Przejdź do zawartości

League of Legends

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
League of Legends
Ilustracja
Logo gry
Producent

Riot Games

Wydawca

Riot Games, GOA[1], Tencent[2]

Data wydania

27 października 2009

Gatunek

MOBA[3]

Tryby gry

gra wieloosobowa[3]

Kategorie wiekowe

ESRB: Teen[4]

Język

angielski, chiński, czeski, francuski, grecki, hiszpański, japoński, koreański, niemiecki, polski, portugalski, rosyjski, rumuński, turecki, węgierski, włoski[5][6][7][8]

Platforma

Microsoft Windows[7], macOS[4][3] (nie dotyczy wersji chińskiej[6] i koreańskiej[7])

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

League of Legends (w skrócie LoL) – komputerowa gra sieciowa z gatunku multiplayer online battle arena[9]. Powstała na bazie modyfikacji Defense of the Ancients do Warcrafta III: The Frozen Throne. Została wydana przez Riot Games 27 października 2009[10].

Rozgrywka

[edytuj | edytuj kod]

Tryb standardowy

[edytuj | edytuj kod]
Wikipedia:Weryfikowalność
Ta sekcja od 2026-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w sekcji mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.

Mecze w grze League of Legends rozgrywane są na mapie Summoner’s Rift. W rozgrywce biorą udział dwie drużyny składające się z pięciu graczy, a jej celem jest zniszczenie Nexusa, znajdującego się w bazie drużyny przeciwnej. W pobliżu Nexusa znajduje się fontanna, z której bohaterowie rozpoczynają rozgrywkę. Do fontanny mogą powracać, w celu odnowienia punktów życia, many oraz zakupu przedmiotów.

Mapa składa się z trzech głównych alei prowadzących do bazy przeciwnika. Każda z nich jest chroniona przez trzy wieże obronne oraz tzw. „inhibitor”, natomiast w bezpośrednim sąsiedztwie Nexusa znajdują się dodatkowe dwie wieże. Obszar pomiędzy alejami, zwany dżunglą, zawiera neutralne potwory oraz rośliny. Do najważniejszych neutralnych jednostek należą smoki żywiołów, Starszy Smok oraz Baron Nashor, których pokonanie zapewnia drużynie dodatkowe wzmocnienia.

W grze wyróżnia się pięć głównych pozycji: górną aleję, dżunglę, środkową aleję, dolną aleję oraz wsparcie. Każdy gracz wybiera bohatera przypisanego do jednej z tych pozycji. W trakcie rozgrywki bohater zdobywa doświadczenie, awansuje na kolejne poziomy oraz rozwija swoje umiejętności. Gracze zdobywają również złoto, które mogą przeznaczyć na zakup przedmiotów zwiększających statystyki bohatera[11]. Udostępniono ponad 160 bohaterów, z których każdy ma wyjątkowy zestaw umiejętności[12].

Inne tryby gry

[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku wprowadzono tryb All Random All Mid (ARAM), rozgrywany na mapie Howling Abyss, która zawiera jedną aleję. W przeciwieństwie do rozgrywki na mapie Summoner’s Rift, gracz otrzymuje losowo wybranego bohatera spośród dostępnych dla niego. Celem rozgrywki pozostaje zniszczenie Nexusa drużyny przeciwnej, przy czym tryb ten charakteryzuje się większym naciskiem na bezpośrednią walkę drużynową. Zakup przedmiotów jest możliwy wyłącznie po śmierci bohatera, ponieważ powrót do bazy jest wyłączony[13].

W przedsezonie 2022 roku zmodyfikowano mapę: wprowadzono hexbramy umożliwiające szybszy powrót, wypełniono pustą przestrzeń przy prawej krawędzi alei, a wieże, które ulegną zniszczeniu, przewracają się, tworząc nową strukturę[14]. Część zmian została wycofana po krytyce ze strony graczy[15].

W 2016 roku po czterech latach został usunięty tryb Dominion[16], natomiast w 2019 po dziesięciu latach usunięto tryb dla drużyn trzyosobowych Twisted Treeline wraz z osobną kolejką rankingową[17].

Oprócz stałych trybów rozgrywki w grze okresowo udostępniane są tryby rotacyjne, różniące się zasadami od standardowej rozgrywki. Należą do nich m.in. Ultra Rapid Fire, w którym czas odnowienia umiejętności jest skrócony o 80%[18] oraz Nexus Blitz, charakteryzujący się losowymi wydarzeniami i ograniczonym czasem trwania rozgrywki wynoszącym około 20 minut[19]. Od 2021 roku regularnie pojawia się tryb „Rozpieczętowana księga czarów” (ang. Ultimate Spellbook)[20].

W 2023 roku w ramach letniego wydarzenia wprowadzono tryb 2v2v2v2, później przemianowany na „Arena”[21]. Druga edycja tego trybu rozszerzyła maksymalną liczbę uczestników do ośmiu par[22]. W 2024 roku sezonowym wydarzeniem był tryb „Rój ”(ang. Swarm), stanowiący pierwszy od dłuższego czasu tryb PvE w grze[23][24]. W przeszłości dostępne były również inne tryby rozgrywki, takie jak „Niszczące boty zagłady” (ang. Doom Bots)[25], „Odyseja: wydobycie” (ang. Odyssey: Extraction)[26], „Wyniesienie” (ang. Ascension)[27], „Inwazja” (ang. Invasion)[28], „Przeciążenie” (ang. Overcharge)[29] oraz „Polowanie krwawego księżyca” (ang. Hunt of the Blood Moon)[30]].

