Przejdź do zawartości

Lejb-Gwardyjski Siemionowski Pułk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lejb-Gwardyjski Siemionowski Pułk
Лейб-гвардии Семеновский полк
Ilustracja
Historia
Państwo

 Imperium Rosyjskie

Organizacja
Dyslokacja

Petersburg

Rodzaj sił zbrojnych

Cesarska Armia Rosyjska

Rodzaj wojsk

piechota

Mundur (1910)

Lejb-Gwardyjski Siemionowski Pułk (ros. Лейб-гвардии Семеновский Его Величества полк[1]) – pułk piechoty okresu Imperium Rosyjskiego, sformowany w 1687 za panowania cara Piotra I Wielkiego.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Lejb-Gwardyjski Siemionowski Pułk brał udział w działaniach zbrojnych epoki napoleońskiej, a także okresu I wojny światowej. Wielokrotnie przemianowywany, głównie po zmianach na stanowisku dowódcy pułku, rozformowany w 1918.

W Żółtkach znajdował się pomnik poświęcony pamięci poległych żołnierzy pułku z por. Karlem Karłowiczem Kridnerem na czele.

Stacjonował Petersburgu[2].
W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy[3][2]. Doświadczenie zdobyte podczas walk na frontach I wojny światowej skutkowało zmianami organizacyjnymi. Pod koniec 1915 powstały pododdziały „grenadierskie”. Były to czwarte plutony każdej kompanii piechoty złożone z „dzielnych i energicznych mężczyzn” wyposażonych w dziesięć granatów, saperkę i nożyce do cięcia drutu. Inne pododdziały grenadierskie uzbrojone były w rewolwery, karabinki, szable lub krótkie piki. Do zadań grenadierów należało prowadzenie wypadów, szturmów i kontrataków. Podczas szturmów mieli oni współpracować z saperami, wychodząc na tyły przeciwnika i poszerzając wyłomy w zasiekach[4].

Oficerem pułku był Rajmund Tomasz Brzozowski.

Podporządkowanie

[edytuj | edytuj kod]
Lipiec 1914[5]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]