Lech Pijanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Lecha Pijanowskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Lech Andrzej Pijanowski, ps. „Janusz Jaxa” (ur. 26 lipca 1928 w Warszawie, zm. 6 stycznia 1974 w Warszawie) – polski krytyk filmowy i telewizyjny, reżyser, scenarzysta.

Popularyzator i pomysłodawca teorii i praktyk gier. Pomysłodawca scenariuszy do szeregu filmów fabularnych, filmów dokumentalnych, a także – szczególnie po 1963 – filmów animowanych (takich jak: Kartoteka, Bzz, Ja i on). Również reżyser filmów dokumentalnych (Gospodarze gminy Bełda, Proces).

W czwartkowym dodatku do Życia Warszawy pt. Życie i Nowoczesność prowadził stałą rubrykę Rozkosze łamania głowy, poświęconą zagadkom logicznym i łamigłówkom, oraz stały dział Gry logiczne w miesięczniku Problemy.

Zmarł w 1974, jest pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 330-VI-23).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Wojciecha Pijanowskiego i mąż aktorki Mai Broniewskiej (przybranej córki poety Władysława Broniewskiego).

Wybrane tytuły publikacji[edytuj | edytuj kod]

  • Małe abecadło filmowe, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1960
  • Telewizja na co dzień, Warszawa, Wydawnictwo Związkowe CRZZ, 1968
  • Przewodnik gier, Warszawa, Iskry, 1972
  • Rozkosze łamania głowy, Warszawa, Iskry, 1972
  • Dawne pasjanse polskie: księga pasjansów, Warszawa, „Prasa-Książka-Ruch”, 1974
  • Skarbnica gier, Warszawa, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1981
  • Kubo, wycieczka w krainę geometrii, czyli spotkanie z kilkoma milionami łamigłówek, Warszawa, Horyzonty, 1972.

Filmografia (film fabularny)[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]