Teamfight Tactics

[edytuj | edytuj kod]

Tryb gry Teamfight Tactics został wprowadzony w czerwcu 2019 roku i bazuje na koncepcji trybu Dota Auto Chess. W przeciwieństwie do pozostałych trybów League of Legends, mechanika rozgrywki opiera się na zasadach charakterystycznych dla gier typu auto battler. Gracze rywalizują, tworząc drużyny z dostępnych bohaterów oraz budując kompozycje oparte na ich cechach i klasach. Rozgrywka polega na rozmieszczaniu jednostek na planszy, gdzie następnie automatycznie walczą one w kolejnych rundach[31]. We wrześniu 2019 roku Riot Games poinformowało, że Teamfight Tactics posiadało 33 miliony aktywnych graczy miesięcznie[32], natomiast w lipcu 2022 roku liczba ta przekroczyła 80 milionów[33].

System rankingowy

[edytuj | edytuj kod]
Uproszczony widok izometryczny mapy gry MOBA, w tym przypadku Summoner’s Rift

W grze istnieje system rankingowy, do którego dostęp uzyskują gracze po osiągnięciu wymaganego poziomu konta oraz odblokowaniu odpowiedniej liczby bohaterów. Gracze są przydzielani do lig i dywizji na podstawie ukrytego rankingu Elo, znanego jako Matchmaking Rating (MMR)[34]. Udział w rozgrywkach rankingowych można brać indywidualnie lub zespołowo, a rozgrywki odbywają się w dwóch trybach: solo-duet (dla graczy o zbliżonym poziomie umiejętności) oraz elastycznym (dla grup o zróżnicowanych rangach, z wyjątkiem drużyn czteroosobowych). W latach 2010-2022 w trakcie sezonu odbywał się wyłącznie jeden sezon rankingowy, natomiast w 2023 roku sezon rankingowy został podzielony na dwa rozdziały (ang. split). W 2024 roku sezon został podzielony na trzy rozdziały[35]. Na zakończenie każdego rozdziału gracze otrzymują nagrody, zależne od ich pozycji w lidze i dywizji[36].

W 2019 roku dokonano zmian w systemie rankingowym, wprowadzając dywizje dla graczy o niższych umiejętnościach oraz na najwyższym poziomie[37]. W 2023 roku wprowadzono rząd usprawnień systemu rankingowego m.in. usunięto mecze o awans oraz wprowadzono nową rangę – szmaragd[38]. Według stanu na 2024 roku drabinka rankingowa składa się z następujących rang: żelazo, brąz, srebro, złoto, platyna, szmaragd, diament, mistrz, arcymistrz oraz pretendent[39].

Rozwój

[edytuj | edytuj kod]

Założyciele Riot Games, Brandon „Ryze” Beck i Marc „Tryndamere” Merrill, będąc współlokatorami na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, studiowali biznes i związali się z branżą gier komputerowych. Obydwaj uważali, że twórcy zbyt szybko porzucają jedne projekty na rzecz kolejnych, a sukces Defence of the Ancients wskazał im, że gry można wspierać i zarabiać na nich w perspektywie długoterminowej. We wrześniu 2006 roku pozyskując fundusze (ok. 1,5 mln dolarów) od rodziny i angielskich inwestorów, Beck i Merrill założyli Riot Games i rozpoczęli pracę nad League of Legends. Pierwszą osobą zatrudnioną przez Riot Games był Steve "Guinsoo" Feak, jeden z wczesnych twórców DotA Allstars - fundamentu gier gatunku MOBA, a drugą Steve Mescon, administrator zespołu wsparcia DOTA. Deweloperzy byli zdezorientowani patrząc na projekt gry bez trybu dla jednego gracza oraz modelem biznesowym free-to-play[40]. W 2011 roku przedsiębiorstwo zostało przejęte przez chińską korporację Tencent.

Gra została zapowiedziana 7 października 2008 roku. 10 kwietnia 2009 roku rozpoczęła się faza beta testów z siedemnastoma dostępnymi postaciami[41] i trwała do dnia 26 października 2009 roku, zaś sama gra została wydana dzień później – 27 października. Producenci na bieżąco wprowadzali poprawki oparte na opiniach graczy zamieszczonych na forach internetowych. W 2012 roku w odpowiedzi na toksyczność i nękanie w trakcie gier, Riot utworzyło zespół psychologów ds. zachowań graczy, który zredukował liczbę zgłoszeń o ponad 30%. Od 2014 do 2016 liczba aktywnych graczy League wzrosła z 67 do ponad 100 milionów graczy.

League of Legends od momentu premiery w 2009 roku otrzymuje regularne aktualizacje. W 2014 roku rozpoczęto dodawanie łatek co dwa lub trzy tygodnie. Na koniec każdego sezonu rywalizacji w tzw. „presezonie” wydawana jest duża aktualizacja poprawiająca jeden aspekt rozgrywki w kolejnym sezonie. W 2015 była to wizualna poprawa mapy Summoner’s Rift, w 2016 wprowadzenie warsztatu hextech, umożliwiające zdobywanie za darmo przedmiotów kosmetycznych i urozmaicenie dżungli nowymi rodzajami potężnych potworów (herold oraz smoki żywiołów). W 2017 dodano tryb treningowy, statystykę destrukcji oraz wprowadzono znaczne zmiany w dżungli (nowe rośliny, uproszczenie wzmocnień), w 2018 usunięto stary system run (które trzeba było kupować za zdobywane punkty zasług) i zamieniono go na nowy, który jest bezpłatny. Oprócz tego odblokowano granicę 30 poziomu. W 2019 dodano opancerzenie wieży pierwszego poziomu, dwie nowe rangi dla graczy słabszych (żelazo) oraz uzdolnionych (arcymistrz)[42]. W 2020 sprawiono, że smoki żywiołów zaczęły wpływać na wygląd mapy Summoner’s Rift, podwojono częstotliwość występowania heralda oraz dodano nowe przedmioty dla wspierających. W 2021 ogromne zmiany dotknęły wszystkie przedmioty (1/3 usunięto, 1/3 zmieniono, 1/3 dodano), oprócz tego wprowadzono kategorię przedmiotów – mityczne – która wzmacnia statystyki innych przedmiotów[43]. W 2022 roku usprawniono i rozwinięto istniejące systemy oraz wprowadzono system wyzwań dla graczy[44]. W 2023 roku wprowadzono rząd usprawnień komunikacyjnych oraz zmieniono system walki w dżungli[45]. Dodatkowo dużej zmianie uległ harmonogram sezonu, ponieważ podzielono go na dwa splity[46]. Oprócz tego usunięto serię o awans oraz wprowadzono nową rangę – szmaragd[47][48]. W trakcie trwania sezonu poinformowano o rezygnacji z przerwy pomiędzy sezonami, zaplanowanym podziale sezonu 2024 na trzy splity i usunięciu przedmiotów mitycznych[49]. W styczniu zmiany trafiły do gry[50][51].

