Legion (strategiczna gra komputerowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy gry komputerowej z 2002 roku. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Legion
Producent Paradox Interactive
Wydawca Matrix Games/Slitherine
Dystrybutor CD Projekt
Data wydania 5 czerwca 2002[1]
Gatunek strategiczna gra turowa
Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe PEGI: 12+[1]
ESRB: Teen[2]
Język polski, angielski
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows Android iPad
Nośniki CD (1)
Wymagania

Pentium II 300MHz, 64MB RAM, karta grafiki 8MB

Kontrolery klawiatura, mysz

Legion – turowa strategiczna gra komputerowa, w której bitwy odbywają się w czasie rzeczywistym. Grę stworzyło Paradox Interactive, które wyprodukowało serię gier Europa Universalis i Hearts of Iron. Od 2013 roku gra dostępna jest także na platformy Android i iPad.

Zarys fabularny[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry dzieje się w czasach największych podbojów starożytnego Rzymu, a gracz ma za zadanie zjednoczyć podbić dostępne krainy w jednej z kilku dostępnych kampanii:[3]

  • Zjednoczenie Italii – ta kampania odbywa się w starożytnej Italii.
  • Południowa Brytania – tereny ówczesnej Walii i Anglii.
  • Wojny galijskie – mapa obejmuje obszar ówczesnej Francji.
  • Północna Brytania – dalsza część podboju Wysp Brytyjskich.
  • Podbój Hiszpanii – walka z plemionami Hiszpanów.
  • Samouczek – prosta mapa treningowa.

Gracz może rozpocząć podbój dowolnym z plemion, które w żaden sposób nie ustępują najeźdźcom z Italii[3].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Mechanika[edytuj | edytuj kod]

Gracz kontroluje początkowe miasta, gdzie organizuje zdobywanie surowców (żywność, drewno i żelazo), rozbudowuje budynki użyteczności publicznej (łaźnie i kaplice), co zwiększa populację i szkoli wojska. Dba także o wywiad i dyplomację. Gracz dowodzi także wojskami na mapie świata poruszając nimi co turę. Zwycięstwo oznacza podbicie co najmniej 40% wszystkich terenów na mapie, które przejmuje się poprzez podbicie miasta w centrum terenu oraz posiadanie 25% więcej miast niż najsilniejszy przeciwnik[3].

Bitwy[edytuj | edytuj kod]

Walka odbywa się w czasie rzeczywistym. Przed bitwą gracz, zależnie od posiadanego poziomu wywiadu, widzi pozycje wojsk nieprzyjaciela i może dostosować własne wojska. Istnieje możliwość zmiany formacji, szybkości ataku i czasu oczekiwania przed natarciem. Dla zachowania realizmu ówczesnych bitew, po rozpoczęciu batalii nie można już wydawać rozkazów, a jedynie oglądać sytuację na polu. Zachowano także zależność między jednostkami: kawaleria z łatwością tratuje oddział łuczników, ale zatrzyma się podczas walki z falangą hoplitów. Ważne jest także ukształtowanie terenu. Przykładowo na bagnach ciężkozbrojny oddział legionistów szybko rozpadnie się i stanie łatwym łupem dla oszczepników wroga[4]. W jednej bitwie może brać udział do 16 tysięcy żołnierzy[1].

Jednostki i budynki[edytuj | edytuj kod]

Każda ze stron ma własne jednostki charakterystyczne dla siebie (na przykład Rzym ma Legiony, Grecy Hoplitów) oraz dysponuje zmienionym wyglądem oraz typem budynków. Dodatkowo każdy oddział ma własne parametry jak morale, mobilność, opancerzenie czy dyscyplina. Oddziały wraz z upływem tur oraz po każdej bitwie zwiększają swoje doświadczenie, co czyni weteranów bardziej skutecznymi w walce w porównaniu z nowymi rekrutami[4].

Wydanie[edytuj | edytuj kod]

21 lutego 2008 roku studio Slitherine stworzyło edycję Gold, w której usprawniono elementy rozgrywki, kompatybilność oraz dodano nową zawartość. Poprawiono dyplomację, ekonomię i zarządzanie, ulepszono elementy taktyczne i strategiczne, dodano 3 nowe kampanie, nowe strony, jednostki i budynki[2].

