Leanid Suszczenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leanid Suszczenia
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1929
Łuki Małe
Data śmierci 10 kwietnia 2015
profesor, doktor nauk biologicznych
Alma Mater Białoruski Uniwersytet Państwowy
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR) Order Przyjaźni Narodów (ZSRR)

Leanid Michajławicz Suszczenia (biał. Леанід Міхайлавіч Сушчэня, ros. Леонид Михайлович Сущеня, Leonid Michajłowicz Suszczenia; ur. 11 listopada 1929 w Łukach Małych, zm. 19 kwietnia 2015) – białoruski biolog, doktor nauk biologicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), profesor, akademik akademii nauk Białorusi, Litwy, Polski i Rosji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 11 listopada 1929 roku we wsi Łuki Małe, w gminie Jastrzębl powiatu baranowickiego województwa nowogródzkiego II Rzeczypospolitej. W 1953 roku ukończył Białoruski Uniwersytet Państwowy (BUP). Od 1956 roku pracował jako asystent w Katedrze Zoologii Bezkręgowców BUP. Od 1959 roku był pracownikiem naukowym Sewastopolskiej Stacji Biologicznej Akademii Nauk ZSRR. Od 1964 roku pełnił funkcję kierownika Zakładu Fizjologii Zwierząt Instytutu Biologii Mórz Południowych Akademii Nauk Ukraińskiej SRR. Od 1971 roku pracował jako kierownik Zakładu Zoologii i Parazytologii Akademii Nauk Białoruskiej SRR. Od 1997 roku był doradcą Prezydium Narodowej Akademii Nauk Białorusi[1].

W 1970 roku uzyskał stopień doktora nauk biologicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego). W 1980 roku otrzymał tytuł profesora. Od 1972 roku był członkiem korespondentem Akademii Nauk Białoruskiej SRR, od 1980 – jej akademikiem. Od 1989 roku był członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR, od 1990 roku – jej akademikiem. Od 1992 był akademikiem Rosyjskiej Akademii Nauk. Od 1994 roku był członkiem zagranicznym Polskiej Akademii Nauk, od 1995 roku – Litewskiej Akademii Nauk[1].

Zmarł 19 kwietnia 2015 roku[2].

Prace[edytuj | edytuj kod]

Leanid Suszczenia jest autorem ponad 180 prac naukowych, w tym 7 monografii. Do jego prac należą m.in.:

  • (razem z G.A. Gałkowską): Rost wodianych żywotnych pri pieriemiennych tiempieraturach. Mińsk: 1978. (ros.)
  • (razem z W.P. Siemienczenko i W.W. Wieżnowcem): Biołogija i produkcyja lednikowych rieliktowych rakoobraznych. Mińsk: 1986. (ros.)
  • (razem z M.M. Pikulikiem): Bowierszenstwowanije princypow i mietodow ochrany i racyonalnogo ispolzowanija żywotnogo mira. Mińsk: 1990. (ros.)
  • (razem z M.M. Pikulikiem i A.J. Pleninem): Żywotnyj mir i radijacyja. Mińsk: 1991. (ros.)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.