W październiku 2019 Riot Games ogłosiło kilka nowych gier komputerowych związanych z LoL, m.in. samodzielną, mobilną wersję trybu Teamfight Tactics (wydana 19 marca 2020 roku)[52] grę karcianą Legends of Runeterra (wydana 29 kwietnia 2020 roku)[53] oraz mobilną wersję gry o tytule League of Legends: Wild Rift (wydana 8 października 2021 roku)[54]. 20 lipca 2022 roku w Chinach premierę miała gra symulująca pracę menadżera drużyny e-sportowej, LoL Esports Manager[55][56]. Jedna z rozwijanych gier z kategorii bijatyk znana jako Project L, 22 lutego 2024 roku została oficjalnie zapowiedziana jako 2XKO. Premiera na komputery stacjonarne oraz konsole PlayStation 5 i Xbox Series X/S ma mieć miejsce w 2025 roku[57][58] Wśród wymienionych w 2019 roku gier które nie zostały wydane znajdują się: wieloosobowa gra oznaczona Project F[59] oraz nienazwane MMORPG w świecie gry[60].

W 2019 roku Riot Games utworzyło wydawnictwo Riot Forge, umożliwiające zewnętrznym studiom publikowaniu gier związanych z League of Legends: wydane Ruined King[61] i Hextech Mayhem[62], Mageseeker[63], Song of Nunu[64] Conv/rgence[65] oraz Bandle Tale[66]. W styczniu 2024 roku przedsiębiortswo poinformowało o masowych zwolnieniach oraz zamknięciu Riot Forge[67][68][69].

Oprócz gier komputerowych Riot Games wydało także gry planszowe: Mechs vs. Minions(inne języki) oraz Tellstones: King's Gambit(inne języki).

Ligi regionalne

[edytuj | edytuj kod]

Rywalizacja w League of Legends odbywa się na poziomie amatorskim i zawodowym. Pierwsze próby utworzenia zawodowej ligi regionalnej sięgają wiosny 2012 roku[70]. W 2013 roku utworzono zawodową ligę – League of Legends Championship Series dla Europy i Ameryki Północnej[71]. Liczba lig zmieniała się na przestrzeni lat, a pomiędzy nimi często dokonywały się zmiany m.in. w 2024 roku do ekosystemu PCS włączono League of Legends Japan League (LJL)[72]

W czerwcu 2024 roku Riot Games poinformowało o przeformatowaniu dotychczasowych lig regionalnych. Część z nich połączono w ligi wielo-regionalne. Bez zmian pozostawiono ligę chińską(inne języki), koreańską(inne języki) oraz europejską. Liga północno-amerykańska(inne języki) (LCS), brazylijska(inne języki) (CBLOL) oraz latynoska(inne języki) (LLA) zostały połączone w ligę Americas, w której o awans do turniejów międzynarodowych walka odbywa się między dwiema konferencjami – północną i południową. Ligę wietnamską(inne języki) podobnie jak wcześniej ligi japońską, australijską połączono z ligą pacyficzną(inne języki) tworząc nową ligę Pacific[73].

Od 2025 roku funkcjonuje pięć lig regionalnych: League of Legends Champions Korea(inne języki) (LCK), League of Legends Pro League(inne języki) (LPL) oraz League of Legends EMEA Championship (LEC), League of Legends Championship Pacific(inne języki) (LCP), League of Legends Championship of The Americas(inne języki) (LTA).

Turnieje

[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata w League of Legends

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Mistrzostwa Świata w League of Legends.

