejsc, które gracze mogą przejąć. Jeżeli w posiadaniu drużyny znajduje się ponad połowa miejsc liczba punktów zdrowia wrogiego nexusa spada. Prędkość z jaką nexus traci punkty jest zależna od liczby kontrolowanych miejsc – im więcej, tym szybciej nexus traci zdrowie. Dodatkowo twórcy gry wprowadzili specjalne zadania, które pojawiają się wraz z rozwojem gry. Wykonanie zadania skutkuje natychmiastową utratą części punktów zdrowia wrogiego Nexusa. Przejęcie miejsca odbywa się poprzez podejście do niego przez bohatera (lub miniony) i utrzymanie pozycji przez kilka lub kilkanaście sekund (im więcej bohaterów i minionów przejmuje miejsce tym szybciej się to odbywa). W czasie przejmowania miejsca bohater nie może walczyć. Punkty mogą przechodzić z rąk do rąk nieograniczoną ilość razy[16]. Z powodu braku popularności i problemów ze zbalansowaniem rozgrywki tryb dominacji został wyłączony 22 lutego 2016 roku. Gracze, którzy przed tym ogłoszeniem mieli na koncie przynajmniej 100 wygranych meczów w tym trybie gry, otrzymali unikalną ikonę[17]. Aktualnie nie jest on już dostępny w oficjalnej wersji gry.

Rozpoczynanie rozgrywki[edytuj]

League of Legends jest grą opartą na krótkich sesjach. Dopasowywanie graczy następuje w oparciu o średni, niejawny ranking szachowy każdego gracza. Rozgrywka może być na razie prowadzona w trzech różnych trybach: normalnej, niestandardowej oraz rankingowej.

  • Custom game (gra niestandardowa) – gracze mogą tworzyć własne sesje lub dołączać do już istniejących. W tym trybie możliwa jest gra zarówno z botami (komputerem), jak i z żywymi przeciwnikami. Jest to także jedyna możliwość rozpoczęcia rozgrywki w niezbalansowanych składach (np. 3 na 1).
  • Co-op vs. AI (razem przeciw sztucznej inteligencji) – system dobiera graczy o podobnym poziomie, a ich przeciwnikami są boty. Ilość otrzymywanych po zakończonej grze PZ/XP jest mniejsza, zależnie od poziomu gracza.
  • Normal game (gra normalna) – system automatycznie dobiera graczy o zbliżonym poziomie. Istnieje jednak możliwość dołączenia do takiej gry jako zespół stworzony wcześniej w menu (1-5 graczy), co wpływa na dobieranie przeciwników.
  • Ranked game (gra rankingowa) – system automatycznie dobiera graczy mających maksymalny poziom (trzydziesty). Wybieranie „championów” następuje w systemie Draft Mode (co znaczy, że każda z drużyn ma możliwość zablokowania wyboru trzech postaci). Tak jak w przypadku gry normalnej istnieje możliwość dołączenia do gry jako zespół (1-5 graczy).
  • ARAM (wszyscy na 1 linii, ang. All Random All Mid) – tryb rozgrywki podobny do klasycznego, jednak różni się tym że postacie wybierane są losowo, a mapa posiada tylko jedną linię.

Bohaterowie[edytuj]

Każdy gracz kontroluje jednego czempiona (bohatera). W grze dostępnych jest aktualnie 131 bohaterów[18]. Każdy z nich posiada unikalne zdolności, możliwe do rozwoju w czasie gry. Na początku sesji każdy gracz ma możliwość wyboru bohatera. Może wybrać spośród wykupionych przez siebie bohaterów lub z dziesięciu darmowych dostępnych w ramach tzw. rotacji. Rotacja jest zawsze co tydzień we wtorek i wybieranych jest wtedy 10 championów dostępnych za darmo na okres 1 tygodnia. Gracze zdobywają złoto zabijając stwory, innych bohaterów oraz niszcząc wieże obronne. Niektóre umiejętności i przedmioty generują dodatkowe złoto. Zdobyte złoto może zostać wykorzystane do kupienia przedmiotów w sklepie znajdującym się przy nexusie. Większość przedmiotów można łączyć w potężniejsze za pomocą składania tych słabszych.

Turnieje[edytuj]

Mistrzostwa sezonu I odbyły się w czerwcu 2011, podczas szwedzkiego turnieju DreamHack, gdzie pula nagród wynosiła 100 tysięcy USD. Turniej został wygrany przez europejską drużynę Fnatic, którzy wygrywając zdobyli 50 tys. USD. Rozgrywki śledziło ponad 1,6 miliona ludzi[19].

Po zakończeniu sezonu pierwszego Riot Games ogłosił pule nagród sezonu II - wynoszącą 5 mln USD. Z tej puli 2 mln zostały przeznaczone na turnieje partnerskie (w tym IPL). Kolejne 2 mln zarezerwowano na mistrzostwa świata sezonu II. Ostatni milion został przeznaczony na turnieje organizatorów mniejszej rangi.

