Lena Philipsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lena Philipsson
Ilustracja
Lena Philipsson, Allsång på Skansen 2004
Imię i nazwisko Maria Magdalena Filipsson
Pseudonim Lena Ph
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1966
Vetlanda, region Jönköping (Smalandia)
Gatunki pop
Zawód piosenkarka, autorka tekstów piosenek
Aktywność od 1982
Wydawnictwo Universal (od 2011)
Sony BMG Music Entertainment
Powiązania Thomas „Orup” Eriksson
Strona internetowa

Lena Philipsson, znana także jako Lena Ph, właśc. Maria Magdalena Filipsson (ur. 19 stycznia 1966 w Vetlandzie) – szwedzka piosenkarka[1], autorka tekstów piosenek i prowadząca programów telewizyjnych, reprezentantka Szwecji podczas 49. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2004.

Życiorys[edytuj]

Lena Philipsson jako nastolatka występowała w zespole Jupiters kratrar, pochodzącym z jej rodzinnego miasta Vetlanda w Smalandii. W 1982 w wieku 16 lat uczestniczyła w telewizyjnym konkursie młodych talentów, wygrywając finał z napisaną i skomponowaną przez siebie piosenką. Dzięki temu mogła wystąpić w musicalu i nagrać pierwszy singiel[2].

Jej kariera rozpoczęła się w 1984 wraz z wydaniem singla „Boy”/„You Open My Eyes”. Dwa lata później wystąpiła w szwedzkich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji Melodifestivalen z utworem „Kärleken är evig”, z którym zajęła ostatecznie drugie miejsce[3]. Utwór dotarł do czwartego miejsca krajowej listy przebojów radia szwedzkiego radia[4][5]. Wokalistka nagrywała wówczas pod szyldem wytwórni płytowej Mariann Grammofon, założonej przez Berta Karlssona. W tym samym roku wyszedł jej debiutancki album zatytułowany Kärleken är evig, a rok później – płyta pt. Dansa i neon[4]. W 1987 wokalista po raz drugi wzięła udział w festiwalu Melodeifestivalen, tym razem z piosenką „Dansa i neon”, z którym zajęła 5. miejsce[6].

Z czasem Philipsson nawiązała współpracę z producentem muzycznym i kompozytorem, Torgny Söderbergiem, który pomógł jej wydaniu kolejnego albumu – My Name (1989). Krążek w ciągu 2 miesięcy od premiery osiągnął sprzedaż 130 tys. egzemplarzy[4]. Kilka miesięcy wcześniej wokalistka ponownie wystartowała w eliminacjach Melodifestivalen 1988, zajmując drugie miejsce z utworem „Om igen”[7]. W 1991 roku ukazał się jej kolejny album zatytułowany A Woman’s Gotta Do What a Woman’s Gotta Do (1991), a dwa lata później – krążek pt. Fantasy[4]. W 1991 skomponowała piosenkę „Tvillingsjäl”, z którą Pernilla Wahlgren wystartowała w selekcjach Melodifestivalen, kończąc udział na szóstym miejscu w finale[8]. Osiem lat później stworzyła utwór „Det svär jag på” dla zespołu Arvingarna, z którym grupa zgłosiła się do udziału w szwedzkim festiwalu, zajmując z nim trzecie miejsce[9].

W 2003 razem z Charlotte Perrelli i Markiem Levengoodiem prowadziła koncerty eliminacyjne Melodifestivalen[10]. Rok później zgłosiła się do udziału w festiwalu z utworem autorstwa OrupaDet gör ont”, z którym zajęła ostatecznie pierwsze miejsce, zostając reprezentantką Szwecji podczas 49. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Stambule[11]. Po finale eliminacji konkursową propozycję przetłumaczono na język angielski („It Hurts”), wokalistka zajęła z nim piąte miejsce podczas koncertu finałowego widowiska, zdobywając łącznie 170 punktów, w tym maksymalne noty 12 punktów od Danii, Finlandii, Norwegii i Irlandii[12]. W sierpniu tego samego roku wydała swoją kolejną płytę zatytułowaną Det gör ont en stund på natten men inget på dan[13], która zadebiutowała na pierwszym miejscu krajowej listy bestsellerów[14][15] oraz osiągnęła status podwójnej platyny (ponad 120 tys. sprzedanych egzemplarzy)[4]. Album promował eurowizyjny utwór oraz singiel „Delirium”[16].

