Lee Calhoun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lee Calhoun
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1933
Laurel
Data i miejsce śmierci 21 czerwca 1989
Erie
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Melbourne 1956 lekkoatletyka
(110 m przez płotki)
Złoto
Rzym 1960 lekkoatletyka
(110 m przez płotki)

Lee Quincy Calhoun (ur. 23 lutego 1933 w Laurel w Missisipi, zm. 21 czerwca 1989 w Erie) – amerykański lekkoatleta płotkarz, dwukrotny mistrz olimpijski.

Jako student North Carolina Central University zdobył akademickie mistrzostwo Stanów Zjednoczonych (NCAA) w 1956 i 1957 na 120 jardów przez płotki. Był również mistrzem USA (AAU) w biegu na 110 m przez płotki w 1956 i 1959 oraz na 120 jardów przez płotki w 1957.

Na (Igrzyskach Olimpijskich w 1956 w Melbourne został niespodziewanym mistrzem na 110 m przez płotki, poprawiając swój rekord życiowy ew finale o prawie sekundę. Na mecie minimalnie wyprzedził swego kolegę z reprezentacji Jacka Davisa dzięki wypadowi (techniki tej nauczył się właśnie od Davisa). Pobił w tym biegu rekord olimpijski wynikiem 13,5 s.

W 1958 Calhoun został pozbawiony praw amatorskich za przyjęcie podarunków w programie telewizyjnym "Bride and Groom". Odzyskał je rok później. W 1959 był drugi na 110 m ppł w Igrzyskach Panamerykańskich w Chicago. W 1960 wyrównał rekord świata na 110 m przez płotki wynikiem 13,2 a., a następnie jako pierwszy w historii obronił tytuł na tym dystansie na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie (potem to osiągnięcie powtórzył tylko Roger Kingdom).

Po zakończeniu wyczynowego uprawiania sportu pracował jako trener.

Linki zewnętrzne[edytuj]