Pierwsze Mistrzostwa Świata w grze League of Legends odbyły się w czerwcu 2011 roku podczas szwedzkiego turnieju DreamHack Summer 2011. Pula nagród wynosiła sto tysięcy dolarów amerykańskich, z czego europejska drużyna Fnatic otrzymała 50 tysięcy za zwycięstwo w turnieju. Rozgrywki emitowano na platformach streamingowych, gdzie śledziło je ponad 1,6 miliona ludzi[74]. W związku z licznymi problemami z połączeniem internetowym podczas rozgrywek, w październiku 2012 roku Riot Games ogłosiło wydanie specjalnego klienta LAN, który został po raz pierwszy użyty podczas ćwierćfinałów Mistrzostw Świata Sezonu 2. Turniej ten wygrała tajwańska drużyna Taipei Assasins, pokonując w finale południowokoreańskie Azubu Frost wynikiem 3:1 i zdobywając nagrodę w wysokości miliona dolarów amerykańskich. W finale Mistrzostw Sezonu 3. SK Telecom T1 z Korei Południowej zwyciężyło z chińskim Royal Club. We wrześniu 2014 roku odbyły się Mistrzostwa Świata sezonu czwartego w Korei Południowej[75]. Finał Mistrzostw 2014 roku wygrała koreańska drużyna Samsung White, pokonując chińskie Starhorn Royal Club wynikiem 3:1[76]. W latach 2015-2016 w Berlinie oraz w Los Angeles, SK Telecom T1 dwukrotnie zdobyła tytuł mistrza świata pokonując odpowiednio koreańskie drużyny KOO Tigers[77] oraz Samsung Galaxy[77]. W 2017 roku w Pekinie Samsung Galaxy pokonało obrońców tytułu – SK Telecom T1. Finały sezonu ósmego odbyły się na Munhak Stadium w Inczonie. W chińsko-europejskim finale zwyciężyła drużyna Invictus Gaming, która pokonując Fnatic zdobyła pierwszy tytuł mistrzowski dla Chin[78]. W 2019 roku na paryskiej scenie AccorHotels Arena w finale chińska drużyna FunPlus Phoenix pokonała europejskie G2 Esports. W październiku 2020 roku w Szanghaju koreańska drużyna DAMWON Gaming pokonała wynikiem 3:1 chińską drużynę Sunning. Mistrzostwa w 2021 roku, pierwotnie zaplanowane w Chinach, przeniesiono z powodu ograniczeń spowodowanych pandemią COVID-19 na Islandię[79]. Finał zakończył się zwycięstwem chińskiej drużyny EDward Gaming nad obrońcą tytułu – DWG KIA[80]. W 2022 roku finał w San Francisco między dwiema koreańskimi drużynami DRX oraz T1 zakończył się wynikiem 3:2 na korzyść DRX[81]. W latach 2023-2024 w Seulu oraz w Londynie, T1 ponownie dwukrotnie zdobyła tytuł mistrza świata pokonując odpowiednio chińskie drużyny Weibo Gaming[82] oraz Bilibili Gaming[83].

Mid-Season Invitational

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Mid-Season Invitational.

Jest to coroczny turniej organizowany od 2015 roku. W pierwszej edycji turnieju zwyciężyła drużyna z Chin EDward Gaming, pokonując w finale koreańską drużynę SK Telecom T1. W latach 2016–2017 zwycięzcą turnieju było SKT T1. W 2018 roku zwycięstwo powróciło do Chin za sprawą drużyny Royal Never Give Up. Mistrzem MSI w 2019 roku została europejska drużyna G2 Esports, która jako pierwsza drużyna spoza Azji wygrała turniej. W 2020 roku turniej został odwołany przez pandemię COVID-19[84]. W latach 2021–2022 zwycięstwo odniosła chińska drużyna Royal Never Give Up[85][86]. W 2023 roku zwycięstwo odniosła chińska drużyna JD Gaming[87]. W 2024 roku zwycięstwo odniosła koreańska drużyna Gen.G, zyskując kwalifikację na Mistrzostwa Świata 2024[88].

First Stand Tournament

[edytuj | edytuj kod]

Jest to trzeci coroczny międzynarodowy turniej organizowany od 2025 roku W turnieju bierze udział pięć zakwalifikowanych drużyn – zwycięzcy pierwszego konkurencyjnego sezonu z lig regionalnych. Każda z pięciu drużyn zmierzyła się ze sobą w serii best-off. W pierwszej edycji turnieju drużyna gospodarzy, południowokoreańska drużyna Hawnwha Life Esports pokonała w finale europejską formację Karmine Corp[89]. Kolejne edycje turnieju mają odbyć się w Brazylii w 2026 roku oraz w Azji Południowo-Wschodniej w 2027 roku[90]

Esports World Cup

[edytuj | edytuj kod]

League of Legends jest jedną z konkurencji podczas serii turniejów na Esports World Cup organizowanym w Rijadzie przez Esports Worlds Cup Foundation, nadzorowaną przez ESL oraz zatwierdzoną przez Riot Games. W 2024 roku w zmaganiach brało udział osiem drużyn z czterech głównych regionów. Pierwszą edycję rozgrywaną od 4 do 7 lipca 2024 roku wygrało południowokoreańskie T1[91]. W lutym 2025 roku Riot Games potwierdziło, że gry ich produkcji (w tym League of Legends) ponownie pojawi się na EWC[92].

Igrzyska azjatyckie

[edytuj | edytuj kod]

Podczas XVIII edycji rozgrywanych co cztery lata Igrzysk azjatyckich League of Legends jest została zaprezentowana jako sport pokazowy. Udział w rozgrywkach w Dżakarcie i Palembang w Indonezji wzięło osiem reprezentacji. W finale reprezentacja Chin zwyciężyła nad Koreą Południową, natomiast Chińskie Tajpej wygrało mecz o trzecie miejsce z Arabią Saudyjską[93]. W przesuniętych na 2023 rok Asian Games 2022 w Hangzhou udział wzięło dziewiętnaście reprezentacji. W finale Korea Południowa pokonała reprezentację Tajwanu. Mecz o trzecie miejsce między Chinami a Wietnamem zakończył się na korzyść Chin[94].

Odbiór gry

[edytuj | edytuj kod]
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
GameZone 9/10[3]
IGN 9,2/10[9]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
Metacritic

78/100 (z 37 recenzji)[95]

Gra została pozytywnie przyjęta zarówno przez krytyków, jak i przez graczy. Według agregatora Metacritic League of Legends uzyskała średnią z ocen wynoszącą 78/100[95].

Matt Liebl z serwisu Gamezone.com stwierdził, że jest to gra, przy której gracze spędzają obecnie najwięcej czasu[96]. Zainteresowanie wzbudzają także turnieje League of Legends. Mistrzostwa Świata Sezonu 3 były najpopularniejszym e-sportowym wydarzeniem w historii. Ponad 32 miliony ludzi obejrzało mecz finałowy. Z kolei wcześniejszą edycję turnieju obejrzało 8,2 mln fanów[97]. Według danych z 2014 roku w League of Legends każdego miesiąca grało 67 mln osób, 27 mln osób dziennie oraz ponad 7,5 mln osób w tym samym czasie w ciągu największego w danym dniu natężenia[98]. Według statystyk z 2020 roku liczba graczy sięgnęła liczbę 115 milionów, ponad 65 mln graczy miesięcznie, 27 mln graczy dziennie i 8 mln jednocześnie[99]. 1 listopada 2021 roku Riot Games ogłosiło, że w ich produkcje (LoL, LoR, TFT, LOL:WR) gra 180 mln aktywnych użytkowników[100].

