Zając

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Lepus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zając
Lepus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – zając szarak (L. europaeus)
Przedstawiciel rodzaju – zając szarak (L. europaeus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Rodzaj zając
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zając[8] (Lepus) – rodzaj ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i Ameryce[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od łacińskiego słowa lepus – „królik, zając”[10].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Lepus timidus Linnaeus, 1758

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8][9]:

Uwagi

  1. Greckie χιων khiōn, χιονος khionos – „śnieg”; βατης batēs – „piechur” (βατεω bateō – „stąpać” (βαινω bainō – „chodzić”)).
  2. Greckie ευ eu – „dobry, ładny”; rodzaj Lepus Linnaeus, 1758.
  3. Greckie λαγός lagós – „zając”.
  4. Greckie βορειος boreios – „północny” (βορεας boreas – „północ”); λαγός lagós – „zając”.
  5. Greckie αλλος allos – „inny”; λαγός lagós – „zając”.
  6. Greckie μακρωτης makrōtēs – „długouchy” (μακρος makros – „długi”; -ωτις -ōtis – „-uchy” (ους ous, ωτος ōtos – „ucho”)); λαγός lagós – „zając”.
  7. Greckie ποικιλος poikilos – „barwny, wielokolorowy”; λαγός lagós – „zając”.
  8. Greckie ευ eu – „dobry, ładny, typowy”; λαγός lagós – „zając”.
  9. Łacińskie Indus – „indyjski” (India – „Indie”); λαγός lagós – „zając”.

Przypisy

  1. Lepus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Sztokholm: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 57. (łac.)
  3. J. J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt. Darmstadt: Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 170. (niem.)
  4. A. N. Ch. Acloque: Faune de France. Paryż: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 1900, s. 52. (fr.)
  5. Palmer 1904 ↓, s. 361.
  6. S. Ognev. „Zoologischer Anzeiger”. 84, s. 71, 1929 (niem.). 
  7. A. A. Gureev. „Doklady Akademii nauk SSSR”. 57, s. 517, 1947 (ros.). 
  8. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 55-59. ISBN 978-83-88147-15-9.
  9. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lepus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-09-28]
  10. Palmer 1904 ↓, s. 373.
  11. E. A. Mearns. The species of the Mexican border were shown to represent three sections of the genus Lepus, which might with advantage be recognized as subgenera. „Science”. New Series. 1, s. 698, 1895 (ang.). 
  12. M. W. Lyon. Classification of the Hares and their allies. „Smithsonian Miscellaneous Collections”. 45 (1445), s. 324, 1094 (ang.). 
  13. A. A. Gureev: Fauna SSSR, Mlekopitayushchie. T. 3. Cz. 3: Lagomorpha. Moskwa: Nauka, 1964, s. 1-276. (ros.)
  14. J. E. Gray. Notes on the skulls of hares (Leporidæ) and picas (Lagomyidæ) in the British Museum. „The Annals and Magazine of Natural History”. Third Series. 20, s. 222, 1867 (ang.). 
  15. a b A. O. Averianov. Podrodovaya sistematika zaitsev roda Lepus (Lagomorpha, Leporidae). „Byulletin’ Moskovskovo Obshchestva Ispytatelei Prirody, Otdel Biologicheskii”. 103 (1), s. 1-3, 1998 (ros.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 1-994, seria: North American Fauna. (ang.)