Leroy Burrell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leroy Burrell
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1967
Filadelfia
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Barcelona 1992 lekkoatletyka
(sztafeta 4 x 100 m)
Mistrzostwa świata
Złoto Tokio 1991 sztafeta 4 x 100 m
Złoto Stuttgart 1993 sztafeta 4 x 100 m
Srebro Tokio 1991 bieg na 100 m

Leroy Russell Burrell (ur. 21 lutego 1967 w Filadelfii) – amerykański lekkoatleta, sprinter, złoty medalista Igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.

Od 1994 r. mąż sprinterki Michelle Finn[1]. Ich syn Cameron także uprawia lekkoatletykę[2].

Największe sukcesy odnosił jako członek amerykańskiej sztafety 4 x 100 metrów, indywidualnie największe osiągnięcia miał na dystansie 100 metrów:

Burrell był jednym z faworytów finałowego biegu na 100 metrów podczas igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992), popełnił jednak falstart i przy ponownym starcie musiał uważać bardziej od innych sprinterów, co spowodowało gorszą reakcję startową i ostatecznie 5. pozycję na mecie (według ówczesnych przepisów każdy zawodnik mógł dokonać jednego falstartu).

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Burrell razem z kolegami z amerykańskiej kadry jest aktualnym rekordzistą świata w rzadko rozgrywanej konkurencji - sztafecie 4 x 200 metrów (1:18,68 1994). Przez 16 lat był rekordzistą świata w sztafecie 4 x 100 metrów (37,40 1992), rekord ten odebrali Amerykanom dopiero Jamajczycy, którzy przebiegli ten dystans w czasie 37,10 podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]