Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – maraton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olympic rings without rims.svg
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912

Lekkoatletyka
Maraton
Złoty medal Związek Południowej Afryki Kenneth McArthur
Srebrny medal Związek Południowej Afryki Christopher Gitsham
Brązowy medal Stany Zjednoczone Gaston Strobino

Bieg maratoński mężczyzn był jedną z konkurencji lekkoatletycznych rozgrywanych podczas V Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie. Bieg rozegrany został 14 lipca 1912 roku. Mistrzem olimpijskim w tej konkurencji został Południowoafrykańczyk Kenneth McArthur. Trasa maratonu liczyła 40,2 km.

Maraton na Igrzyskach w Sztokholmie był pierwszym w historii igrzysk przeprowadzonym na trasie "w jedną stronę i z powrotem". Biegacze wystartowali na stadionie, po wyjściu z niego kierowali się na północ do miasta Sollentuna, gdzie okrążali kościół i wracali tą samą trasą na stadion. Niestety w dniu zawodów było upalnie gorąco, co wpłynęło na wyniki maratonu olimpijskiego. Zanotowano iż niektóre źródła sugerowały temperaturę 32 °C w cieniu.

Większość z najlepszych biegaczy długodystansowych pojawiło się w Sztokholmie. Stany Zjednoczone reprezentowało dwunastu zawodników tj. maksymalna ilość, w tym: zwycięzcy Maratonu Bostońskiego z 1911 i 1912 roku, Clarence DeMar i Mike Ryan; dwóch biegaczy pochodzenia rdzennie amerykańskiego, Lewis Tewanima z plemienia Hopi i Andrew Sockalexis z plemienia Penobscot; oraz Joe Forshaw, brązowy medalista olimpijski w maratonie z Londynu. Brytyjczycy wysłali do Szwecji ośmiu maratończyków, w tym Harry'ego Barretta zwycięzce Polytechnic race z 1909 roku.

Dwóch najlepszych zawodników Polytechnic race z 1912 roku nie było Brytyjczykami, lecz i oni pojawili się w Sztokholmie. Byli to Kanadyjczyk James Corkery, zwycięzca wyścigu i Chris Gitsham, reprezentant Związku Południowej Afryki i drugi zawodnik w biegu. Związek reprezentował także Kenneth McArthur, który był rozpoznawalnym zawodnikiem poza granicami ZPA. W latach 1909-1911 wygrał on trzy biegi maratońskie w kraju, a przed Igrzyskami w Sztokholmie nigdy nie został na tym dystansie pokonany.

Z początku w biegu prowadził fiński zawodnik Tatu Kolehmainen. W połowie dystansu, w miejscowości Sollentuna, Gitsham był już na prowadzeniu z czasem 1-12:40,0. Kolejnymi zawodnikami byli Kolehmainen i McArthur i, nieco później, grupa pięciu zawodników: Fred Lord z Wielkiej Brytanii, Carlo Speroniz Włoch, Alexis Ahlgren i Sigfrid Jacobsson ze Szwecji oraz Kanadyjczyk James Corkery.

NA 25 kilometrze Kolehmainen dogonił Gitshama i biegli razem przez dziesięć kilometrów. Kiedy Fin zszedł z trasy na 35 kilometrze, drugi z Południowoafrykańczyków, McArthur, dołączył do swojego rodaka. Niedaleko wzgórza, na kilka kilometrów przed Stadionem, McArthur wysunął się na prowadzenie. Wbiegł na Stadion ze zdecydowaną przewagą. Gitsham zdobył drugie miejsce, zaś Amerykanin Gaston Strobino trzecie.

Bieg maratoński był także miejscem pierwszego przypadku śmierci zawodnika podczas igrzysk olimpijskich. Portugalski biegacz Francisco Lázaro, z powodu wysokiej temperatury i zmęczenia, zemdlał na trasie biegu. Został on przewieziony do Seraphin Hospital, gdzie w śpiączce zmarł następnego dnia o szóstej dwadzieścia rano.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Rekord świata Szwecja Thure Johansson (SWE) 2-40:35,0 Sztokholm, Szwecja 31.08.1909
Rekord olimpijski Stany Zjednoczone Johnny Hayes (USA) 2-55:18,4 Londyn, Wielka Brytania 24.07.1908

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Start
Kenneth McArthur wbiega na stadion.
Christopher Gitsham - wicemistrz olimpijski.
Gaston Strobino - brązowy medalista.

