Lemat Euklidesa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lemat Euklidesa – uogólnienie twierdzenia 30 z VII księgi Elementów Euklidesa. Treść lematu jest następująca:

Jeżeli liczba naturalna dzieli iloczyn dwóch pewnych liczb naturalnych i jest względnie pierwsza z jedną z nich, to jest dzielnikiem drugiej.

Można to zapisać w następującej postaci:

,

gdzie nwd oznacza największy wspólny dzielnik.

Nazwy lemat Euklidesa często używa się w odniesieniu do 30 twierdzenia, a nie jego uogólnienia. Twierdzenie to mówi, że jeżeli liczba pierwsza dzieli iloczyn dwóch liczb naturalnych, to dzieli co najmniej jedną z nich:

Powyższa własność charakteryzuje liczby pierwsze i stanowi motywację definicji ideału pierwszego. Twierdzenie 30 i jego uogólnienie są wykorzystywane głównie w teorii liczb, zwłaszcza w dowodach zasadniczego twierdzenia arytmetyki.

Zobacz też[edytuj]