Leon Bzowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Bzowski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1901
Ciężkowice
Data śmierci 4 marca 1966
proboszcz parafii w Trzebini
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 1927
kapelan rezerwy kapelan rezerwy
Data urodzenia 1901
Data śmierci 4 marca 1966
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie II RP
Stanowiska kapelan szpitala polowego
Główne wojny i bitwy Wojna polsko-radziecka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Leon Bzowski (ur. w 1901 w Ciężkowicach, zm. 4 marca 1966) – polski ksiądz katolicki, uczestnik wojny polsko–radzieckiej i II wojny światowej, jeden z „księży patriotów[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1920 wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego biorąc udział w wojnie polsko-radzieckiej. Następnie wstąpił do seminarium i w 1927 uzyskał święcenia kapłańskie. 24 października 1931 roku został przeniesiony z pospolitego ruszenia do rezerwy duchowieństwa wojskowego z równoczesnym mianowaniem kapelanem rezerwy ze starszeństwem z 1 września 1931 roku i 4. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego[2].

W czasie kampanii wrześniowej jako kapelan szpitala polowego dostał się do niewoli radzieckiej z której udało mu się uciec.

W 1940 został administratorem a później proboszczem parafii w Trzebini. W 1950 wstąpił do Komisji Księży przy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Został też członkiem Zarządu Wojewódzkiego Zrzeszenia Katolików Caritas.

W 1952 został zwerbowany przez Urząd Bezpieczeństwa zostając informatorem o pseudonimie Homer. Funkcjonariuszami bezpieczeństwa prowadzącymi informatora byli: Kazimierz Kęsek, Stanisław Lipowy, Józef Tracz i Władysław Chmielowski. W 1961 zarejestrował punkt katechetyczny za co został skrytykowany przez arcybiskupa Eugeniusza Baziaka. Natomiast władza ludowa pochwaliła jego działanie przyznając mu Złoty Krzyż Zasługi. W 1965 został przez Służbę Bezpieczeństwa wyrejestrowany z siedzi agenturalnej. Jako powód podano jego zły stan zdrowia, co było zgodne z prawdą bowiem już 4 marca następnego roku zmarł[3].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]