Lenny Von Dohlen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lenny von Dohlen
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1958
Augusta, USA
Zawód aktor
Współmałżonek Marina Drujko
(2002-2003[1]; rozwód); córka Hazel (ur. 2000)
Lata aktywności od 1981

Lenny von Dohlen (ur. 22 grudnia 1958 roku[2] w Auguście[3]) – amerykański aktor teatralny, telewizyjny i filmowy[4].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Przyszedł na świat jako syn właścicieli salonu samochodowego Von Dohlen Motors w Goliad, w stanie Teksas - Gay (z domu Aoueille) i Lenny'ego H. Von Dohlena III [5]. Jako dziecko chciał zostać dżokejem, ale stawał się zbyt wysoki(188 cm)[6], by spełniło się jego marzenie. Studiował teatr na University of Texas at Austin. Ukończył Loretto Heights College w Denver w Kolorado, gdzie debiutował w teatrze. Mając osiemnaście lat zagrał rolę Romea w dramacie Williama Szekspira Romeo i Julia (1976). Wystąpił jeszcze później w tragedii szekspirowskiej Hamlet oraz spektaklach: Kwitnące brzoskwinie (The Flowering Peach) Clifforda Odetsa. Przeniósł się potem do Nowego Jorku, aby rozpocząć karierę na scenie. Uczył się aktorstwa pod kierunkiem Blaira Cuttinga w Michael Chekhov Studio.

Kariera[edytuj]

W Nowym Jorku stworzył role w sztukach takich jak Azjatycki cień (Asian Shade) Larry’ego Ketrona, Twister, Drużyna (Team), Maderati (The Maderati) Richarda Greenberga, Zniknięcie (Vanishing Act). Przez dziewięć miesięcy grał w przedstawieniu Caryla Churchilla Cloud 9 w reżyserii Tommy’ego Tune, a następnie w sztuce Eugene’a O’Neilla Pożądanie w cieniu wiązów (Desire under the Elms) z Kathy Baker na scenie Roundabout Theatre Company, Łup (Loot) Joego Ortona, Plakat kosmosu (A Poster of the Cosmos) Lanforda Wilsona.

Na Zachodnim Wybrzeżu wystąpił w widowisku Franka Wedekinda Lulu w La Jolla Playhouse, Niebieski pokój (The Blue Room) w Pasadena Playhouse, Teatralny dystrykt (Theater Distric) w Theater Black Dahlia, Voltaire w Theater & Boston Court. W 2004 roku za występ w Jasny (Light) Jean-Claude van Italie zdobył nominację do nagrody Los Angeles Critics Circle i Ovation Award.

Po występie w telewizyjnym dramacie historycznym NBC Kent State (1981) z Talią Balsam, Willem Pattonem i Ellen Barkin, znalazł się w obsadzie dramatu muzycznego Bruce'a Beresforda Pod czułą kontrolą (Tender mercies, 1983) u boku Roberta Duvalla i Tess Harper. W 1984 roku zagrał główną rolę w kultowym komediodramacie muzycznym MGM/UA Elektryczne marzenia (Electric Dreams) z udziałem Virginii Madsen i Maxwella Caulfielda. Wcielił się w tytułową rolę w dramacie Johna Gray'a Billy Galvin (1986) u boku Karla Maldena. W serialu Davida Lyncha Miasteczko Twin Peaks (Twin Peaks, 1990) i kinowej wersji Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną (Twin Peaks: Fire Walk With Me, 1992) pojawił się jako Harold Smith, który cierpi na agorafobię. W 1992 roku można go było także zobaczyć w dwóch thrillerach: Jennifer 8 (Jennifer Eight) z Umą Thurman, Andym Garcią i Johnem Malkovichem, Oczy obserwatora (Eyes of the Beholder) z Joanną Pacułą, Mattem McCoy'em, Charlesem Napierem i Georgem Lazenby oraz komediodramacie Edwarda Zwicka Zostawić normalność (Leaving Normal) z Meg Tilly, Christine Lahti i Brettem Cullenem. Grał jednego z czarnych charakterów w komedii Twentieth Century Fox Alex - sam w domu (Home Alone 3, 1997).

Filmografia[edytuj]

filmy fabularne[edytuj]

  • 1983: Pod czułą kontrolą (Tender mercies) jako Robert
  • 1984: Elektryczne marzenia (Electric Dreams) jako Miles Harding
  • 1986: Billy Galvin jako Billy Galvin
  • 1988: Lady Dracula (Dracula's Widow) jako Raymond Everett
  • 1992: Jennifer 8 (Jennifer Eight) jako Blattis
  • 1992: Oczy obserwatora (Eyes of the Beholder) jako Janice Bickle
  • 1992: Zostawić normalność (Leaving Normal) jako Harrison
  • 1992: Ślepa wizja (Blind Vision) jako William Dalton
  • 1992: Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną (Twin Peaks: Fire Walk With Me) jako Harold Smith
  • 1994: Przy autostradzie (Tollbooth) jako Jack
  • 1994: Bursztynowe fale (Amberwaves) jako Justin Campenella
  • 1995: Drapieżny ptak (Bird of Prey) jako Johnny
  • 1996: Dług wdzięczności (One Good Turn) jako Matt Forrest
  • 1996: Gdy uśmiechają się anioły (Entertaining Angels: The Dorothy Day Story) jako Forster Batterham
  • 1997: Alex - sam w domu (Home Alone 3) jako Burton Jernigan
  • 2007: Zęby (Teeth) jako Bill

filmy TV[edytuj]

  • 1981: Kent State
  • 1983: Jak stać się idealną osobą w jedyne trzy dni (How to Be a Perfect Person In Just Three Days) jako Erik Crimpley
  • 1991: Miłość zabija (Love Kills) jako Jonathan Brinkman
  • 2001: Szczodre serce (The Ponder Heart) jako DeYancey Clanahan

seriale TV[edytuj]

Przypisy

  1. Lenny Von Dohlen - Who's Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-02-02].
  2. Lenny Von Dohlen - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-02-02].
  3. Lenny Von Dohlen (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2016-02-02].
  4. Lenny Von Dohlen - Filmography - Movies & TV (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-02-02].
  5. Lenny Von Dohlen Biography (1959-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2016-02-02].
  6. Actor's movies Lenny Von Dohlen (ang.). ActorsLikeme.com. [dostęp 2016-02-02].

Bibliografia[edytuj]