Leonard Pełka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leonard Pełka (ur. 1929, zm. 21 lutego 2020[1]) – dr nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, członek Polskiego Towarzystwa Religioznawczego, Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego i Polskiego Towarzystwa Uniwersalistycznego. Współpracuje z pismami "Studia religioznawcze", "Nomos. Kwartalnik religioznawczy", "Lud", "Parerga. Międzynarodowe studia filozoficzne" i "Res Humana".

Był uczniem Bohdana Baranowskiego. Doktorat uzyskał w 1977 r. na Uniwersytecie Łódzkim broniąc pracę pt. Demonologia ludowa regionu lubelsko-rzeszowskiego (studium etnologiczno-historyczne)[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • U stóp słowiańskiego parnasu, 1960,
  • Śladami pierwotnych wierzeń, 1963
  • Kościół rzymskokatolicki w dziejach Państwa Polskiego, 1966
  • Polski rok obrzędowy. Tradycje i współczesność, 1980
  • Polska demonologia ludowa, 1987
  • Społeczne wymiary kultury obrzędowej. Studium kulturologiczno-religioznawcze, 1989,
  • Rytuały - obrzędy - święta, 1989,
  • Diabeł podlaski (wspólnie z Wiktorynem Grabczewskim), 1996.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł dr Leonard Pełka z PTL o/Warszawa, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze [dostęp 2020-05-05] (pol.).
  2. Andrzej Lech, Etnografia historyczna w ujęciu Bohdana Baranowskiego (w 100. rocznicę urodzin Mistrza), "Zeszyty Wiejskie", t. 21, 2015, s. 18.