Lembruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°57′27″N 21°14′46″E
- błąd 38 m
WD 53°57'27"N, 21°14'46"E, 53°57'25.92"N, 21°14'54.64"E
- błąd 38 m
Odległość 0 m
Lembruk
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat mrągowski
Gmina Mrągowo
Liczba ludności (2006) 230
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 11-700[1]
Tablice rejestracyjne NMR
SIMC 0483168
Położenie na mapie gminy wiejskiej Mrągowo
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Mrągowo
Lembruk
Lembruk
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lembruk
Lembruk
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Lembruk
Lembruk
Położenie na mapie powiatu mrągowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mrągowskiego
Lembruk
Lembruk
Ziemia53°57′27″N 21°14′46″E/53,957500 21,246111

Lembruk (dawniej Lembruki, niem. Langenbrück) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wieś mazurska położona pomiędzy Pilcem a Kiersztanowem przy drodze do Mrągowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś czynszowa powstała w 1371 r., kiedy to wielki mistrz Winrych von Kniprode nadał 10 włók sołeckich na prawie chełmińskim Klawkowi Garnmeisterowi z Elbląga w okolicy zwanej Ruskayn. Zasadźca zobowiązany był do jednej służby zbrojnej. W rejestrze czynszowym z 1437 r. wymienia się pięć dóbr służebnych w Lembruku. Wieś została zniszczona w czasie wojny trzynastoletniej (1454-1466) i wojny polsko-krzyżackiej z lat 1519-1521. Opuszczone tereny zasiedlano ponownie w XVI wieku. Kolejne nadanie ziemi dotyczyło Stanisława Piotrowskiego, który otrzymał 11 pustych włók od księcia Albrechta, zakupionych w 1532 r. od Jana von der Gablenza (starosta sześcieński). Powstał folwark oraz wieś. W 1591 r. wieś należała do Macieja Kosaka, który sprzedał ją Walentemu Bortackiemu, co w 1621 r. poświadczyli siostrzeńcy Kosaka, Bartłomiej i Urban Zusichowie, spadkobiercy majątku w Pilcu.

W 1651 r. Lembruk miał 40 włók i mieszkało tu 18 gospodarzy. Przed 1740 we wsi powstała szkoła. W 1785 r. we wsi było 31 domów. W dokumentach z 1818 r. wymieniany jest nauczyciel Jan Serowy, który uczył w lembruckiej szkole (po polsku) 28 dzieci. W 1822 r. Lembruk był wsią chełmińską po uwłaszczeniu i liczył 195 mieszkańców. W 1838 r. były tu 43 domy i 325 mieszkańców. W 1849 r. we wsi były 44 budynki mieszkalne z 329 mieszkańcami. W 1853 roku, ze skupu gruntów chłopskich, należących do gruntów Lembruka, utworzono majątek dworski Pawłowięta (Paulinenhof).

W 1928 r. wieś i wybudowanie zamieszkiwało 319 osób. W 1938 r. we wsi szkoła była dwuklasowa i uczyło się w niej 46 dzieci. W 1939 r. we wsi mieszkało 278 osób i było 60 gospodarstw domowych, w tym 12 rolniczych, z których trzy miały wielkość w granicach 0,5-5 ha, dwa w granicach 5-10 ha, pięć w granicach 20-100 ha i ponad 100 ha.

W czasie drugiej wojny światowej w Lembruku był duża baza stacji radarowych pierwszej kategorii wykrywania, obsługująca Wilczy Szaniec. Miała kryptonim Rozgwiazda a przebywało w niej ponad 200 osób obsługi. Znajdował się tam prawdopodobnie ciężki radar typu Fu MG-65 o zasięgu 70 km[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mrągowo. Z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn, 1975, 488 str.
  • Lembruk

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]