Oznaczenia:

  • DNF - nie ukończył biegu
  • DNS - nie wystartował
Miejsce Zawodnik Czas
1 Związek Południowej Afryki Kenneth McArthur 2-36:54,8 OR
2 Związek Południowej Afryki Christopher Gitsham 2-37:52,0
3 Stany Zjednoczone Gaston Strobino 2-38:42,4
4 Stany Zjednoczone Andrew Sockalexis 2-42:07,9
5 Kanada James Duffy 2-42:18,8
6 Szwecja Sigfrid Jacobsson 2-43:24,9
7 Stany Zjednoczone John Gallagher 2-44:19,4
8 Stany Zjednoczone Joseph Erxleben 2-45:47,2
9 Stany Zjednoczone Richard Piggott 2-46:40,7
10 Stany Zjednoczone Joseph Forshaw 2-49:49,4
11 Kanada Édouard Fabre 2-50:36,2
12 Stany Zjednoczone Clarence DeMar 2-50:46,6
13 Francja Jean Boussière 2-51:06,6
14 Wielka Brytania Henry Green 2-52:11,4
15 Kanada William Forsyth 2-52:23,0
16 Stany Zjednoczone Lewis Tewanima 2-52:41,4
17 Stany Zjednoczone Harry Smith 2-52:53,8
18 Stany Zjednoczone Thomas Lilley 2-59:35,4
19 Wielka Brytania Arthur Townsend 3-00:05,0
20 Cesarstwo Austrii Felix Kwieton 3-00:48,0
21 Wielka Brytania Frederick Lord 3-01:39,2
22 Szwecja Jacob Westberg 3-02:05,2
23 Norwegia Axel Simonsen 3-04:59,4
24 Szwecja Carl Andersson 3-06:13,0
25 Wielka Brytania Edgar Lloyd 3-09:25.,0
26 Grecja Iraklis Sakellaropoulos 3-11:37,0
27 SzwecjaHjalmar Dahlberg 3-13:32,2
28 Szwecja Ivar Lundberg 3-16:35,2
29 Dania Johannes Christensen 3-21:57,4
30 Dania Olaf Lodal 3-21:57,6
31 Królestwo Węgier Ödön Kárpáti 3-25:21,6
32 Szwecja Calle Nilsson 3-26:56,4
33 Cesarstwo Austrii Emmerich Rath 3-27:03,8
34 Norwegia Otto Osen 3-36:35,2
35 Imperium Rosyjskie Elmar Reiman nieznany
Szwecja Alexis Ahlgren DNF
Wielka Brytania Henry Barrett DNF
Wielka Brytania James Beale DNF
Szwecja Thure Bergvall DNF
Kanada James Corkery DNF
Norwegia Oscar Fonbæk DNF
Wielka Brytania Septimus Francom DNF
Szwecja William Grüner DNF
Szwecja David Guttman DNF
Cesarstwo Austrii Karl Hack DNF
Czechy (kraina) Bohumil Honzátko DNF
Wielkie Księstwo Finlandii Aarne Kallberg DNF
Imperium japońskie Shizo Kanaguri DNF
Imperium Rosyjskie Andrejs Kapmals DNF
Wielka Brytania Tim Kellaway DNF
Wielkie Księstwo Finlandii Tatu Kolehmainen DNF
Imperium Rosyjskie Andrejs Krūkliņš DNF
Portugalia Francisco Lázaro DNF
Szwecja Ivan Lönnberg DNF
Francja Louis Pauteux DNF
Czechy (kraina) Vladimir Pénc DNF
Australazja Stuart Poulter DNF
Imperium Rosyjskie Nikolajs Rasso DNF
Stany Zjednoczone John Reynolds DNF
Królestwo Węgier Henrik Ripszám DNF
Zjednoczone Królestwo Włoch Francesco Ruggero DNF
Stany Zjednoczone Michael J. Ryan DNF
Czechy (kraina) František Slavík DNF
Zjednoczone Królestwo Włoch Carlo Speroni DNF
Związek Południowej Afryki Arthur St. Norman DNF
Serbia Dragutin Tomašević DNF
Szwecja Gustaf Törnros DNF
Imperium Rosyjskie Aleksandrs Upmals DNF
Francja Ben Allel DNS
Francja Jean Capelle DNS
Portugalia Mathias de Carvalho DNS
Zjednoczone Królestwo Włoch Nino Cazzaniga DNS
Zjednoczone Królestwo Włoch Orlando Cesaroni DNS
Imperium Rosyjskie Nikolay Khorkov DNS
Francja Paul Coulond DNS
Wielka Brytania Charles Davenport DNS
Wielka Brytania George Day DNS
Kanada Alex Decoteau DNS
Francja Ahmed Djebelia DNS
Kanada George Goulding DNS
Francja Gaston Heuet DNS
Kanada Joseph Keeper DNS
Imperium Rosyjskie Alexandre Kracheninin DNS
Francja Jean Lespielle DNS
Wielka Brytania Henry Lewis DNS
Francja Henry Lorgnat DNS
Francja Edmond Neyrinck DNS
Imperium Rosyjskie Mikhail Nikolsky DNS
Norwegia Alfred Nilsen DNS
Norwegia Ole Olsen DNS
Norwegia Jacob Pedersen DNS
Wielka Brytania Samuel Raynes DNS
Imperium Rosyjskie Joseph Zaitsev DNS
Chile Alphonso Sanchez DNS
Kanada John Tait DNS
Imperium Rosyjskie René Wilde DNS

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]