Leokadia Dukiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leokadia Dukiewicz
Data i miejsce urodzenia 10 października 1926
Tarnowskie Góry
Data i miejsce śmierci 23 października 2018
Poznań
Zawód, zajęcie nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych

Leokadia Wirginia Dukiewicz (ur. 10 października 1926 w Tarnowskich Górach, zm. 23 października 2018 w Poznaniu) – polska językoznawczyni, prof. dr hab. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (UMCS), specjalistka w dziedzinie fonetyki[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Hermana i Elfrydy. 8 lipca 1997 uzyskała tytuł profesora nauk humanistycznych. Członek Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Polskiego Towarzystwa Fonetycznego oraz Polskiego Towarzystwa Językoznawczego. Była pracownik UMCS[2]. Zmarła 23 października 2018. Pochowana na Cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Analiza mowy nagranej wstecz, „Język Polski” XXXVIII, 196–203, 1958.
  • Polskie głoski nosowe. Analiza akustyczna, Warszawa: PWN, 1967.
  • The Accoustic-Phonetic Correlates of ą, ę in Present-Day Polish. W: W. Jassem (red.), Speech Analysis and Synthesis, vol. I. Warszawa: PAN, 53–68, 1968.
  • Polskie diady spółgłoskowe typu TS i ST, „Prace IPPT PAN” 23, 1–28, 1968.
  • Cechy prozodyczne i audytywna rozróżnialność niektórych wypowiedzi pytajnych i kontynuatywnych oraz niezakończonych i zakończonych w języku polskim. „Polonica” I, Kraków, 29–69, 1975.
  • Intonacja wypowiedzi polskich, Wrocław, 1978.
  • (wraz z Ireną Sawicką) Fonetyka i fonologia, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN, Kraków, 1995, 13 s. ​ISBN 83-85579-37-0
  • Wybór terminów używanych w fonetyce. Definicje, objaśnienia, „Polonica” 19, 1998, 187–203.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]