Lekcjonarz 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lekcjonarz 1
Codex Colbertinus 700.jpg

Mateusz 18,10 (facsimile Montfaucona)
Rodzaj lekcjonarz
Numer 1
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania X wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 30 × 24 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 1 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 1 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z X wieku. Służył do czytań liturgicznych[1]. Dawniej był znany jako Codex Colbertinus 700, następnie jako Codex Regius 278. Jest rzadko cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 265 pergaminowych kartach (30 cm na 24 cm)[1]. Służył do czytań od święta Paschy do Zielonych Świąt[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 10 linijek w kolumnie[1], 7-8 liter w linijce[3]. Stosuje przydechy i akcenty pochodzące od oryginalnego skryby[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W przeszłości kodeks był rozmaicie datowany. Montfaucon datował go na wiek VIII[4]. Datę tę podtrzymali Wettstein[5] i Scrivener[2]. Gregory datował go na X wiek (z wahaniem), Henri Omont na XIV. Obecnie INTF datuje go na wiek X[1][6].

Rękopis badał Bernard de Montfaucon, który opublikował pierwsze jego facsimile (patrz ilustracja)[7]. Scholz kolacjonował jego tekst[3]. Rękopis badali Paulin Martin[8] oraz Henri Omont[9].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Johann Jakob Wettstein, który umieścił go w grupie lekcjonarzy i nadał mu numer 1[5]. Pozycja ta została podtrzymana na liście Gregory'ego i Alanda.

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 278) w Paryżu[1].

Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 oraz NA28 nie cytują go.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d e K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. a b F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 212.
  3. a b c d C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 387.
  4. B. Montfaucon, Palaeographia graeca (Paris: 1708), p. 228,
  5. a b J. J. Wettstein: Novum Testamentum Graecum editionis receptae cum lectionibus variantibus codicum manuscripts. Amsterdam: Ex Officina Dommeriana, 1751, s. 62.
  6. Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. [dostęp 2012-12-31].
  7. B. Montfaucon, Palaeographia graeca (Paris: 1708), pp. 228-230,
  8. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 137-138
  9. Henri Omont: Fac-similés des plus anciens mss. grecs de la Bibliothèque Nationale du IVe au XIVe siècle. Paris: 1892, s. 21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henri Omont, Fac-similés des plus anciens mss. grecs de la Bibliothèque Nationale du IVe and XIVe siècle (Paris, 1892), 21.