Po wielu problemach z internetem, które powodowały ogromne opóźnienia meczów, Riot Games ogłosiło w październiku 2012 wydanie specjalnego klienta LAN, aby zapobiec lagom i innym problemom. Klient LAN zaczął funkcjonować już podczas ćwierćfinałów mistrzostw świata. Same mistrzostwa zostały wygrane przez drużynę z Tajwanu – Taipei Assasins, którzy w finale zwyciężyli wynikiem 3:1 z Azubu Frost – potęgą z Korei Południowej, tym samym zgarniając milion dolarów.

W październiku 2013 odbyły się kolejne mistrzostwa świata, tym razem sezonu III. W finale zmierzyli się SK Telecom T1 z Korei Płd. oraz chiński Royal Club. Ostatecznie zwyciężyło SK T1 wygrywając milion dolarów, zaś Royal Club zdobył 250 tys. USD za drugie miejsce.

W lipcu 2013, pracownik Riot Games Nick Allen ogłosił iż urząd do spraw cywilnych oraz imigracyjnych USA uznał profesjonalnych graczy League of Legends za atletów, dzięki czemu profesjonalni gracze mogą wejść w posiadanie pięcioletniej wizy do USA[20].

We wrześniu 2014 odbyły się Mistrzostwa Świata sezonu czwartego w Korei Południowej[21]. Finały mistrzostw wygrała koreańska drużyna Samsung White wygrywając z chińskim Starhorn Royal Club wynikiem 3:1[22].

W październiku 2015 roku odbyły się finały piątego sezonu. Miały miejsce w Berlinie, gdzie drużyna SK Telecom T1 pokonała KOO Tigers, wygrywając w turnieju po raz drugi w historii rozgrywek League of Legends[23].

Championships Series[edytuj]

W lutym 2013, Riot ogłosił rozpoczęcie w Europie oraz Ameryce rozgrywek nazywanych „League of Legends Championship Series” – LCS. Jest to typ rozgrywek, w których 10 drużyn walczy o pozostanie w lidze. Każdy sezon składa się z dwóch splitów, każdy split dzieli się na regularne rozgrywki, playoffy i turniej relegacyjny. W regularnym sezonie każda z drużyn gra z każdą inną 2 mecze, w systemie bo2, w którym zawsze rozgrywane są dwie gry w Europie i systemie bo3, czyli do dwóch wygranych w Ameryce.

W playoffach uczestniczy 6 najlepszych drużyn z regularnego sezonu. Drużyny, które uplasowały się na 1 i 2 pozycji przechodzą automatycznie do półfinałów, gdzie reszta rozgrywa mecze o przejście dalej. W turnieju relegacyjnym trzy ostatnie drużyny z regularnego sezonu walczą o pozostanie w lidze z dwoma najlepszymi drużynami z Challenger Series, czyli odpowiednika drugiej ligi. W playoffach i turnieju relegacyjnym wszystkie mecze odbywają się w trybie bo5, czyli do trzech wygranych.

Odbiór gry[edytuj]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
GameZone 9/10[3]
IGN 9,2/10[12]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

79,16% (z 29 recenzji)[24]

Metacritic

78/100 (z 37 recenzji)[25]

Gra została pozytywnie przyjęta zarówno przez krytyków jak i przez graczy. Według agregatora GameRankings League of Legends uzyskała średnią ocenę 79,16%[24] i 78/100 według Metacritic[25]. Gra zdobyła nagrodę „Golden Joystick” w kategorii najlepszych darmowych gier roku 2011[26].

Matt Liebl z serwisu Gamezone.com stwierdził, że jest to gra przy której gracze spędzają obecnie najwięcej czasu[27]. Zainteresowanie wzbudzają także turnieje League of Legends. Mistrzostwa Świata Sezonu 3 były najpopularniejszym e-sportowym wydarzeniem w historii. Ponad 32 miliony ludzi obejrzało mecz finałowy. Z kolei wcześniejszą edycję turnieju obejrzało 8,2 mln fanów[28]. W League of Legends każdego miesiąca gra 67 mln osób, 27 mln osób dziennie oraz ponad 7,5 mln osób w tym samym czasie w ciągu największego w danym dniu natężenia[29].

Nagrody i nominacje[edytuj]

Data Nagrody Kategorie Wynik
14 grudnia 2009 IGN PC Best Strategy Game 2009 Readers' Choice Zwycięzca[30]
21 grudnia 2009 GameSpy Gamers' Choice Awards 2009 PC Gamers' Choice Zwycięzca[31]
8 października 2010 1st Game Developers Online Choice Awards Best Online Technology, Visual Arts, Game Design, New Online Game, Audience Award Zwycięzca[32]
29 października 2010 Golden Joystick Award Online Game Of The Year Zwycięzca[33]
21 października 2011 Golden Joystick Award Best Free-To-Play Game Zwycięzca[34]

Wersja polska[edytuj]

Polska wersja językowa została przygotowana przez Studio PRL. Realizacją dźwięku zajęli się Aleksander Cherczyński i Kamil Sołdacki. Głosów użyczyli m.in. Adam Bauman, Piotr Bąk i Andrzej Blumenfeld[35].

