Leonhard Stock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leonhard Stock
Leonhard Stock
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1958
Finkenberg, Austria
Klub WSV Zell am Ziller
Pierwsze punkty w PŚ 8.01 1977, Ga-Pa
(8. - zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 10.12 1978, Schladming (2. - kombinacja)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 6.01 1989, Laax
(zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Lake Placid 1980 Zjazd
Mistrzostwa świata
Złoto
Lake Placid 1980 Zjazd
Brąz
Lake Placid 1980 Kombinacja
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1978/1979

Leonhard Stock (ur. 14 marca 1958 w Finkenbergu) - austriacki narciarz alpejski, mistrz olimpijski, i dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Leonhard Stock osiągnął w 1975 roku, kiedy podczas mistrzostw Europy juniorów w Mayrhofen, gdzie zdobył srebrne medale w zjeździe i gigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach Europy juniorów w Gällivare w obu tych konkurencjach zdobywał złote medale. W grudniu 1976 roku zadebiutował w zawodach Pucharu Świata, a już 8 stycznia 1977 roku w Garmisch-Partenkirchen zdobył pierwsze punkty w zawodach tego cyklu, zajmując ósme miejsce w zjeździe. W lutym 1978 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w biegu zjazdowym zajął 27. miejsce.

Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 10 grudnia 1978 roku w Schladming, gdzie był drugi w kombinacji alpejskiej. Rozdzielił wtedy na podium Petera Lüschera ze Szwajcarii i Andreasa Wenzela z Liechtensteinu. W pozostałych zawodach sezonu 1978/1979 jeszcze trzynaście razy plasował się w czołowej dziesiątce, w tym raz stanął na podium - 1 lutego 1979 roku w Villars był drugi w zjeździe. Wyniki ten pozwoliły mu zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, w której lepszy był tylko Lüscher. W kolejnym sezonie ani razu nie znalazł się w pierwszej trójce i tylko dwukrotnie zmieścił się w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął odległe miejsce, znalazł się jednak w składzie kadry Austrii na rozgrywane w lutym 1980 roku igrzyska olimpijskie w Lake Placid. Pierwotnie był tylko rezerwowym i miał nie wystartować, jednak na treningach olimpijskich uzyskiwał czasy lepsze od kolegów z drużyny. Wystąpił więc w biegu zjazdowym i zdobył złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio swego rodaka Petera Wirnsbergera i Kanadyjczyka Steve'a Podborskiego. Na tych samych igrzyskach był też osiemnasty w slalomie, a giganta ukończył na 26. pozycji. Igrzyska w Lake Placid były równocześnie rozgrywane jako mistrzostwa świata, jednak kombinację rozegrano tylko w ramach drugiej z tych imprez. Stock zdobył w tej konkurencji brązowy medal, przegrywając tylko z Philem Mahre z USA i Andreasem Wenzelem.

W larach 1981-1985 sporadycznie stawał na podium zawodów pucharowych, nie odnosząc żadnego zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej plasował się poza pierwszą dziesiątką, w konsekwencji nie wystąpił na rozgrywanych w 1984 roku igrzyskach olimpijskich w Sarajewie oraz mistrzostwach świata w Bormio w 1985 roku. Wystąpił za to na odbywających się w 1982 roku mistrzostwach świata w Schladming, gdzie w swoim jedynym starcie, biegu zjazdowym, zajął piętnaste miejsce. Do wysokiej formy powrócił w sezonie 1985/1986, w którym większość zawodów kończył w czołowej dziesiątce. Siedmiokrotnie stawał na podium, dwa razy na drugim i pięć razy na trzecim stopniu. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć szóste miejsce, był też czwarty w klasyfikacji kombinacji i supergiganta, a w klasyfikacji zjazdu był szósty. W klasyfikacji generalnej sezonu 1986/1987 uplasował się tylko jedną pozycję niżej, chociaż na podium stanął tylko trzykrotnie: 16 sierpnia 1986 roku w Las Leñas był drugi, a 1 marca w Furano i 15 marca 1987 roku w Calgary był trzeci w supergigancie. Brał udział w mistrzostwach świata w Crans-Montana w 1987 roku, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w supergigancie. W walce o medal lepszy o 0,20 sekundy okazał się tam Markus Wasmeier z RFN.

Najważniejszym punktem sezonu 1987/1988 były igrzyska olimpijskie w Calgary. Stock zajął tam między innymi czwarte miejsce w zjeździe, przegrywając walkę o medal z Francuzem Franckiem Piccardem o 0,32 sekundy. Na tych samych igrzyskach był tez ósmy w supergigancie. W zawodach pucharowych kilkukrotnie kończył zawody w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął ani razu. W klasyfikacji generalnej był czternasty, a w klasyfikacji supergiganta zajął szóstą pozycję. W następnym sezonie w klasyfikacji końcowej wypadł nieco słabiej, zajmując ostatecznie osiemnaste miejsce. Trzykrotnie jednak stawał na podium: 27 listopada w Schladming był trzeci w supergigancie, 22 grudnia 1988 roku był trzeci w zjeździe, a 6 stycznia 1989 roku odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając zjazd. Z mistrzostw świata w Vail w lutym 1989 roku powrócił jednak bez medalu, zajmując dziewiąte miejsce w supergigancie i 22. miejsce w zjeździe.