League of Legends stała się inspiracją tekstu piosenki „Masterpiece” szwedzkiego artysty Basshuntera z 2018 roku[101]. Oprócz działalności deweloperskiej, Riot Games zaczęło tworzyć własną muzykę przedstawianą przez zespoły Pentakill, K/DA oraz True Damage, które są grupami do których należą bohaterowie gry. W 2019 roku rozpoczęło współpracę z francuskim domem mody Louis Vuitton[102], a w 2022 roku z Tiffany & Co[103]. Oprócz tego od 2018 roku we współpracy z Marvel Comics wydaje komiksy[104]. W trakcie obchodów dziesięciolecia gry, zapowiedziany został serial animowany we współpracy z Netflix[105]. Serial Arcane miał swoją premierę 6 listopada 2021 roku[106].

15 lipca 2013 roku gra została uznana w USA za pełnoprawny sport[107], we Francji w 2015 roku, w Hiszpanii w 2016 roku, w Polsce w 2019 roku[108].

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
2009 IGN PC Best Strategy Game 2009 „Readers’ Choice” wygrana [109]
GameSpy Gamers’ Choice Awards 2009 „PC Gamers’ Choice” wygrana
2010 1st Game Developers Online Choice Awards Best Online Technology, Visual Arts, Game Design, New Online Game, Audience Award wygrana [109]
Golden Joystick Awards 2010 Online Game of the Year wygrana [109]
2011 Golden Joystick Awards 2011 Best Free-to-Play Game wygrana [110]
2015 The Game Awards 2015 Esports Game of the Year Award nominacja [111]
2017 2017 Teen Choice Awards Choice Video Game nominacja [112]
Golden Joystick Awards 2017 Esports Game of the Year nominacja [113]
The Game Awards 2017 Best Esports Game nominacja [114]
2018 45th Annie Awards Best Animated Television/Broadcast Commercial (Legends Never Die) nominacja [115]
39th Sports Emmy Awards Outstanding Live Graphic Design (2017 League of Legends World Championship) wygrana [116]
Golden Joystick Awards 2018 Esports Game of the Year nominacja [117]
The Game Awards 2018 Best esports Game nominacja [118]
2019 11th Shorty Awards Best in Games ("Pop/Stars" by K/DA) wygrana [119]
Golden Joystick Awards 2019 Esports Game of the Year nominacja [120]
Hollywood Music in Media Awards Original Score – Video Game nominacja [121]
The Game Awards 2019 Best Esports Game wygrana [122]
Best Esports Event (2019 League of Legends World Championship) wygrana
2020 The Game Awards 2020 Best Esports Game wygrana [123]
Best Esports Event (2020 League of Legends World Championship) wygrana
2021 The Game Awards 2021(inne języki) Best Mobile Game (League of Legends: Wild Rift) nominacja [124]
Best Esports Game wygrana
Best Esports Event (2021 League of Legends World Championship) wygrana
2022 The Game Awards 2022(inne języki) Best Adaptation (Arcane: League ofLegends) wygrana [125]
Best Esports Game nominacja
Best Esports Event (2022 League of Legends World Championship) wygrana
2023 The Game Awards 2023(inne języki) Best Esports Game nominacja [126]
Best Esports Event (2023 League of Legends World Championship) wygrana

