Leonid Leonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonid Leonow
Леонид Максимович Леонов
Ilustracja
Leonid Leonow w 1929 roku
Imię i nazwisko Leonid Maksimowicz Leonow
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1899
Moskwa
Data i miejsce śmierci 8 sierpnia 1994
Moskwa
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Dziedzina sztuki proza, dramat
Ważne dzieła
  • Piramida
  • Złodziej
  • Skutariewski

Leonid Maksimowicz Leonow (ros. Леонид Максимович Леонов, ur. 19 maja?/31 maja 1899 w Moskwie, zm. 8 sierpnia 1994 w Moskwie) – pisarz rosyjski, dramaturg i dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Leonid Leonow urodził się w Moskwie. Jego ojciec, poeta Maksim Leonow pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej. Jego żona była córką moskiewskiego kupca i mecenasa sztuki Wasilija Nikiticza Sabasznikowa. W 1910 roku Maksim Leonow wraz z rodziną został zesłany do Archangielska za działalność rewolucyjną. Debiutował w 1915 roku w archangielskiej gazecie ,,Siewiernoje utro", w której pracował jego ojciec. Tam też publikowane były jego pierwsze wiersze, recenzje teatralne oraz szkice literackie. W 1918 roku Leonow ukończył gimnazjum i rozpoczął naukę na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1920 roku wstąpił jako ochotnik do Armii Czerwonej i walczył na froncie południowym. W 1921 roku Leonow został zdemobilizowany i zawodowo zajął się literaturą. Jest autorem kilku powieści, powstałych na przestrzeni wielu lat: ,,Borsuki", ,,Złodziej", ,,Nad rzeką Socią", ,,Eugenia Iwanowna",,Rosyjski las". Praca nad filozoficzno- mistyczną powieścią ,,Piramida" zajęła mu aż 45 lat.

Proza Leonowa dotyczyła głównie konfliktów moralnych i psychologicznych. Duży wpływ na jego twórczość wywarli Fiodor Dostojewski, Maksym Gorki i Anton Czechow. Leonow był także dramaturgiem, autorem licznych sztuk, m.in. ,,Wilk", ,,Najazd" i ,, Złota kareta". Napisał pamiętnik zatytułowany ,,Literatura i życie".

Leonow należał do Akademii Nauk ZSRR, był Bohaterem Pracy Socjalistycznej (1967)[1], laureatem Nagrody Leninowskiej, Nagrody Państwowej ZSRR i Nagrody Stalinowskiej. W latach 1946-1970 był deputowanym II-VIII Zjazdu Rady Najwyższej ZSRR. Należał do kolegium redakcyjnego czasopism ,,Roman-gazieta" oraz ,,Nauka i żizn". Leonow umarł 8 sierpnia 1994 roku i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[2].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • "Borsuki" (1924, wyd. polskie 1932, o walce klasowej na wsi)
  • "Złodziej" (1927, wyd. polskie 1935, o okresie NEP-u w środowisku przestępczym)
  • "Nad rzeką Socią" (1929, wyd. pol. 1935)
  • "Skutariewski" (1932, wyd. polskie 1934, o problemie stosunku inteligencji do rewolucji)
  • "Droga na ocean" (1935, wyd. polskie 1936–1937)
  • "Eugenia Iwanowna" (1938, wyd. polskie 1963)
  • "Rosyjski las" (1953, wyd. polskie 1956)
  • "Mrs. Eugenia Iwanowna" (1963, wyd. pol. 1965)

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • "Połowczańskie sady" (1939)
  • "Najazd" (1942, wyd, polskie 1946)
  • "Lonuszka" (1943)
  • "Złota kareta" (1944, wyd, polskie 1956)
  • "Zamieć" (1963, przekład polski Dialog 1963)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN