Lenín Moreno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lenín Moreno
CENA LENIN MORENO (16217113764) (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1953
Nuevo Rocafuerte
Ekwador Wiceprezydent Ekwadoru
Okres od 15 stycznia 2007
do 24 maja 2013
Przynależność polityczna Alianza PAIS
Poprzednik Alejandro Serrano
Następca Jorge Glas
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Antonia Joségo de Irisarri (Gwatemala) Order Zasługi dla Demokracji (Kolumbia) Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru

Lenín Voltaire Moreno Garcés (ur. 19 marca 1953 w Nuevo Rocafuerte w prowincji Orellana) – ekwadorski polityk, wiceprezydent Ekwadoru od 15 stycznia 2007 do 24 maja 2013.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w miejscowości Nuevo Rocafuerte, w prowincji Orellana, położonej w dżungli amazońskiej przy granicy z Peru. Imię otrzymał od ojca, profesora, na cześć wychwalanego przez niego Włodzimierza Lenina[1]. Ukończył administrację publiczną na Universidad Central del Ecuador w Quito[2].

Po studiach, w latach 1976-1978 pełnił funkcję dyrektora centrum kształcenia zawodowego. Następnie rozpoczął pracę w sektorze prywatnym. Od 1982 do 1986 był menedżerem w firmach Satho i Zitro, a od 1986 do 1992 zajmował stanowisko dyrektora w firmie OMC Publigerencia Andina. W latach 1996-1997 był urzędnikiem ministerialnym. W okresie 1997-1999 pełnił funkcję dyrektora Narodowej Federacji Izb Turystyki[2].

W 1998 został postrzelony w plecy w czasie napadu na sklep w centrum handlowym. W wyniku obrażeń doznał porażenia i od tego czasu poruszał się już na wózku inwalidzkim. W czasie rehabilitacji stosował terapię śmiechem, stając się odtąd jej orędownikiem i popularyzatorem[1]. Napisał na ten temat kilka książek[3]. Od 2001 do 2004 zajmował stanowisko krajowego dyrektora ds. niepełnosprawnych[2]. W 2004 założył fundację Eventa, zajmującą się badaniami i promocją terapii śmiechem[2].

W wyborach prezydenckich w październiku i listopadzie 2006 startował jako kandydat na wiceprezydenta u boku Rafaela Correi. Po jego wygranej, 15 stycznia 2007 objął urząd wiceprezydenta Ekwadoru[4]. W kolejnych wyborach prezydenckich 26 kwietnia 2009, ponownie wystartował u boku prezydenta Correi, uzyskując reelekcję na stanowisku wiceprezydenta[5][6]. Zaprzysiężony został 10 sierpnia 2009[7].

Jako wiceprezydent szczególnie zaangażował się w działalność na rzecz niepełnosprawnych. W wyniku inicjowanych przez niego programów i działań rządu, Ekwador poczynił znaczny krok w kierunku społecznej integracji osób niepełnosprawnych[8], zapewniając im pomoc finansową, materialną i prawną. Rząd zwiększył wydatki na ten cel z 2 mln USD do 150 mln USD rocznie, wprowadził specjalistyczne badania noworodków oraz wprowadził przepisy rezerwujące 4% etatów w większych firmach dla osób niepełnosprawnych. Ponad 430 tys. osób otrzymało specjalistyczną pomoc materialną, a prawie 200 tys. osób przeszło fachowe leczenie[1]. Za swe działania Moreno w 2012 został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla przez członków ekwadorskiego Zgromadzenia Narodowego[8].

W kolejnych wyborach prezydenckich w lutym 2013 postanowił nie ubiegać się o reelekcję na stanowisku wiceprezydenta. Urząd pełnił do 24 maja 2013, kiedy zastąpił go były minister Jorge Glas[1][8]. 19 grudnia 2013 sekretarz generalny ONZ Ban Ki-moon powołał go na urząd Specjalnego Wysłannika ONZ ds. Niepełnosprawności (United Nations Special Envoy on Disability and Accessibility), który zajmował do 30 września 2016[8].

1 października 2016 ugrupowanie Alianza PAIS wskazało Moreno jako kandydata w wyborach prezydenckich 17 lutego 2017, w związku z kończącą się kadencją urzędującego prezydenta Rafaela Correi[9].

Lenín Moreno jest żonaty, ma 3 dzieci[8]. Został odznaczony Orderem Słońca Peru, kolumbijskim Orderem Zasługi dla Demokracji oraz gwatemalskim Orderem Antonia Joségo de Irisarriego[3].

Publikacje[edytuj]

Lenín Moreno jest autorem kilku książek na temat terapii śmiechem, szczęścia i dobrego samopoczucia[3]:

  • Filosofía para la Vida y el Trabajo
  • Teoría y Práctica del Humor
  • Ser Feliz es Fácil y Divertido
  • Los Mejores Chistes del Mundo
  • Humor de los Famosos
  • Trompabulario
  • Ríase no sea enfermo
  • Cuentos no Ecológicos

Przypisy

  1. a b c d Ecuador's Lenín Moreno gives revolutionary turn by quitting while on top (ang.). theguardian.com, 2013-02-19. [dostęp 2017-02-09].
  2. a b c d Lenin Voltaire MORENO GARCÉS (hiszp.). saejee.eu. [dostęp 2017-02-09].
  3. a b c Lenin Moreno, the vice-president who leaves a legacy of happiness, optimism, and good humor (ang.). andes.info.ec, 2013-05-22. [dostęp 2017-02-09].
  4. January 2007 (ang.). rulers.org. [dostęp 2017-02-09].
  5. Ecuador's Correa cruises to re-election victory (ang.). Reuters, 2009-04-27. [dostęp 2017-02-09].
  6. Ecuadorian VP talks of citizens' revolution (ang.). english.people.com.cn, 2009-04-27. [dostęp 2017-02-09].
  7. Correa promises “gigantic struggle” to deepen Socialist revolution (ang.). mercopress.com, 2009-08-11. [dostęp 2017-02-09].
  8. a b c d e Secretary-General Appoints Lenín Voltaire Moreno Garces of Ecuador Special Envoy on Disability and Accessibility (ang.). W: 2013-12-19 [on-line]. un.org. [dostęp 2017-02-09].
  9. Ecuador ruling party chooses Correa ally as presidential candidate. Reuters, 2016-10-01. [dostęp 2017-02-09].