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Riot Games and Goa Sign Deal to Bring League Of Legends To Europe. IGN, 2009-02-12. [dostęp 2015-10-20]. (ang.).
  2. ↑ Dean Takahashi: China’s Tencent acquires majority stake in online game firm Riot Games for nearly $400M. VentureBeat, 2011-02-04. [dostęp 2019-01-20]. (ang.).
  3. ↑ a b c d League of Legends – PC – Review. gamezone.com, 2009-11-02. [dostęp 2014-01-24]. (ang.).
  4. ↑ a b League of Legends. esrb.org. [dostęp 2014-01-18]. (ang.).
  5. ↑ Changing Game Language: League of Legends Player Support. [w:] League of Legends Player Support [on-line]. support.leagueoflegends.com, 2011-05-07. [dostęp 2014-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-13)]. (ang.).
  6. ↑ a b c 下载中心-英雄联盟官方网站-腾讯游戏. lol.qq.com. [dostęp 2014-02-04]. (chiń.).
  7. ↑ a b c d e f 리그 오브 레전드. leagueoflegends.co.kr. [dostęp 2014-02-04]. (kor.).
  8. ↑ League of Legends. jp.leagueoflegends.com. [dostęp 2016-09-20]. (jap.).
  9. ↑ a b Leah B. Jackson: League of Legends Review. IGN, 2014-02-13. [dostęp 2015-09-21].
  10. ↑ Interactive Timeline. Riot Games. [dostęp 2014-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-26)]. (ang.).
  11. ↑ Jak grać — League of Legends [online], www.leagueoflegends.com [dostęp 2022-12-11] (pol.).
  12. ↑ Jerome Heath, Isaac McIntyre, Hayley Andrews, All League of Legends champion release dates [online], Dot Esports, 4 lipca 2024 [dostęp 2024-07-19] (ang.).
  13. ↑ Howling Abyss w League of Legends | Rodzaje i opis map – League of Legends – poradnik do gry | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2022-12-11] (pol.).
  14. ↑ ARAM 2023 — podgląd – League of Legends [online], www.leagueoflegends.com [dostęp 2022-12-11] (pol.).
  15. ↑ Twórcy LoL-a odpowiadają na krytykę, ARAM dozna ważnej zmiany [online], cooldown.pl [dostęp 2024-02-24] (pol.).
  16. ↑ Patryk Manelski, Koniec trybu Dominion w League of Legends! [online], IGN Polska, 10 lutego 2016 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  17. ↑ Żegnaj Twisted Treeline [online], ESPORTMANIA.PL, 1 sierpnia 2019 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  18. ↑ Kiedy będzie dostępny URF? Do kiedy będzie można grać? [online], How2Play, 11 maja 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  19. ↑ Nexus Blitz i Twój Sklep powracają do League of Legends. Co trzeba wiedzieć o poczynionych zmianach? [online], BOOP.pl, 26 listopada 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  20. ↑ Tier lista postaci na Ultimate Spellbook, czyli nowy tryb w LoLu. Kim najlepiej grać? [online], BOOP.PL, 12 lipca 2021 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  21. ↑ Laserface, League of Legends – Soul Fighter 2023, [w:] Support League of Legends [online], 18 lipca 2023 [dostęp 2024-09-27].
  22. ↑ Abhishek Mallick, League of Legends Arena will be “2v2v2v2v2v2v2v2” in season 14, [w:] Sportskeeda [online], 6 stycznia 2024 [dostęp 2024-09-27].
  23. ↑ Yuriy Sheremet, Szczegóły wydarzenia PvE "Rój" w League of Legends: Okno premiery, grywalne postacie, zasady, nagrody, [w:] EGamersWorld [online], 24 czerwca 2024 [dostęp 2024-09-27].
  24. ↑ /od dewelopera: przyszłość Areny i Roju [online], leagueoflegends.com, 23 września 2024 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  25. ↑ League of Legends otrzyma tryb PvE – zapraszamy na Odyseja: Wydobycie | Portal o grach MMO [online], mmorpg.org.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  26. ↑ Nadchodzą Niszczące Boty Zagłady! [online], PolscyGracze.pl, 14 lipca 2014 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  27. ↑ Wyniesienie dostępne (10.11 -14.11) [online], PolscyGracze.pl, 10 listopada 2017 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  28. ↑ Zestawy Star Guardian i nowe misje związane z Inwazją [online], How2Play, 7 września 2017 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  29. ↑ /dev: Pobieranie: PROJEKT// Przeciążenie [online], nexus.leagueoflegends.com, 29 listopada 2017 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  30. ↑ Krwawy Księżyc zbierze spore żniwa w League of Legends! | Portal o grach MMO [online], mmorpg.org.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  31. ↑ Jak zacząć grać w TFT? – League of Legends [online], www.leagueoflegends.com [dostęp 2022-12-11] (pol.).
  32. ↑ Teamfight Tactics hits 33 million monthly players, making Riot Games happy [online], VentureBeat, 25 września 2019 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  33. ↑ How Many People Play Teamfight Tactics? (2022 Update) [online], LeagueFeed, 1 sierpnia 2022 [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  34. ↑ MMR, ranga i PL [online], Wsparcie League of Legends, 12 listopada 2021 [dostęp 2024-02-24].
  35. ↑ Od dewelopera: zmiany harmonogramu gry rankingowej [online], leagueoflegends.com, 28 sierpnia 2023 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  36. ↑ ISTO, FAQ gier rankingowych – League of Legends [online], Riot Games, 13 stycznia 2015 [dostęp 2020-12-24].
  37. ↑ /dev: Aktualizacje kolejek rankingowych w 2019 [online], nexus.leagueoflegends.com [dostęp 2022-12-11] (pol.).
  38. ↑ Co dalej z kolejką rankingową [online], leagueoflegends.com, 8 czerwca 2023 [dostęp 2024-09-27] (pol.).
  39. ↑ Laserface, Kręgi rankingowe, dywizje i kolejki, [w:] Wsparcie League of Legends [online], 3 września 2024 [dostęp 2024-09-27].
  40. ↑ Brian Crecente, League of Legends is now 10 years old. This is the story of its birth., „Washington Post”, ISSN 0190-8286 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  41. ↑ Aaron Mickunas, Today is the 9-year anniversary of LoL's 17 original champions [online], Dot Esports, 21 lutego 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  42. ↑ Łukasz Koczur, League of Legends zmiany w 2019. Porównanie z wersją 2016 [online], mamkomputer.info, 18 czerwca 2019 [dostęp 2019-09-10] (pol.).
