Lee De Forest

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lee De Forest
Ilustracja
De Forest (1904)
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1873
Council Bluffs, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1961
Los Angeles, Stany Zjednoczone
Zawód inżynier radiotechnik
Rodzice Henry Swift DeForest
Anna Robbins
Małżeństwo Lucille Sheardown (1906)
Nora Stanton Blatch Barney (1908–1911)
Mary Mayo (1912–1930)
Marie Mosquini (1930–1961)
Strona internetowa

Lee de Forest (ur. 26 sierpnia 1873 w Council Bluffs, zm. 30 czerwca 1961 w Los Angeles[1]) – amerykański radiotechnik i wynalazca.

W 1906 roku zbudował triodę[2], co umożliwiło rozwój radia, telewizji, radaru oraz komputera[3]. Opracował metodę optycznego zapisywania dźwięku na taśmie filmowej (metoda Photion)[4]. W ciągu swego życia uzyskał ponad 300 patentów, ale niewiele z nich odniosło sukces[5].

Życiorys[edytuj]

De Forest był synem duchownego protestanckiego, rektora Talladega College (w latach 1879–1896)[6], szkoły dla Afroamerykanów w rasistowskiej wówczas Alabamie. Wychował się on w warunkach ostracyzmu społecznego ze strony białych; w dzieciństwie przyjaciół wybierał sobie wyłącznie spośród czarnoskórych[1]. Od dzieciństwa zafascynowany był techniką, a pierwszych wynalazków dokonał jako trzynastolatek[1]. W 1893 roku – wbrew woli ojca, który chciał, by syn wybrał karierę duchownego – De Forest wstąpił do Sheffield Scientific School w Yale University. W 1899 roku obronił tam pracę doktorską z fizyki[1]. Zainteresował się wtedy zjawiskami elektrycznymi, w szczególności problemem propagacji fal elektromagnetycznych, gdzie wielkie osiągnięcia odnotowali w tamtych czasach Heinrich Hertz i Guglielmo Marconi. Jego praca doktorska Reflection of Hertzian Waves from the Ends of Parallel Wires była prawdopodobnie pierwszą w dziejach Stanów Zjednoczonych rozprawą o tematyce związanej z radiem[1].

De Forest (między 1914 a 1922 r.) z dwiema lampami audionowymi: 1-watowa (L) i 250-watowa (P), którą nazywał on oscillion.

Pierwszą pracę po ukończeniu studiów De Forest podjął w Western Electric Company w Chicago[7]. W tamtym czasie skonstruował elektrolityczny detektor fal Hertza, który odniósł umiarkowany sukces[1]. W 1902 roku wraz z kilkoma wspólnikami założył De Forest Wireless Telegraph Company i zajął się usilnym propagowaniem nowej techniki radiowej na publicznych pokazach dla przedsiębiorców, prasy i wojska. W 1906 roku przedsiębiorstwo stało się niewypłacalne, co było spowodowane tym, że partnerzy biznesowi De Foresta dwukrotnie go oszukali[1].

W 1910 roku De Forest zorganizował i przeprowadził pierwszą transmisję radiową z Metropolitan Opera House w Nowym Jorku[8].

Audion De Foresta z 1906 r.

W 1920 roku De Forest rozpoczął pracę nad stworzeniem systemu rejestracji i reprodukcji dźwięku dla potrzeb filmu. System ten, nazwany Phonofilm był demonstrowany w kinach w latach 1923–1927. System działał, jednak jakość odtwarzanego dźwięku była kiepska, toteż nie odniósł on sukcesu[1].

W latach 30. De Forest skonstruował medyczne urządzenia do diatermii Audion. W czasie II wojny światowej, prowadził on tajne badania wojskowe w Bell Telephone Laboratories. Jako jeden z „ojców radia” De Forest stanowczo był wspierany w otrzymaniu przez niego Nagrody Nobla, ale bezskutecznie[1].

