Leonard Glabisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonard Glabisz
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1878
Pamiątkowo
Data i miejsce śmierci 10 września 1951
Poznań
doktor nauk ekonomicznych
Uczelnia Wyższa Szkoła Handlowa

Leonard Glabisz (ur. 27 grudnia 1878 w Pamiątkowie[1], zm. 10 września 1951 w Poznaniu) – polski ekonomista, nauczyciel akademicki, dyrektor Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość, studia i emigracja[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 27 grudnia 1878 w Pamiątkowie[1] koło Szamotuł w rodzinie ziemiańskiej Władysława i Marii. Po ukończeniu poznańskiego gimnazjum zaczął studiować ekonomię polityczną w Lozannie, Krakowie i Monachium. W 1905 po napisaniu pracy Die Agrarverhdltnisse in Polen des XVI. Jahrhundertsuzyskał stopień doktora ekonomii politycznej[2]. W bankach w Nowym Jorku i Berlinie odbył praktykę zawodową, a następnie był w Paryżu, Wiedniu i we Włoszech, gdzie uzupełniał swoje wykształcenie. Od 1914 do 1915 w Lozannie był pracownikiem w Centralnej Agencji Polskiej, a dwa lata później pracował w lozańskim oddziale Polskiego Komitetu Narodowego mającego swoją siedzibę w Paryżu. Równocześnie był wykładowcą ekonomii politycznej w szkole nauk politycznych uniwersytetu lozańskiego i przy tymże uniwersytecie pełnił obowiazki prezesa towarzystwa nauk ekonomicznych[2].

II Rzeczpospolita[edytuj | edytuj kod]

Po powstaniu państwa polskiego powrócił z emigracji i pracował w przemyśle oraz w bankach. Był członkiem rady nadzorczej Polskiego Banku Krajowego w Warszawie oraz zarządu Polskiego Związku Przemysłowców Metalowych, Sekcji Maszyn Rolniczych tamże. Później pełnił funkcję prezesa Głównego Zarządu Uniwersytetów Ludowych w Poznaniu[2]. W 1925 powołano go na dyrektora tworzonej Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu, którą kierował od 1926 do 1930[3][4]. Równocześnie prowadził na uczelni wykłady z ekonomii politycznej[2].

Ostatnie lata[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej przebywał w Nowym Targu. Po zakończeniu okupacji powrócił do Poznania. Zmarł 10 września 1951 i pochowany został na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu[5][2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z urodzoną w Stanach Zjednoczonych Edną Carpenter[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 204. ISBN 83-01-02722-3.