Przypisy

  1. a b c Tencent Holdings acquires majority stake in game publisher Riot Games (ang.). riotgames.com, 2011-02-04. [dostęp 2015-10-20]. s. 1-2.
  2. a b c Riot Games and Goa Sign Deal to Bring League Of Legends To Europe (ang.). IGN, 2009-02-12. [dostęp 2015-10-20].
  3. a b c d e f g h League of Legends - PC - Review (ang.). gamezone.com, 2009-11-02. [dostęp 24-01-2014].
  4. a b John Funk: MOBA, DOTA, ARTS: A brief introduction to gaming's biggest, most impenetrable genre. Polygon, 2013-09-02. [dostęp 2015-09-21].
  5. Patrick "Scarizard" Scarborough: Patch 6.14 notes (ang.). leagueoflegends.com. [dostęp 2016-06-30].
  6. a b Interactive Timeline (ang.). Riot Games. [dostęp 2014-01-09].
  7. a b League of Legends (ang.). esrb.org. [dostęp 2014-01-18].
  8. Changing Game Language : League of Legends Player Support (ang.). W: League of Legends Player Support [on-line]. support.leagueoflegends.com, 2011-05-07. [dostęp 2014-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-13)].
  9. a b c 下载中心-英雄联盟官方网站-腾讯游戏 (chiń.). lol.qq.com. [dostęp 2014-02-04].
  10. a b c d e f 리그 오브 레전드 (kor.). leagueoflegends.co.kr. [dostęp 2014-02-04].
  11. a b League of Legends - Pobieranie. leagueoflegends.com. [dostęp 2014-02-15].
  12. a b Leah B. Jackson: League of Legends Review. IGN, 2014-02-13. [dostęp 2015-09-21].
  13. Tomasz Wrzesień: Gracze w League of Legends to oficjalnie sportowcy, USA stoi otworem (pol.). dobreprogramy.pl, 2013-07-15. [dostęp 2013-12-05].
  14. Proving Grounds Playable (ang.). leagueoflegends.com. [dostęp 2013-08-02].
  15. Richard "Brackhar" Hough: One for All is live (ang.). leagueoflegends.com. [dostęp 2014-10-14].
  16. Opis trybu dominacji na oficjalnej stronie gry
  17. Koniec Dominion. eune.leagueoflegends.com, 2016-02-10. [dostęp 2016-02-15].
  18. Bohaterowie (pol.). leagueoflegends.com. [dostęp 2015-04-28].
  19. John Funk: League of Legends Championship Draws 1.69 Million Viewers (ang.). The Escapist. [dostęp 2014-09-25].
  20. Adi Robertson: US visa bureau says 'League of Legends' is a professional sport (ang.). The Verge. [dostęp 2014-09-25].
  21. Łukasz Telesiński: Mistrzostwa Świata w League of Legends – kto sięgnie po Puchar Przywoływacza? (pol.). Gry-Online. [dostęp 2014-11-04].
  22. Jenna Pitcher: Samsung White Wins $1M League of Legends 2014 World Championship (ang.). IGN. [dostęp 2014-11-04].
  23. Philip Kollar: SK Telecom T1 becomes first two-time League of Legends world championship team (ang.). Polygon, 2015-10-31. [dostęp 2015-11-02].
  24. a b League of Legends for PC - GameRankings (ang.). gamerankings.com. [dostęp 24-01-2014].
  25. a b League of Legends for PC Reviews - Metacritic (ang.). metacritic.com. [dostęp 24-01-2014].
  26. Phil Iwaniuk: Golden Joystick Awards 2011: League Of Legends claims best free to play award (ang.). officialplaystationmagazine.co.uk. [dostęp 24-01-2014].
  27. Matt Liebl: League of Legends overthrows World of Warcraft as most played PC game (ang.). gamezone.com, 2012-07-11. [dostęp 24-01-2014].
  28. One World Championship, 32 million viewers (ang.). na.leagueoflegends.com. [dostęp 24-01-2014].
  29. Our Games. http://www.riotgames.com/.+[dostęp 2015-10-29].
  30. AWARDS. 2012-09-09. [dostęp 2014-05-24].
  31. AWARDS. 2012-09-09. [dostęp 2014-05-24].
  32. Riot's League of Legends Leads Game Developers Choice Online Award Winners. 2010-10-28. [dostęp 2014-05-24].
  33. GJ10: Online Game Of The Year is.... 2010-10-29. [dostęp 2014-05-24].
  34. Beta Gamezone. 2011-10-22. [dostęp 2014-05-24].
  35. League of Legends. dubscore.pl, 2012-08-07. [dostęp 2015-11-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]