Leo Beenhakker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leo Beenhakker
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Leonhardus Beenhakker
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1942
Rotterdam, Holandia
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
RVV ASB Tediro
RFC Xerxes
Zwart-Wit '28
Kariera trenerska
Lata Klub
1965–1967 SV Epe
1967–1968 Go Ahead Eagles (asystent)
1968–1972 BV Veendam
1972–1975 SC Cambuur
1975–1976 Go Ahead Eagles
1976–1979 Feyenoord (młodzi)
1979–1981 AFC Ajax
1981–1984 Real Saragossa
1984–1985 FC Volendam
1985–1986 Holandia
1986–1989 Real Madryt
1989–1991 AFC Ajax
1990 Holandia
1992 Real Madryt
1992–1993 Grasshopper Club Zurych
1993–1994 Arabia Saudyjska
1994–1995 Club América
1995 İstanbulspor AŞ
1996 Chivas de Guadalajara
1996–1997 SBV Vitesse
1997–2000 Feyenoord
2003–2004 Club América
2005–2006 Trynidad i Tobago
2006–2009 Polska
2007 Feyenoord

Leo Beenhakker (ur. 2 sierpnia 1942 w Rotterdamie) – holenderski trener piłkarski.

Jako piłkarz grywał w amatorskich klubach – Tediro Rotterdam, Xerxes Rotterdam oraz Zwart Witt 28. W połowie lat 60. rozpoczął karierę szkoleniową. Przez wiele lat był pierwszym asystentem Rinusa Michelsa, trenera reprezentacji Holandii, a dwukrotnie – w latach 198586 i podczas Mundialu 1990 – pełnił obowiązki selekcjonera Pomarańczowych. Pracował w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Zdobył po trzy tytuły mistrza Holandii (dwa z Ajaksem Amsterdam i jeden z Feyenoordem) oraz Hiszpanii (wszystkie z Realem Madryt). Od 2004 do 2006 roku prowadził drużynę narodową Trynidadu i Tobago, którą, jako pierwszy szkoleniowiec w historii, wprowadził do finałów mistrzostw świata. Od 11 lipca 2006 roku do 17 września 2009 był selekcjonerem reprezentacji Polski w PN, którą jako pierwszy szkoleniowiec wprowadził do mistrzostw Europy w piłce nożnej.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie pełnił obowiązki selekcjonera reprezentacji Holandii. W latach 19851986 zastępował chorego Rinusa Michelsa i w tym czasie reprezentacja nie zakwalifikowała się na mundial w 1986. W 1990 roku objął stery drużyny narodowej na kilka tygodni przed mistrzostwami, kiedy na wniosek zawodników zwolniono Thijsa Libregtsa. Prowadzona przez niego drużyna zdołała wyjść z grupy remisując kolejno z Egiptem, Anglią i Irlandią, by w 1/8 finału przegrać z Niemcami.

Osiągał sukcesy w Realu Madryt, Ajaksie Amsterdam oraz Feyenoordzie (gdzie w latach 1997-2000 był trenerem Jerzego Dudka i Tomasza Rząsy).

Przez krótki okres od listopada 1993 do lutego 1994 prowadził drużynę narodową Arabii Saudyjskiej.

W listopadzie 2005 roku po wygraniu dwumeczu barażowego z Bahrajnem wprowadził po raz pierwszy w historii reprezentację Trynidadu i Tobago do finałów mistrzostw świata. W Niemczech debiutant zdobył jeden punkt (0:0 ze Szwecją, 0:2 z Anglią i 0:2 z Paragwajem) i zajął ostatnie miejsce w grupie.

Po Mundialu 2006 otrzymał propozycje prowadzenia drużyn narodowych Arabii Saudyjskiej, Australii, Polski oraz kilku zespołów z ligi rosyjskiej.

11 lipca 2006 objął stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski. Był pierwszym od 1960 roku i siódmym w historii zagranicznym selekcjonerem polskiej drużyny narodowej, a także pierwszym, który wywalczył z nią awans do mistrzostw Europy. Podczas turnieju w Austrii i Szwajcarii w 2008 prowadzona przez niego reprezentacja przegrała z Niemcami i Chorwacją oraz zremisowała z Austrią, kończąc udział na fazie grupowej.

5 maja 2007 roku po rezygnacji Erwina Koemana tymczasowo pełnił obowiązki pierwszego trenera Feyenoordu.

13 lutego 2009 roku został technicznym konsultantem Feyenoordu. Zrobił to wbrew stanowisku prezesa PZPN Grzegorza Laty, który nie wyraził zgody na objęcie tej funkcji przez szkoleniowca[1][2].

Pracę selekcjonera reprezentacji Polski stracił 17 września 2009[3], na dwie kolejki przed końcem eliminacji do Mistrzostw Świata 2010 w RPA (w tamtym momencie były jeszcze szanse na awans). Decyzję o zdymisjonowaniu selekcjonera prezes PZPN Grzegorz Lato ogłosił publicznie zaraz po przegranym meczu eliminacji do Mundialu 2010 ze Słowenią 0:3 w Mariborze 9 września 2009.

Po odejściu jako trener reprezentacji Polski w 2009 r. został dyrektorem technicznym Feyenoordu. W klubie pełnił funkcję do 24 stycznia 2011 r.

Od 29 lipca 2011 roku był dyrektorem sportowym klubu Újpest FC[4].

19 czerwca 2013 ogłoszono, że na czas trwania rozgrywek o Złoty Puchar CONCACAF 2013 Beenhakker powróci do pracy z reprezentacją Trynidadu i Tobago, tym razem w roli dyrektora technicznego[5].

2 czerwca 2015 ogłosił zakończenie kariery trenerskiej i przejście na emeryturę[6].

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]