Jesienią 2005 miał premierę jej kolejny album pt.Jag ångrar ingeting, sprzedany w ponad 60 tys. egzemplarzy[4]. W kolejnym roku prowadziła szwedzkie eliminacje do 51. Konkursu Piosenki Eurowizji, w finale eliminacji wystąpiła również jako gość muzyczny, śpiewając utwór „Jag ångrar ingenting”[17]. Na początku 2007 odbyła się premiera wspólnego muzycznego show Philipsson i Thomasa „Orupa” Erikssona zatytułowane Lena+Orup. Jesienią kolejnego roku duet wydał album pt. Dubbel, natomiast w grudniu 2008 w Conventum Arena w Örebro odbył się ich ostatni wspólny koncert[18].

W 2012 Lena Philipsson wydała swój dwunasty album studyjny zatytułowany Världen snurrar[19].

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

Albumy studyjne[edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście
SWE[4]
1986 Kärleken är evig 20
1987 Dansa i neon 19
Talking in Your Sleep 9
1989 My Name 10
1931 A Woman’s Gotta Do What a Woman’s Gotta Do 7
1993 Fantasy
1994 Lena Philipsson 10
1997 Bästa vänner
1998 Hennes bästa
2004 Det gör ont en stund på natten men inget på dans 1
2005 Jag ångrar ingenting 2
2008 Dubbel (z Orupem) 2
2012 Världen snurrar 4
„– „ pozycja nie była notowana.

Albumy kompilacyjne[edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście
SWE[4]
1987 Boy
Hitlåtar med Lena Philipsson 1985-1987
1998 Hennes bästa
2001 Lena Philipsson Collection 1984-2001 13
2002 100% Lena 20 Hits
2006 Lady Star
2007 Lena 20 år 2
„– „ pozycja nie była notowana.

Single[edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście
SWE[4]
1986 „Kärleken är evig”
1987 „Dansa i neon” 9
1988 „Om igen” 10
1989 „Tänd ett ljus” 12
1994 „Månsken i augusti” 38
1995 „Stjärnorna” 29
2001 „Spell of Love” 53
2004
Det gör ont 1
It Hurts 4
„Delirium” 5
„Lena Anthem” 4
2005 „På gatan där jag bor” 26
„Unga pojkar & äldre män” 4
„Han jobbar i affär” 9
2008 „Nu när du gått” (z Orupem) 1
2011 „Dancing in the Neon Light” (z Dead by April) 50
„–” pozycja nie była notowana.

Przypisy[edytuj]

  1. Discogs.
  2. Vision Höglandet: Höglandstjej (szw.). [dostęp 2013-03-04].
  3. Melodifesitvalen 1986. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  4. a b c d e f g h i LENA PHILIPSSON. swedishcharts.com. [dostęp 2013-03-08].
  5. Svensktoppen: Lena och Orup slår ut BWO. [dostęp 2013-03-08].
  6. Melodifesitvalen 1987. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  7. Melodifesitvalen 1988. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  8. Melodifesitvalen 1991. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  9. Melodifesitvalen 1999. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  10. Melodifesitvalen 2003. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  11. Melodifesitvalen 2004. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  12. Eurovision Song Contest 2004 Final. W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-03-08].
  13. Roel Philips: Lena Philipsson’s new album 100% in Swedish (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-07-18. [dostęp 2014-12-22].
  14. SVERIGETOPPLISTAN – ALBUMS TOP 60 (ang.). www.swedishcharts.com, 2004-08-13. [dostęp 2014-12-22].
  15. Roel Philips: Lena Philipsson’s album straight to number one (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-08-14. [dostęp 2014-12-22].
  16. Roel Philips: This year’s participants prepare for summer hit (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-06-25. [dostęp 2014-12-09].
  17. Melodifesitvalen 2006. svt.se. [dostęp 2013-03-08].
  18. Lena i Orup w trasie i w studiu. eurowizja.org. [dostęp 2013-03-08].
  19. Allmusic.com: Lena Philipsson (ang.). [dostęp 2013-03-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]