Legion Wschodni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wymarsz Legionu Śląskiego z Cieszyna do Mszany Dolnej 21 września 1914 roku

Legion Wschodni (II Legion Polski) – polska formacja wojskowa utworzona we Lwowie w początkach sierpnia 1914 pod auspicjami Naczelnego Komitetu Narodowego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Legion Wschodni został sformowany na podstawie rozkazu Cesarskiej i Królewskiej Naczelnej Komendy Armii z dnia 27 sierpnia 1914. Zgodnie z tym rozkazem legion składać się miał z dwóch pułków piechoty (każdy po dwa bataliony po 1000 ochotników) i z dwóch lub trzech szwadronów kawalerii (po 150 ludzi w każdym). Stanowisko komendanta legionu powierzono gen. mjr Adamowi Pietraszkiewiczowi, szefa sztabu kpt. Dionizemu Jasienickiemu.

W skład legionu powołani zostali, na zasadzie ochotniczego zaciągu, członkowie Sokolich Drużyn Polowych, Drużyn Bartoszowych i Polskich Drużyn Strzeleckich okręgu lwowskiego. Do legionu wcielono również ochotników ze Śląska Cieszyńskiego - Legion Śląski[1].

Wobec postępów armii rosyjskiej w Galicji Wschodniej 29 sierpnia tego roku rozpoczęto ewakuację legionu do Mszany Dolnej przez Lubień Wielki, Rudki, Sambor, Chyrów, Sanok i Jasło (10-18 września). W czasie ewakuacji liczba ochotników wzrosła do 6,2 tysiąca. Organizatorem ewakuacji był hr Aleksander Skarbek, który w dniu 6 września w Sanoku sprzeciwił się objęciu dowództwa nad legionem przez kapitana Jasienickiego. Przez dwa tygodnie Legion Wschodni stacjonował w Sanoku, gdzie opiekę nad nim roztoczył prezes sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Adam Pytel, a wsparcia udzielała ludność miasta[2].

Ponieważ gen. Adam Pietraszkiewicz, wyznaczony na stanowisko komendanta legionu, nie objął swojej funkcji, a ppłk Piotr Fiałkowski, pełniący obowiązki komendanta, w dniu 14 września złożył dymisję, dowództwo objął kpt. Józef Haller. Kapelanem legionu był o. Damian Węgiel, kapucyn z klasztoru w Kutkorzu. 4 września w Chyrowie legioniści defilowali przed arcyksięciem Franciszkiem Leopoldem Salwatorem. 19 września legion przybył do Mszany Dolnej. Tam też stawił się ppłk Homiński, wyznaczony na nowego komendanta legionu.

21 września 1914 legion został rozwiązany. Powodem likwidacji formacji była odmowa złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Austrii Franciszkowi Józefowi I. Gotowość złożenia przysięgi zadeklarowało około 800 legionistów skupionych wokół kpt. Józefa Hallera i kpt. Jana Kozickiego. Legioniści gotowi złożyć przysięgę oraz ochotnicy ze Śląska Cieszyńskiego (około 370) i Podhala (około 500) utworzyli 3 Pułk Piechoty Legionów Polskich. Dowództwo pułku objął ppłk Homiński, a dowódcami batalionów zostali: I - kpt. Haller, II - Paweł Kittay, III - Stanisław colona-Walewski, IV - kpt. Kozicki. 26 września w Mszanie Dolnej pułk złożył przysięgę, którą odebrał nowy komendant Legionów, gen. Karol Durski-Trzaska.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Żołnierze Legionu Wschodniego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]