Obrożnik tundrowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Leming obrożny)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obrożnik tundrowy
Dicrostonyx torquatus[1]
(Pallas, 1778)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina chomikowate
Podrodzina karczowniki
Rodzaj obrożnik
Gatunek obrożnik tundrowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Obrożnik tundrowy[3], dawniej: leming obrożny, leming śnieżny[4] (Dicrostonyx torquatus) – gatunek gryzonia z podrodziny karczowników w rodzinie chomikowatych występujący w strefie tundry od Morza Białego na zachodzie po wybrzeża Pacyfiku na wschodzie, także na wyspach u wybrzeży Syberii[2][4][5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Sierść czerwonobrązowa z ciemną pręgą wzdłuż grzbietu, brzuch jasny. Na szyi ubarwienie układa się w charakterystyczną obrożę. W okresie zimowym futro zmienia barwę na białą (cecha unikalna wśród gryzoni). W zimie środkowy palec przedniej łapy zimą wyraźnie się powiększa tworząc rodzaj kopytka, co ułatwia chodzenie po śniegu. Długość ciała wynosi ok. 15 cm, a ogona około 1,2 cm[4].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Samica rodzi 5–6 młodych, w ciągu roku może mieć nawet 2–3 mioty[2].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Jest roślinożercą.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Obrożnik tundrowy występuje w strefie tundry od Morza Białego na zachodzie, do wybrzeża Oceanu Spokojnego na wschodzie, a także na wyspach położonych u wybrzeży Syberii[4].

Przypisy

  1. Dicrostonyx torquatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Dicrostonyx torquatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c d Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1973. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dicrostonyx torquatus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 21 stycznia 2013]