  43. ↑ Czy zmiany przedsezonowe w LoLu są takie ogromne? Jak było w poprzednich latach? [online], BOOP.pl, 7 listopada 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  44. ↑ Przedsezon 2022: wprowadzenie – League of Legends [online], www.leagueoflegends.com, 11 sierpnia 2021 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  45. ↑ Przedsezon 2023: wprowadzenie – League of Legends [online], www.leagueoflegends.com, 3 października 2022 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  46. ↑ Kiedy start 2 splitu sezonu 2023 w LoLu? Graczy League of Legends czeka reset rang [online], BOOP.PL, 8 kwietnia 2023 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  47. ↑ Czym jest ranga Emerald w League of Legends? Wyjaśnione – Gamingdeputy Poland [online], 13 czerwca 2023 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  48. ↑ Isaac McIntyre, Alex Tsiaoussidis, What is LoL's new Emerald rank? [online], Dot Esports, 20 lipca 2023 [dostęp 2024-02-26] (ang.).
  49. ↑ Microfish, Od dewelopera: zmiany harmonogramu gry rankingowej [online], PolscyGracze.pl, 28 sierpnia 2023 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  50. ↑ Opis patcha 14.1 [online], www.leagueoflegends.com, 9 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  51. ↑ Opis Patcha 14.1 w League of Legends [online], BOOP.PL, 9 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  52. ↑ Gary Jones, Teamfight Tactics Mobile release date: TFT Mobile launch time latest [online], Express.co.uk, 18 marca 2020 [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  53. ↑ Legends Of Runeterra Has Officially Launched On PC And Mobile [online], GameSpot [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  54. ↑ Tencent’s League of Legends mobile game released in China amid crackdown [online], South China Morning Post, 8 października 2021 [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  55. ↑ LoL Esports Manager PC | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  56. ↑ 英雄联盟电竞经理今日首发！海量福利助力电竞之旅 – 英雄联盟电竞经理综合讨论 – TapTap 英雄联盟电竞经理论坛 [online], www.taptap.cn [dostęp 2024-02-26] (chiń.).
  57. ↑ 2XKO to nowa bijatyka Riot Games w świecie LoL-a. Znamy szczegóły [online], www.telepolis.pl, 23 lutego 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  58. ↑ 2XKO – nadchodzi godny przeciwnik dla bijatyk pokroju Mortal Kombat od Riot Games. Uniwersum League of Legends rośnie w siłę [online], PurePC.pl, 23 lutego 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  59. ↑ Matt Kim, Everything Announced at Riot's League of Legends 10th Anniversary Celebration [online], IGN, 16 października 2019 [dostęp 2024-02-26] (ang.).
  60. ↑ Co z MMO w świecie League of Legends? Twórcy przerywają milczenie [online], Sport.pl, 3 sierpnia 2022 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  61. ↑ Ruined King: A League of Legends Story PC, PS4, XSX, PS5, Switch, XONE | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  62. ↑ Hextech Mayhem: A League of Legends Story PC, Switch | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  63. ↑ The Mageseeker: A League of Legends Story PC, PS4, PS5, XONE, XSX, Switch | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  64. ↑ Song of Nunu: A League of Legends Story PC, PS4, XONE, Switch, PS5, XSX | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  65. ↑ Convergence: A League of Legends Story, Conv/rgence: A League of Legends Story PC, PS5, XSX, PS4, XONE, Switch | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  66. ↑ Bandle Tale: A League of Legends Story PC, Switch | GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  67. ↑ Riot Games ogłasza koniec Riot Forge i nie tylko po zwolnieniu 530 pracowników – PDB Poland [online], peacedoorball.blog, 22 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  68. ↑ Riot Games zwalnia 530 pracowników i zamyka Riot Forge – Gamingdeputy Poland [online], 23 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  69. ↑ Seyonne, Wielkie zwolnienia w Riot Games. Twórcy League of Legends tną koszty i zamykają program Riot Forge [online], Łowcy Gier, 23 stycznia 2024 [dostęp 2024-02-26] (pol.).
  70. ↑ Every LCK Split Winner Ever [online], Blix, 30 maja 2022 [dostęp 2024-02-24] (ang.).
  71. ↑ Wystartowała strona League of Legends Championship Series – pierwsze rozgrywki już w przyszły weekend. Gry-Online, 2013-02-01. [dostęp 2018-12-10].
  72. ↑ League of Legends Japan League to enter PCS ecosystem, [w:] Esports Insider [online], 27 listopada 2023 [dostęp 2024-02-24].
  73. ↑ LoL. Nawet 30 drużyn bez miejsca w swoich ligach! E-sport cierpi [online], nerdsfera.eska.pl [dostęp 2025-04-21].
  74. ↑ John Funk: League of Legends Championship Draws 1.69 Million Viewers. The Escapist. [dostęp 2014-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  75. ↑ Łukasz Telesiński: Mistrzostwa Świata w League of Legends – kto sięgnie po Puchar Przywoływacza?. Gry-Online. [dostęp 2014-11-04]. (pol.).
  76. ↑ Jenna Pitcher: Samsung White Wins $1M League of Legends 2014 World Championship. IGN. [dostęp 2014-11-04]. (ang.).
  77. ↑ a b Philip Kollar: SK Telecom T1 becomes first two-time League of Legends world championship team. Polygon, 2015-10-31. [dostęp 2015-11-02]. (ang.).
  78. ↑ Opinion | Five trends shaping the Chinese esports landscape [online], www.sportspromedia.com [dostęp 2021-01-17] (ang.).
  79. ↑ Pablo Suárez, How Riot moved Worlds from China to Iceland in 2 months [online], Dot Esports, 21 października 2021 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  80. ↑ Worlds 2021. Wielka sensacja w finale! Mistrzowie stracili tytuł [online], Sport.pl [dostęp 2021-11-07] (pol.).
  81. ↑ DRX Wins Worlds 2022 over T1 in Five-Game Thriller [online], Hotspawn, 6 listopada 2022 [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  82. ↑ Faker po raz czwarty. T1 triumfatorem Worlds 2023! [online], Cybersport.pl [dostęp 2024-02-26].
  83. ↑ T1 po raz piąty! Faker i spółka górą w finale Worlds [online], Cybersport.pl [dostęp 2025-04-21].
  84. ↑ Andreas Stavropoulos, Riot officially cancels 2020 Mid-Season Invitational [online], Dot Esports, 23 kwietnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  85. ↑ Umarł król, niech żyje król. RNG mistrzem MSI 2021 [online], ESPORTMANIA.PL, 23 maja 2021 [dostęp 2021-06-13] (pol.).
