Lenín Moreno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lenín Moreno
CENA LENIN MORENO (16217113764) (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1953
Nuevo Rocafuerte
Ekwador Wiceprezydent Ekwadoru
Okres od 15 stycznia 2007
do 24 maja 2013
Przynależność polityczna Alianza PAIS
Poprzednik Alejandro Serrano
Następca Jorge Glas
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Antonia Joségo de Irisarri (Gwatemala) Order Zasługi dla Demokracji (Kolumbia) Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru

Lenín Voltaire Moreno Garcés (ur. 19 marca 1953 w Nuevo Rocafuerte w prowincji Orellana) – ekwadorski polityk, wiceprezydent Ekwadoru od 15 stycznia 2007 do 24 maja 2013.

Życiorys[edytuj]

Ukończył administrację publiczną na Universidad Central del Ecuador w Quito.

Po studiach, w latach 1976-1978 pełnił funkcję dyrektora Centrum Kształcenia Zawodowego. Od 1982 do 1986 był menedżerem w firmach Satha i Zitro. Od 1986 do 1992 zajmował stanowisko dyrektora OMC Publigerencia Andina. W latach 1996-1997 był urzędnikiem ministerialnym. W okresie 1997-1999 pełnił funkcję dyrektora Narodowej Federacji Izby Turystyki. Od 2001 do 2004 był krajowym dyrektorem ds. niepełnosprawnych.

Moreno startował jako kandydat na wiceprezydenta u boku Rafaela Correi w wyborach prezydenckich w październiku i listopadzie 2006. Po jego zwycięstwie, 15 stycznia 2007 objął urząd wiceprezydenta Ekwadoru. W wyborach prezydenckich 26 kwietnia 2009, ponownie wystartował u boku Rafaela Correi, uzyskując reelekcję na stanowisku wiceprezydenta[1][2].

W 1998 stał się ofiarą napadu, podczas którego został postrzelony w nogi. O tego czasu porusza się na wózku inwalidzkim. Jest żonaty, ma 3 córki.

Urząd wiceprezydenta pełnił do 24 maja 2013, kiedy zastąpił go były minister Jorge Glas. W dniu 19 grudnia 2013 sekretarz generalny ONZ Ban Ki-moon powołał go na urząd Wysłannika Specjalnego ONZ ds. Niepełnosprawności (United Nations Special Envoy on Disability and Accessibility)[3].

W 2012 roku został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla[4].

1 października 2016 ugrupowanie Alianza PAIS wskazało Moreno jako kandydata w wyborach prezydenckich, w związku z kończącą się kadencją urzędującego prezydenta Rafaela Correi[5].

Publikacje[edytuj]

  • Filosofía para la Vida y el Trabajo
  • Teoría y Práctica del Humor
  • Ser Feliz es Fácil y Divertido
  • Los Mejores Chistes del Mundo
  • Humor de los Famosos
  • Trompabulario
  • Ríase no sea enfermo
  • Cuentos no Ecológicos

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]