Legnickie Pole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Legnickie Pole
wieś
Ilustracja
Bazylika mniejsza św. Jadwigi w klasztorze benedyktynów
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

legnicki

Gmina

Legnickie Pole

Liczba ludności (31.12.2017)

1402[2]

Strefa numeracyjna

76

Kod pocztowy

59-241[3]

Tablice rejestracyjne

DLE

SIMC

0365084

Położenie na mapie gminy Legnickie Pole
Mapa konturowa gminy Legnickie Pole, w centrum znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Położenie na mapie powiatu legnickiego
Mapa konturowa powiatu legnickiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Ziemia51°08′40″N 16°14′34″E/51,144444 16,242778[1]

Legnickie Pole (niem. Wahlstatt[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Legnickie Pole, na południe od Legnicy.

Miejscowość jest siedzibą gminy Legnickie Pole.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Legnickie Pole. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie legnickim.

Dawniej w okolicy miejscowości planowane było skrzyżowanie autostrad A3 i A4[4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego), spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305, wymieniona jest część Legnickiego Pola, Racimierz, pochodząca od staropolskiego imienia męskiego Racimir, zanotowana w zlatynizowanej formie Rathimiri villa[5][6]. W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel z Prudnika wymienił miejscowość w swoim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia, podając jej łacińską nazwę: Wolstadium[7].

Integralne części wsi Legnickie Pole[8][9]
SIMC Nazwa Rodzaj
0365090 Janiszów część wsi
0365109 Racimierz część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Legnickie Pole (Wahlstatt) na mapie Dolnego Śląska Helwiga (nad Legnicą)

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[10]:

  • ośrodek historyczny miasta

kościół, pw. Trójcy Świętej, obecnie muzeum poświęcone bitwie pod Legnicą, w której zginął książę Henryk Pobożny; kościół pochodzi z XIII-XV w., przebudowany w XVIII w.; będący razem z: kościołem klasztornym św. Jadwigi, klasztorem oo. benedyktynów oraz pawilonem ogrodowym – pomnikiem historii[11] (według dawnej klasyfikacji zabytkiem klasy zerowej), oraz jeden z większych w Polsce domów pomocy społecznej. Po bitwie pod Legnicą, prawdopodobnie w 1242 r., księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, lub według innej wersji księżna Jadwiga, jego matka, ufundowała w Legnickim Polu kościół i darowała go benedyktynom z czeskich Opatovic. Pozostawał on w ich posiadaniu do czasów reformacji. W 1535 r. książę legnicko-brzeski Fryderyk II przejął dobra benedyktynów i sprzedał je w ręce prywatne. Na początku XVIII w. benedyktyni odkupili posiadłości w Legnickim Polu i przystąpili do budowy nowych kościoła i klasztoru. W 1810 r. król pruski w ramach akcji sekularyzacyjnej zlikwidował zakon i podarował w 1818 r. majątek marszałkowi Blücherowi, który otrzymał tytuł książęcyFürst Blücher von Wahlstatt.

  • cmentarz kościelny
  • zespół klasztorny oo. benedyktynów, ul. św. Jadwigi (posiadają skromny wystrój architektoniczny, po sekularyzacji klasztoru w 1810 mieściła się tu pruska szkoła kadetów, jednym z jej wychowanków był Paul von Hindenburg)[12]:
  • klasztor, obecnie dom opieki społecznej, z l. 1723-31
    • kościół klasztorny, obecnie par. pw. św. Jadwigi, z l. 1727-31
    • pawilon ogrodowy (klasztorny), ob. ośrodek terapii, z ok. 1738 r.
    • park, powstały po 1738 r.
    • zespół korpusu kadetów, ul. Benedyktynów 2-4:
      • koszary, obecnie dom opieki społecznej, z l. 1838-41
      • dom komendanta, obecnie bud. administracji, z l. 1838-41
      • lazaret, obecnie bud. mieszkalno-leczniczy, z l. 1838-41
      • szkoła, obecnie bud. mieszkalno-leczniczy, z l. 1894-98
      • dom, ul. Benedyktynów 2, z l. 1894-98
      • budynek gospodarczy, ul Benedyktynów 2a, z l. 1894-98
      • dom, ul. św. Jadwigi 4, z l. 1894-98
      • budynek gosp., ob. przedszkole, z l. 1894-98
      • budynek gosp., filtrownia, z l. 1894-98
  • cmentarz ewangelicki, obecnie rzym.-kat. par., z pocz. XIX w.
  • aleja lipowa, z pocz. XIX w.
  • dom parafialny ewangelicki, obecnie plebania rzym.-kat., ul. św. Jadwigi 1, z 1890 r.

Muzeum Bitwy pod Legnicą[edytuj | edytuj kod]

W Legnickim Polu znajduje się Muzeum Bitwy pod Legnicą. Adres: pl. Henryka II Pobożnego 3.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Celem aktywizacji gospodarczej gminy, pomiędzy autostradą A4, a torami kolejowymi linii LegnicaKamieniec Ząbkowicki, utworzona została podstrefa Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

We wsi jest przystanek kolejowy Legnickie Pole.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 66955
  2. a b Wykaz sołectw [online], Gmina Legnickie Pole [dostęp 2018-08-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-01-25].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 644 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. Polska: mapa samochodowa z podziałem administracyjnym 1:700 000, wyd. V Zmienione, poprawione i uaktualnione, Szczecin: Wydawnictwo Kartograficzne KOMPAS, 1999–2000, ISBN 83-904373-7-6.
  5. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis [online], dokumentyslaska.pl [dostęp 2012-10-24].
  6. H. Markgraf, J. W. Schulte, Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau 1889.
  7. Detlef Haberland: Die „Silesiographia” und „Breslo-Graphia” von Nicolaus Henel von Hennenfeld. Arkadiusz Cencora, Diana Codogni-Łańcucka. Wrocław: Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu, 2011, s. 182. ISBN 978-83-910595-2-4.
  8. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  9. GUS. Rejestr TERYT
  10. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 94. [dostęp 2012-08-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 marca 2017)].
  11. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 kwietnia 2004 Dz.U. z 2004 r. nr 102, poz. 1056
  12. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 323.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]