Lekcjonarz 8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lekcjonarz 8
Rodzaj lekcjonarz
Numer 8
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XIV wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 34 × 28 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 8 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 8 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIV wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 309 pergaminowych kartach (34 cm na 28 cm)[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Zawiera noty muzyczne (neumy)[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 28 linijek w kolumnie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XIV[1]. Rękopis badał Johann Jakob Wettstein, Scholz[3], Paulin Martin[4].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 280) w Paryżu[1].

Nie jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d e K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 328.
  3. a b C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
  4. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 139.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]