Mary Mayo, trzecia żona De Foresta

Choć w ciągu swego życia De Forest miał wielu pracodawców, to zasadniczo był indywidualistą[9] i większość swoich wynalazków stworzył poza pracą etatową. De Forest, mający skomplikowaną osobowość[10], był zamknięty w sobie i dręczony był wątpliwościami, niezdecydowaniem i egocentryzmem[11]. Trzykrotnie rozwiedziony, w czwartym małżeństwie z Marią Mosquini pozostawał w związku od 1930 roku aż do śmierci wynalazcy w 1961 roku[12].

W 1922 roku otrzymał Medal Honorowy Institute of Radio Engineers (później IEEE) za wynalezienie trójelektrodowego wzmacniacza i wkład w rozwój łączności radiotelefonicznej[13], a w 1946 roku Medal Edisona za „pionierskie osiągnięcia w technice radiowej i wynalazek lampy próżniowej sterowanej w siatce o wielkich skutkach technicznych i społecznych”[14]. W 1960 roku, podczas 32. ceremonii wręczenia Nagród Akademii Filmowej, wyróżniono De Foresta Honorowym Oscarem za „wynalazki, które pozwoliły na umieszczenie dźwięku w filmach”[15].

De Forest zmarł w 1961 roku jako ubogi człowiek; umierając miał na swoim rachunku bankowym zaledwie 1250 USD. Został on pochowany na cmentarzu San Fernando Mission w Los Angeles[16].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i Raymond E. Fielding, Ralph E. Fuhrman: Lee de Forest | American inventor | Britannica.com (ang.). britannica.com. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  2. Historia elektroniki w Polsce i na świecie. scalak.elektro.agh.edu.pl. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  3. Making the Modern World – Icons Of Invention – Technology – 1880–1939 (ang.). makingthemodernworld.org.uk. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  4. Mike Adams: Lee de Forest: King of Radio, Television, and Film (ang.). smpte.org, 2012. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)]. s. 29 (3)
  5. Lee De Forest (ang.). pbs.org. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 września 2012)].
  6. DeForest Chapel at Talladega College | Encyclopedia of Alabama (ang.). encyclopediaofalabama.org. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  7. Michael J. Haupert: Entertainment Industry: A Reference Handbook. ABC-CLIO, 2012, s. 117. ISBN 9781598845945. [dostęp 5 października 2016].
  8. Caroline Van Hasselt: High Wire Act: Ted Rogers and the Empire that Debt Built. John Wiley & Sons, 2010, s. 20. ISBN 9780470739747. [dostęp 5 października 2016].
  9. Stephen Neale: The Classical Hollywood Reader. Routledge, 2012, s. 125. ISBN 9780415576727. [dostęp 5 października 2016].
  10. Fritz E. Froehlich, Allen Kent: The Froehlich/Kent Encyclopedia of Telecommunications. T. 5: Crystal and Ceramic Filters to Digital-Loop Carrier. CRC Press, 1992, s. 285. ISBN 9780824729035. [dostęp 5 października 2016].
  11. Encyclopaedia Britannica, inc: The New Encyclopaedia Britannica. T. 3. Encyclopaedia Britannica, 1998, s. 929. ISBN 9780852296332.
  12. Mike Adams: Lee DE Forest.org | Marriages (ang.). leedeforest.org. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  13. David Bart, Julia Bart: IEEE Medal of Honor — ETHW (List of Medal of Honor Winners) (ang.). ethw.org, 2011. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  14. David Sarnoff: IEEE Xplore Document – 1946 Edison medal presentation: Lee de Forest (ang.). ieeexplore.ieee.org. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].
  15. The 32nd Academy Awards Memorable Moments (ang.). oscars.org. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (23 kwietnia 2015)].
  16. Lee De Forest – Biography, Facts and Pictures (ang.). famousscientists.org. [dostęp 2016-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2016)].

Linki zewnętrzne[edytuj]