Leon Aleksander Zieleniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Zieleniewski – syn Leona

Leon Aleksander Zieleniewski (ur. 4 lutego 1842, zm. 5 czerwca 1921)[1], przemysłowiec, działacz społeczny, syn Ludwika Zieleniewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na politechnice w Berlinie, zdobył dyplom inżyniera budowy maszyn. Był wykładowcą w krakowskim Instytucie Technicznym oraz w Szkole Przemysłowej Miejskiej. Był dyrektorem działu handlowego fabryki Zieleniewskiego w Krakowie. W roku 1906 wraz z bratem Edmundem rozpoczyna budowę nowej fabryki przy ul. Grzegórzeckiej w Krakowie. W roku 1907 zostaje Prezesem Rady Nadzorczej firmy, która się przekształca w Towarzystwo Akcyjne (C.K. Uprzywilejowana Fabryka Maszyn L. Zieleniewski Towarzystwo Akcyjne). Działał w krakowskim Towarzystwie Strzeleckim, w latach 1897-1907 był wiceprezesem Towarzystwa. W 1908 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa[2]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym w pasie 22.

Leon Zieleniewski był żonty z Zofią ze Stehlików, z którą miał pięcioro dzieci: Ludwika, Mieczysława, Janinę po mężu Szpor, Marię po mężu Stawowczyk[3] i Zygmunta (1887–1915).

Zygmunt Zieleniewski poległ 9 czerwca 1915 Grabiczem, jako porucznik rezerwy i komendant kompanii c. i k. Pułku Piechoty Nr 13. Był odznaczony Krzyżem Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną. W 1905 złożył maturę z odznaczeniem w IV Gimnazjum i Liceum im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie. Przed I wojną światową ukończył studia prawnicze z tytułem doktora praw. Uzupełnił wykształcenie w wiedeńskiej Akademii Handlowej po czym rozpoczął pracę w biurze komercjalnym fabryki we Lwowie[4][5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog Czas 1921 nr 128 z 8 czerwca s. 3 [1]
  2. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 205.
  3. Zgon wybitnego przemysłowca Nowości Illustrowane 1921 nr 25 s.9 (zdjęcie) [2]
  4. Śmierć na polu chwały. „Nowości Ilustrowane”. 29, s. 13, 1915-07-17. Kraków. .
  5. Sprawozdanie C. K. Dyrekcyi Gimnazyum Realnego (IV.) w Krakowie za rok szkolny 1915/1916. Kraków: Nakładem Funduszu Naukowego, 1916, s. 3..
  6. Sprawozdanie 1905 ↓, s. 92-93.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]