Lech Szymańczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lech Szymańczyk
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1949
Wola Młocka
Zawód polityk, działacz związkowy
Stanowisko poseł na Sejm II, III i V kadencji (1993–2001, 2005–2007)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Lech Szymańczyk (ur. 15 maja 1949 w Woli Młockiej) – polski polityk, związkowiec, poseł na Sejm II, III i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał wykształcenie wyższe menedżerskie. Wcześniej, w 1975 ukończył Technikum Mechaniczne w Grodzisku Mazowieckim. W latach 1988–1990 studiował na Akademii Nauk Społecznych przy KC PZPR[1].

Od 1968 do 1975 pracował na stanowisku formierz-operator w Zakładach Mechanicznych „Ursus”. Następnie, do 1988 odpowiedzialny za kontrolę jakości, normalizację i postęp techniczny, zaopatrzenie i zbyt w Pruszkowskiej Spółdzielni Pracy „Produs”, gdzie był także wiceprezesem ds. administracyjno-handlowych. W latach 1988–1991 był wiceprzewodniczącym Federacji Spółdzielczych Związków Zawodowych. Później pracował w prywatnych firmach jako doradca zarządu i dyrektor spółki; kierował m.in. przedsiębiorstwem budowlanym. W latach 2001–2005 zasiadał w Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego. Od 2002 był krótko członkiem rady nadzorczej PEKAES SA. Od 2003 do 2005 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Związku Pracodawców – Polskie Przymierze Gospodarcze.

W 2009 został przewodniczącym rady nadzorczej Polskiego Radia Lublin[2]. W lutym 2010 objął funkcję p.o. prezesa tego radia, którą pełnił do kwietnia tego samego roku, kiedy został zatrudniony w dziale administracji Telewizji Polskiej[3].

Działalność polityczna i związkowa[edytuj | edytuj kod]

Od 1976 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1988–2002 kierował OPZZ w regionie Mazowsze. Zasiadał też w Prezydium organizacji. W okresie 1995–2002 przewodniczył Ruchowi Ludzi Pracy. W wyborach do Sejmu w 1993, otrzymawszy 10 142 głosy, uzyskał w okręgu podwarszarskim mandat poselski z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W wyborach w 1997 został ponownie wybrany liczbą 9422 głosów. Zasiadł wówczas w Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Komisji Zdrowia. W wyborach parlamentarnych w 2001 nie ubiegał się o reelekcję. Był członkiem komitetu wyborczego Andrzeja Leppera jako kandydata w wyborach prezydenckich w 2005[4].

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku jako kandydat bezpartyjny[5], startując z listy Samoobrony RP ponownie został posłem (V kadencji) z okręgu płockiego liczbą 7393 głosów. Pracował w Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Rozwoju Przedsiębiorczości. Był wiceprzewodniczącym podkomisji ds. ustawy o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (uzyskał 1665 głosów).

W 2010 został prezesem mazowiecko-warszawskich struktur Partii Regionów[6]. Był także członkiem krajowego komitetu wykonawczego tego ugrupowania. Obie te funkcje pełnił do marca 2011. W maju 2012 współtworzył RLP (reaktywowany jako stowarzyszenie). Przystąpił do SLD. W wyborach samorządowych w 2014 bez powodzenia ubiegał się o urząd burmistrza Grodziska Mazowieckiego z ramienia Ruchu Ludzi Pracy (uzyskał 2,86% głosów i zajął ostatnie miejsce spośród czterech kandydatów)[7]. Został członkiem zarządu głównego Stowarzyszenia Parlamentarzystów Polskich[8].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2002, za wybitne zasługi w działalności związkowej, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. PEKAES SA życiorysy członków zarządu i członków RN. bankier.pl, 23 stycznia 2002. [dostęp 2015-07-18].
  2. Powołano rady nadzorcze w 13 regionalnych rozgłośniach PR. wirtualnemedia.pl, 20 listopada 2009. [dostęp 2015-07-18].
  3. Lech Szymańczyk w dziale administracji Telewizji Polskiej. radio.lublin.pl, 24 kwietnia 2010. [dostęp 2015-07-18].
  4. Skład Komitetu Wyborczego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Leppera. samoobrona.org.pl, 5 sierpnia 2005. [dostęp 2015-07-18].
  5. Nie ma porozumienia między Platformą Obywatelską a Partią Regionów ws. obsadzenia stanowiska prezesa Radia Lublin. radio.lublin.pl, 26 lutego 2010. [dostęp 2015-07-18].
  6. Informacje na stronie Partii Regionów. [dostęp 2015-07-18].
  7. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-07-18].
  8. Władze Stowarzyszenia. parlamentarzysci.org. [dostęp 2015-07-18].
  9. M.P. z 2002 r. Nr 35, poz. 550.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]