Sezon 1989/1990 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Austriak punktował tylko trzykrotnie i zajął 73. miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 1990/1991 raz stanął na podium, za to na najwyższym stopniu: 8 grudnia 1990 roku w Val d'Isère wygrał zjazd. W 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, zajmując czwarte miejsce w zjeździe. Tym razem w walce o podium lepszy był Szwajcar Daniel Mahrer, który wyprzedził Stocka o 0,33 sekundy. Na podium zawodów PŚ Austriak wrócił 7 grudnia 1991 roku w Val d'Isère, gdzie był drugi w zjeździe. Wynik ten powtórzył tydzień później w Val Gardena, jednak w kolejnych zawodach nie mieścił się na podium. Ostatecznie był piąty w klasyfikacji zjazdu i piętnasty w klasyfikacji generalnej. W 1992 roku wystąpił w zjeździe na igrzyskach w Albertville, jednak nie ukończył rywalizacji. Był to jego ostatni występ olimpijski. Ostatnie zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata odniósł 12 grudnia 1992 roku w Val Gardena, gdzie ponownie był najlepszy w zjeździe. Ostatnie podium wywalczył dziesięć dni później w Bad Kleinkirchheim, gdzie zajął drugie miejsce w supergigancie. Sezon 1992/1993 ukończył na 25. pozycji w klasyfikacji generalnej. W marcu 1993 roku zakończył karierę

Kilkakrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w zjeździe i supergigancie w 1987 roku[1]. Był chorążym ekipy Austrii podczas igrzysk w Calgary. W 1996 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[2]. Po zakończeniu kariery założył wraz z bratem sklep ze sprzętem narciarskim oraz prowadził należący do rodziny hotel.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 14 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:45,50 min - -
26. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +6,66 s Szwecja Ingemar Stenmark
18. 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min +6,15 s Szwecja Ingemar Stenmark
4. 15 lutego 1988 Kanada Calgary Zjazd 1:59,63 min +1,92 s Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
8. 21 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:39,66 min +2,70 s Francja Franck Piccard
DNF 9 lutego 1992 Francja Albertville Zjazd 1:50,37 min - Austria Patrick Ortlieb

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
27. 2 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 3:02,52 min +4,48 s Szwecja Ingemar Stenmark
1.Gold medal.svg 14 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:45,50 min - -
26. 19 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:40,74 min +6,66 s Szwecja Ingemar Stenmark
18. 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min +6,15 s Szwecja Ingemar Stenmark
3.Bronze medal.svg 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Kombinacja 45,53 pkt +30,80 pkt Stany Zjednoczone Phil Mahre
15. 6 lutego 1982 Austria Schladming Zjazd 1:55,10 min +2,39 s Austria Harti Weirather
8. 31 stycznia 1987 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 2:07,80 min +1,38 s Szwajcaria Peter Müller
8. 1 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt +57,65 pkt Luksemburg Marc Girardelli
4. 2 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:19,93 min +1,35 s Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
22. 6 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Zjazd 2:10,39 min +2,45 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hansjörg Tauscher
9. 8 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:38,81 min +1,26 s Szwajcaria Martin Hangl
4. 27 stycznia 1991 Austria Saalbach Zjazd 1:54,91 min +0,99 s Szwajcaria Franz Heinzer

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwajcaria Laax6 stycznia 1989 (zjazd)
  2. Francja Val d'Isère8 grudnia 1990 (zjazd)
  3. Włochy Val Gardena12 grudnia 1992 (zjazd)
  • 3 zwycięstwa (3 zjazdy)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Schladming - 10 grudnia 1978 (kombinacja) – 2. miejsce
  2. Szwajcaria Villars - 1 lutego 1979 (zjazd) – 2. miejsce
  3. Włochy Madonna di Campiglio - 14 grudnia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
  4. Włochy Aprica - 8 grudnia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce
  5. Włochy Val Gardena - 13 grudnia 1981 (zjazd) – 3. miejsce
  6. Francja Val d'Isère - 10 grudnia 1983 (kombinacja) – 3. miejsce
  7. Włochy Madonna di Campiglio - 19 grudnia 1983 (supergigant) – 3. miejsce
  8. Austria Sankt Anton - 7 lutego 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
  9. Francja Morzine - 8 lutego 1986 (zjazd) – 2. miejsce
  10. Francja Morzine - 9 lutego 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
  11. Szwecja Åre - 23 lutego 1986 (kombinacja) – 3. miejsce
  12. Norwegia Hemsedal - 23 lutego 1986 (supergigant) – 3. miejsce
  13. Stany Zjednoczone Aspen - 8 marca 1986 (zjazd) – 3. miejsce
  14. Kanada Whistler - 15 marca 1986 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Argentyna Las Leñas - 16 sierpnia 1986 (zjazd) – 2. miejsce
  16. Japonia Furano - 1 marca 1987 (supergigant) – 3. miejsce
  17. Kanada Calgary - 15 marca 1987 (supergigant) – 3. miejsce
  18. Austria Schladming - 27 listopada 1988 (supergigant) – 3. miejsce
  19. Francja Val d'Isère - 8 grudnia 1990 (zjazd) – 3. miejsce
  20. Francja Val d'Isère - 7 grudnia 1991 (zjazd) – 2. miejsce
  21. Włochy Val Gardena - 12 grudnia 1992 (zjazd) – 2. miejsce
  22. Austria Bad Kleinkirchheim - 22 grudnia 1992 (supergigant) – 2. miejsce

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]