Legie Północne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Legie Północne
Ilustracja
Oficer Legii Północnej
Historia
Państwo Księstwo Warszawskie
FranceImp1.png I Cesarstwo Francuskie
Sformowanie 1806
Rozformowanie 1808
Patron brak
Działania zbrojne
Wojny napoleońskie
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota, kawaleria
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Skład I Legia Północna,
II Legia Północna

Legie Północnepolskie formacje wojskowe utworzone na mocy dekretów Napoleona z 20 września 1806 roku podczas wojny z Prusami w celu wykorzystania Polaków służących dotąd w wojsku pruskim.

Przystąpiono do tworzenia dwóch Legii. Pierwszą dowodził generał Józef Zajączek, składała się z czterech batalionów, a jej żołnierzami byli Polacy - dezerterzy z armii pruskiej. Druga została powołana 23 września, jej dowódcą był generał Jan Henryk Wołodkowicz. Każda z Legii miała docelowo liczyć 5000 żołnierzy, jednak stanu tego nigdy nie osiągnięto. I Legia Północna skierowana została w składzie dywizji generała Jana Ménarda do Szczecina, natomiast II Legia Północna 29 listopada 1806 wcielona została do pierwszej Legii. Późniejsi jej dowódcy to książę Michał Radziwiłł i hrabia Maciej Sobolewski. Legia formowała się w Landau, 20 listopada liczyła ok. 1200 ludzi. 24 listopada wyruszyła na front. Brała udział w walkach na Pomorzu, odznaczyła się w kampanii pod Tczewem i Gdańskiem, a służbę garnizonową pełniła w Twierdzy Wisłoujście[1].

Na skutek zdecydowanych żądań żołnierzy Legia w 1808 roku weszła w skład Armii Księstwa Warszawskiego i przekształcona została w 5 i 6 pułk piechoty II Legii Księstwa Warszawskiego generała Zajączka[1].

Przypisy

  1. a b Jadwiga Nadzieja: Od Jakobina do księcia namiestnika. Wydawnictwo "Śląsk", 1988, s. 143-147. ISBN 978-83-216-0682-8.

Bibliografia[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2