  86. ↑ Royal Never Give Up crowned MSI 2022 champions [online], Dexerto [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  87. ↑ JDG lepsze po raz czwarty! knight i spółka triumfatorami MSI 2023 [online], Cybersport.pl [dostęp 2024-02-24].
  88. ↑ Mid-Season Invitational 2024 [online], Cybersport.pl [dostęp 2024-09-27].
  89. ↑ Hanwha Life Esports mistrzem First Stand. Karmine Corp kończy ze srebrnym medalem [online], Cybersport.pl [dostęp 2025-04-21].
  90. ↑ Cecilia Ciocchetti, Riot just dropped the schedule and location for every LoL esports tournament up to 2027 [online], Dot Esports, 8 stycznia 2025 [dostęp 2025-04-21] (ang.).
  91. ↑ Kolejne zwycięstwo Fakera! T1 miażdży Top Esports w finale EWC [online], Cybersport.pl [dostęp 2025-04-21].
  92. ↑ Why We’re Returning to the Esports World Cup with League, TFT, and VALORANT [online], Riot Games [dostęp 2025-04-21] (ang.).
  93. ↑ Telewizja Polska S.A, Korea pokonana! Chiny ze złotym medalem League of Legends na Asian Games 2018 [online], sport.tvp.pl, 29 sierpnia 2018 [dostęp 2025-04-21].
  94. ↑ Asian Games dobiegły końca. Zwycięzca nikogo nie dziwi [online], Cybersport.pl [dostęp 2025-04-21].
  95. ↑ a b League of Legends for PC Reviews – Metacritic. Metacritic. [dostęp 2014-01-24]. (ang.).
  96. ↑ Matt Liebl: League of Legends overthrows World of Warcraft as most played PC game. gamezone.com, 2012-07-11. [dostęp 2014-01-24]. (ang.).
  97. ↑ One World Championship, 32 million viewers. na.leagueoflegends.com. [dostęp 2014-01-24]. (ang.).
  98. ↑ Paul Tassi: Riot’s ‘League of Legends’ Reveals Astonishing 27 Million Daily Players, 67 Million Monthly. Forbes, 2014-01-27. [dostęp 2020-04-12]. (ang.).
  99. ↑ How many people play League of Legends? – UPDATED 2020 [online], LeagueFeed, 28 października 2020 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  100. ↑ Michael Kelly, League of Legends active player base has hit a new high [online], Dot Esports, 1 listopada 2021 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  101. ↑ Jonathan Currinn: Basshunter Has Released His First Single In 5 Years This Week Titled „Masterpiece” Inspired By League Of Legends. celebmix.com, 2018-10-23. [dostęp 2018-12-09]. (ang.).
  102. ↑ Andrew Webster, Designing League of Legends’ stunning holographic Worlds opening ceremony [online], The Verge, 11 listopada 2019 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  103. ↑ Tiffany & Co. we współpracy z Riotem stworzyło nowy Puchar Przywoływacza [online], Cybersport.pl [dostęp 2022-12-11].
  104. ↑ Shannon Liao, League of Legends turns to Marvel comics to explore the game’s rich lore [online], The Verge, 19 listopada 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  105. ↑ Riot Games Developing Animated Series Based on 'League of Legends' | Hollywood Reporter [online], www.hollywoodreporter.com [dostęp 2020-12-27].
  106. ↑ Netflix Releases 'Arcane' Trailer, Premiering November 6 [online], Cartoon Brew, 25 września 2021 [dostęp 2021-11-07] (ang.).
  107. ↑ Tomasz Wrzesień: Gracze w League of Legends to oficjalnie sportowcy, USA stoi otworem. dobreprogramy.pl, 2013-07-15. [dostęp 2013-12-05]. (pol.).
  108. ↑ E-sport oficjalnie uznany za sport w Polsce! [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2020-12-27].
  109. ↑ a b c Staff, Riot's League of Legends Leads Game Developers Choice Online Award Winners [online], www.gamasutra.com [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  110. ↑ Matt Liebl, League of Legends Wins 2011 Golden Joystick Award for Best Free-to-Play Game [online], GameZone, 4 maja 2012 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  111. ↑ Nominees | The Game Awards 2015 [online], web.archive.org, 14 listopada 2015 [dostęp 2020-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-14].
  112. ↑ Rebecca Rubin, J.D. Knapp, Teen Choice Awards 2017: ‘Riverdale,’ Fifth Harmony Shut Out Competition [online], Variety, 14 sierpnia 2017 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  113. ↑ Golden Joystick Awards 2017 Nominees – Best In Slot [online], web.archive.org, 10 stycznia 2018 [dostęp 2020-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-10].
  114. ↑ The Game Awards 2017 Winners Headlined By Zelda: Breath Of The Wild's Game Of The Year [online], GameSpot [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  115. ↑ Terry Flores, ‘Coco’ Tops 2018 Annie Awards Nominations With 13 [online], Variety, 4 grudnia 2017 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  116. ↑ Riot Games Wins Sports Emmy for Outstanding Live Graphic Design [online], The Esports Observer, 9 maja 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  117. ↑ Tom Hoggins, Golden Joysticks 2018 nominees announced, voting open now, „The Telegraph”, 24 września 2018, ISSN 0307-1235 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  118. ↑ Michael McWhertor, The Game Awards 2018 nominees led by God of War, Red Dead Redemption 2 [online], Polygon, 13 listopada 2018 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  119. ↑ K/DA – POP/STARS – The Shorty Awards [online], shortyawards.com [dostęp 2020-12-27].
  120. ↑ Push Square, Days Gone Rides Off with Three Nominations in This Year's Golden Joystick Awards [online], Push Square, 20 września 2019 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  121. ↑ 2019 music in visual media nominations [online], www.hmmawards.com [dostęp 2020-12-27].
  122. ↑ The Game Awards 2019: All Nominees [Update] [online], GameSpot [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  123. ↑ Alex Stedman, The Game Awards 2020: Complete Winners List [online], Variety, 10 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (ang.).
  124. ↑ It Takes Two najlepszą grą 2021 roku. Wyniki The Game Awards 2021 [online], Geex [dostęp 2022-03-30] (pol.).
  125. ↑ Logan Plant, The Game Awards 2022 Winners: The Full List [online], IGN, 9 grudnia 2022 [dostęp 2022-12-11] (ang.).
  126. ↑ Adam Bankhurst, The Game Awards 2023 Winners: The Full List [online], IGN, 8 grudnia 2023 [dostęp 2024-02-26] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=League_of_Legends&oldid=79597381”