Leon Koppens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leon Koppens
Data urodzenia 25 marca 1890
Kierownik Konsulatu RP we Wrocławiu
Okres od 1937
do 1939
Poprzednik Michał Czudowski

Leon Koppens (ur. 25 marca 1890) – polski dyplomata i urzędnik konsularny.

W 1908 ukończył ze stopniem celującym VIII klasę i zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w Zakładzie Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Bąkowicach pod Chyrowem (w jego klasie byli m.in. Aleksander Birkenmajer, Stanisław Łoś, Kazimierz Papara)[1].

W polskiej służbie zagranicznej od 1921; m.in. pełnił funkcję szefa kancelarii w poselstwie w Wiedniu (1921-1924), sekr. poselstwa w Pradze (1924-1932), radcy min./kier. ref. w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1932-1937), konsula gen. we Wrocławiu (1937-1939).

Następnie zatrudniony w strukturach resortu spraw zagranicznych Rządu RP na uchodźstwie, m.in. w ambasadzie w Paryżu (1940), w MSZ w Angers, w Biurze Polskim w Lyonie (1940[2]-1941).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej, MSZ Warszawa, za lata 1933-1938