Leonato de Manoppello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonato de Manoppello
Miejsce urodzenia Manoppello
Data śmierci 25 marca 1182
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 21 marca 1170

Leonato de Manoppello (zm. 25 marca 1182) – włoski benedyktyn i kardynał. Jego imię podawane jest także jako Leonas i Leone.

Pochodził z rodziny hrabiów Manoppello, wygnanych ze swego hrabstwa przez króla Sycylii Rogera II ok. 1140 roku. Wstąpił do zakonu benedyktynów w klasztorze S. Clemente w Casauria (Abruzja). W 1147 został subdiakonem Świętego Kościoła Rzymskiego. W grudniu 1152 roku wybrano go na opata jego macierzystego klasztoru S. Clemente w Casauria, jednak wskutek sprzeciwu króla Rogera II (zm. 1154) i hrabiego Manoppello Boamunda dopiero trzy lata później został zatwierdzony na tym stanowisku przez papieża Adriana IV. W okresie schizmy antypapieża Wiktora IV i jego następców (1159-1178) popierał prawowitego papieża Aleksandra III, który na konsystorzu celebrowanym 21 marca 1170 roku mianował go kardynałem diakonem. Pomimo tej nominacji pozostał opatem w Casauria i nie należał do kurii papieskiej; z tego też względu nie występuje wśród sygnatariuszy bulli papieskich. W latach 1159-1179 uzyskał szereg przywilejów papieskich dla swojego opactwa. Brał udział w Trzecim Soborze Laterańskim w 1179 roku. Zmarł w 1182, pochowano go w bazylice San Erasmo w Veroli.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Klaus Ganzer, Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelalter, Tybinga 1963, s. 119-121

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]