12 marca 2013 roku Matrix Games/Slitherine wyprodukowało i wydało wersje gry na platformy Android i iPad[5].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

 Odbiór
Recenzje
Publikacja Ocena
Gry-Online 5.0/10[6]
IGN 4/10[5]
toucharcade 4/5[7]
pockettactics 4/5[8]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

70% (z 2 recenzji)[9]

Gra w wersji PC otrzymała mieszane oceny. Shuck z serwisu Gry-Online chwalił techniczne wykonanie gry, gdyż ta jest wolna od błędów i nie spowalnia działania, nawet jeśli na mapie jest wiele jednostek. Skrytykował jednak mało intuicyjny interfejs, który wymaga dobrej znajomości instrukcji. Autor podkreślił, że mimo lakonicznych opisów, nie wiadomo, jakie konkretnie korzyści przyniesie dany budynek czy jakie zalety ma jednostka, dopóki nie przekonamy się o tym z doświadczenia. Poza tym niska rozdzielczość wymaga ukrycia wielu elementów i częstego, nużącego klikania, by dobrnąć do danej konstrukcji. Recenzent krytykuje również brak konsekwencji w nazewnictwie, gdzie przykładowo pojedynczy oddział złożony w kilkudziesięciu żołnierzy jest traktowany jako mały, a wiele oddziałów złożonych z kilku jednostek jest nazywana ogromną, co początkujących graczy wprowadza w błąd i w konsekwencji prowadzi do złych decyzji i porażki. Za wadę uznano także małą liczbę dostępnych rozkazów, co uniemożliwia faktyczne odgrywanie historycznych potyczek (np. poprzez taktyczny odwrót). Muzyka została uznana za monotonną, a dźwięki mało różnorodne[6]. Wersja mobilna otrzymała o wiele lepsze noty. Owen Faraday z serwisu Pockettactics pochwalił model dyplomacji i stwierdził, że pod względem strategicznym gra jest o wiele lepsza niż większość gier tego typu dostępnych w AppStore, przy czym zaznaczył, że rozgrywka nie jest prosta i wymaga zapoznania się z instrukcją obsługi dostępną w formie pdf. Faraday stwierdził, że mechanizm gry polegający na braku możliwości kontroli wojska po rozpoczęciu bitwy idealnie nadaje się na platformę iPad. Gra została podsumowana jako wymagająca poświecenia pewnej ilości czasu, ale nagradzająca poświęcenie satysfakcją z sukcesów[8]. Recenzent serwisu Toucharcade, Tof Eklund napisał, że Legion stanowi alternatywę dla platformy, gdzie powstaje masa aplikacji wymagających jedynie refleksu i przesuwania palcem po ekranie. Stwierdza też, że gra przeciera szlak dla gier strategicznych na urządzeniach dotykowych. Autor recenzji chwali realizm jednostek, broni oraz plemion w grze. Recenzent krytykuje natomiast sposób zapisu, który ogranicza się do początku danej tury, co jest znaczną przeszkodą, jeśli chodzi o urządzenia mobilne. Oprócz tego z negatywną opinią spotkał się początkowy interfejs, który jednak został poprawiony wraz z kolejną aktualizacją[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Legion (PC) | GRYOnline.pl, gry-online.pl [dostęp 2018-03-09] (pol.).
  2. a b Slitherine – Legion Gold, slitherine.com [dostęp 2018-03-09].
  3. a b c Full text of "Legion (Gold) Manual", archive.org [dostęp 2018-03-09] (ang.).
  4. a b Legion – recenzja gry | GRYOnline.pl, gry-online.pl [dostęp 2018-03-09] (pol.).
  5. a b Legion Review – IGN, ign.com [dostęp 2018-03-11] (ang.).
  6. a b Legion – recenzja gry | GRYOnline.pl, gry-online.pl [dostęp 2018-03-11] (pol.).
  7. a b We'll be right back, toucharcade.com [dostęp 2018-05-27].
  8. a b Review: Slitherine's Legion | Pocket Tactics, pockettactics.com [dostęp 2018-03-11].
  9. Slitherine's Legion for iOS (iPhone/iPad) – GameRankings, gamerankings.com [dostęp 2018-03-11].